برانکو: کاشیما از پرسپولیس بهتر نیست

نظرتان درباره دیدار نهایی با کاشیما چیست؟

ما با خوش‌بینی و انگیزه زیاد برای قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا به ژاپن می‌رویم. بعد از برتری برابر تیم‌های قدرتمند قطری چون الدحیل و السد اعتماد به نفس بالایی به دست آوردیم و حالا در دیدار نهایی هستیم. تیم ژاپنی بهتر از ما نیست و شانس دو تیم ۵۰-۵۰ است.

فکر می‌کنم انجام بازی برگشت در تهران در کنار صد هزار هوادار مزیت ویژه‌ای برای تیم شما باشد. درست است؟

فکر می‌کنم این مزیت خوبی باشد. درست مانند بازی با السد، بازی برگشت هم می‌تواند برای ما انگیزه مضاعفی باشد تا به هدفی که می‌خواهیم برسیم.

اگر شما قهرمان آسیا شوید در تاریخ باشگاه پرسپولیس در کنار بازیکنان ماندگار می‌شوید. آیا پاداشی برای شما در نظر گرفته‌اند؟

پاداش که قطعا تعلق خواهد گرفت و آن طور که من فهمیدم ۳۵ درصد پاداش قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا به بازیکنان خواهد رسید. پاداش‌های لیگ قهرمانان آسیا مانند لیگ قهرمانان اروپا نیست ولی همین هم رقم خوبی خواهد بود.

قبل از شروع این فصل شما دو پیشنهاد از تیم‌های ملی داشتید ولی تصمیم گرفتید در پرسپولیس بمانید. از این تصمیم برای ما بگویید.

در مشورتی که با دستیارانم داشتم تصمیم گرفتم در تیم بمانم. باشگاه در شرایط بدی قرار داشت چون از طرف فیفا جریمه شده بود و حق خرید بازیکن نداشت. خوشبختانه این دوران سخت رو به اتمام است و توانستیم به بهترین شکل ممکن این دوران را به پایان ببریم. نمی‌خواستم در شرایط سخت باشگاه را ترک کنم و شرایط را سخت‌تر کنم.

اگر قهرمان لیگ قهرمانان شوید، بزرگ‌ترین افتخار دوران مربیگری‌تان را به دست آورده‌اید؟

قطعا این قهرمانی بزرگ‌ترین افتخار دوران مربیگری من خواهد بود ولی من افتخارات مهم دیگری داشتم. قهرمانی در سه لیگ کرواسی، چین و ایران را به دست آوردم. من مربی تیم کرواسی بودم که در جام‌جهانی ۹۸ فرانسه به مقام سوم رسید و توانستم با تیم ملی ایران نیز به جام‌جهانی ۲۰۰۶ آلمان صعود کنم.

اگرچه زلاتکو دالیچ از شما جوان‌تر است ولی هر دوی شما افتخارات خوبی در آسیا به دست آوردید. آیا به این فکر کردید که روزی جانشین او در تیم ملی کرواسی
شوید؟

من در همین تابستان دو پیشنهاد از تیم‌های خوب آسیایی داشتم. همان طور که قبلا گفتم درباره تیم ملی ایران نیز صحبت‌هایی درباره حضور من بوده است. من فکر می‌کنم برای حضور در تیم ملی کرواسی کمی برای من دیر شده باشد چون به مربیگری در رده باشگاهی عادت کرده‌ام. با این حال هر مربی دوست دارد سرمربی تیم ملی کشورش باشد و من هم همین طور.