ایمان صبح‌روان از نمایشگاهش در گالری آریانا به جام‌جم می‌گوید

ردپای شیمی و کیهان‌شناسی در نقاشی

وقتی به نمایشگاه آبی بیکران که این روزها با آثاری از ایمان صبح‌روان در گالری آریانا برپاست، سر می‌زنی با این چالش روبه‌رو می‌شوی که آنچه می‌بینی آیا نقاشی روی شیشه است یا روی بوم. درخشندگی رنگ‌ها و بعدی که آثار دارند در کنار تمایل نقاش به خلق تصاویری انتزاعی از جهان هستی با محوریت رنگ آبی، جلوه‌ای خاص به این نمایشگاه بخشیده است. صبح‌روان جوان است و پیش از این در عرصه علم شیمی خوش درخشیده به طوری که در 17 سالگی جایزه اول جشنواره خوارزمی را از آن خود کرد. این دومین نمایشگاه اوست. اولین نمایشگاهش که مجسمه‌هایی در ابعاد مختلف را به نمایش گذاشت، براساس خواب‌ها و رویاهایش شکل گرفت و حالا این نمایشگاه نقاشی براساس علاقه‌اش است به کهکشان بی‌نهایت و علم کیهان‌شناسی. البته او رنگ‌های خاصی را در این آثار به کار برده که دست‌ساخته خودش است و از همان تبحرش در عرصه شیمی به دست آمده است.
کد خبر: ۱۱۷۳۸۶۶

صبح‌روان درباره نمایشگاهش به جام‌جم می‌گوید: تحقیقاتی که در شیمی داشتم، در کار هنری به کمک من آمد و قابلیت تهیه مواد شیمیایی را در موضوعات هنری به کار بردم. در این نمایشگاه 31 تابلو به نمایش درآمده که با استفاده از نوعی پلیمر نقاشی شده‌اند. موادی را که در این مجموعه استفاده کرده‌ام خودم ساخته‌ام. این ماده روی چوب کار شده و گاهی تا 20 لایه از مواد روی هم قرار گرفته است، به همین دلیل تابلوها حالتی سه‌بعدی پیدا کرده‌اند. در مرحله آخر نیز همان ماده پلیمری را بدون افزودن رنگدانه روی تابلو استفاده کردم که جلوه‌ای شیشه‌ای روی آنها ایجاد شد.

او در توضیح بیشتر آثارش و خلق آنها می‌گوید: مخاطبان این نمایشگاه با این سوال مواجه می‌شوند که آیا متریال من شیشه است یا این‌که نقاش روی شیشه کار کرده است. زیرا برای اولین بار است که چنین بافتی می‌بینند. در واقع خود متریال رنگ است که این بافت را به‌وجود آورده است. متریال نوعی پلیمر است که در یک رئکتور شیمیایی با رنگدانه‌های خاصی ترکیب شده است. این ماده در نهایت سه‌بعدی می‌شود، چون آن را لایه‌لایه روی بوم می‌گذارم و اجازه می‌دهم در دمای محیط سخت شود. ماده اولیه مایع غلیظ و بی‌رنگی است که بعد از خشک‌شدن حالت شیشه‌ای به خود می‌گیرد. این ماده ابداع خودم بوده و در بازار موجود نیست. از نوجوانی روی پلیمرها کار می‌کنم و برای یکی از مواد ابداعی‌ام نفر اول جشنواره خوارزمی هم شدم. از طیف رنگی گسترده‌ای بهره برده‌ام ولی رنگ غالب آبی است. می‌دانیم که در زمین و بدن ما و... ماده غالب آب است. نظریه‌ای دیگر هم هست مبتنی بر این‌که در گذشته زمین این‌قدر آب نداشته است و بر‌اثر اصابت یک ستاره دیگر و بخار آن، زمین پر از آب شده و عصر یخبندان به وجود آمده است. بنابراین این به نوعی یگانگی زمین با دیگر اجزای هستی است. برخی دانشمندان معتقدند یون آهن (که در خون ما به رنگ قرمز وجود دارد) باعث انفجار آن ستاره شده و در نهایت زمین ما را آبی کرده است.

او درباره پیوند دانش و هنر در آثارش می‌گوید: هنر نوعی علم است و علم نوعی هنر است. این دو از هم جدا نیستند؛ بنابراین علم برای پیشبرد اثرم بسیار به من کمک کرد، زیرا می‌خواستم لایه‌های مختلف هستی را نشان دهم. ولی در رنگ‌های معمولی مثل رنگ روغن، هر لایه‌ای را که می‌گذاری لایه قبلی زیر آن محو می‌شود. من چنین چیزی را نمی‌خواستم. دنبال بافتی بودم که شفاف باشد و همه لایه‌های زیرین خود را نشان دهد. مثلا می‌خواستم کهکشان و عمق دریا یا حتی یک شفق قطبی را نشان دهم. این منظره‌ها پر‌از مه و غبار است و از ترکیب آنها به وجود آمده که با رنگ‌های معمولی قابل انتقال نیست. اگر می‌خواهید آثار نمایشگاه «آبی بیکران» را ببینید، سه روز بیشتر وقت ندارید تا خودتان را به گالری آریانا در الهیه، خیابان فیاضی، پلاک 9 برسانید.

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها