داستان کنترل هپاتیت در ایران

قرار است تا سال 1410هپاتیتC را ریشه‌کن کنیم و از موارد جدید هپاتیت‌B پیشگیری کنیم. ما برای
هپاتیتB واکسن داریم. تا 40سال پیش آمار مبتلایان به هپاتیتB 5 تا 7 درصد بود، اما امروزه به کمتر از 2درصد رسیده است و این نتیجه واکسیناسیون نوزادان، افراد پرخطر، آتش‌نشانان، کارگران شهرداری و... است. 35میلیون نفر علیه بیماری واکسینه شده‌اند. متولدان سال 1373به بعد در ایران واکسن دریافت کرده‌اند. بزرگسالان چهار‌دوره واکسینه شده‌اند.

ابتلا به هپاتیت B و ‍‍C‍ چگونه از طریق خون آلوده اتفاق می‌افتد‌؟

هپاتیت B و ‍‍C از تماس با خون آلوده ایجاد می‌شود. در این خصوص منظور ما سازمان انتقال خون و اهدای خون نیست. تماس با خون آلوده، به طور مثال از طریق آرایشگری است که رعایت نکند، دندانپزشکانی که عمدتا تجربی هستند، استفاده از تیغ مشترک و قمه‌زنی که ریسک هپاتیت B را افزایش می‌دهند. همچنین رفتارهای پرخطر و محافظت نشده ریسک ابتلا به هپاتیت B و ‍‍C را افزایش می‌دهد. درحال حاضر 186هزار نفر هم مبتلا به هپاتیت C داریم که ده هزار نفرشان درمان شدند. عمده راه ابتلا از طریق تزریق یا زندان بوده است، چون در زندان‌ها رفتارهای پرخطر و استفاده از سرنگ‌های مشترک باعث انتقال هپاتیتC می‌شود. 20درصد مبتلایان نیز از راه خالکوبی غیربهداشتی مبتلا شده‌اند.

آیا هپاتیت خودایمنی واگیرداراست؟

خیر، واگیر ندارد. در این بیماری سیستم ایمنی علیه بدن وارد عمل می‌شود. درمان بیماری طی سه تا پنج سال طول می‌کشد. هپاتیت خودایمنی، درمان بیماری کبدی غیرویروسی و غیرعفونی است.

چرا هپاتیت A به اندازه انواع دیگر خطرناک نیست؟

این بیماری به صورت زردی خفیف یا حتی بدون زردی با یک دل درد خفیف و تب ظاهر می‌شود. این بیماری در کودکی شدید نیست. کودک مبتلا دو تا سه روز به مدرسه نمی‌رود. از راه آب، غذا و دست آلوده منتقل می‌شود. هپاتیت A به صورت همه‌گیر اتفاق نمی‌افتد و تک‌گیر رخ می‌دهد‌. البته به علت استفاده از آب گرم و صابون و افزایش سطح بهداشتی، بیماری در کودکان کمترشده، ولی این خطر برای جوانان وجود دارد. این بیماری خود‌به‌خود کنترل می‌شود. استراحت به فرد کمک می‌کند و فرد بعد از ابتلا ایمن می‌شود. واکسن نیاز ندارد، زیرا بیماری مزمن نمی‌شود. اما هپاتیت B و ‍‍C مزمن و در دراز‌مدت باعث صدمه به کبد می‌شود.