چگونه می نگرند؛ هنرمندان و جهان معاصر

ازجمله موضوعات مورد بحث در جهان امروز در زمینه هنر گرایش هنرمندان و فرهیختگان کشورهای جهان سوم به مدرنیته برای دستیابی به هنری مدرن است که با توجیه ورود فناوری و بهره گیری از آن باهزاران موارد بظاهر منطقی مورد استدلال و دفاع قرار می گیرد

کد خبر: ۱۱۶۵۲

اما غافل از آن که اگر ما در پی پیشرفت و تعالی هنری هستیم باید همچون هر مورد دیگری ابتدا درصدد شناختن وضعیت هنر جهان حاضر برآییم و با رویکردی تاریخی به جوانب مختلف امر روندها و گرایش های گذشته و فعلی و امکانات و قابلیت ها و مشکلات و محدودیت های موجود را بشناسیم تاآن گاه با برنامه ریزی دقیق و واقعگرایانه ای بر مبنای تحلیل وضع موجود، به راهبردهایی استوار در جهت توسعه و پیشرفت هنر ایرانی برسیم.این که ما اکنون به مدرن اهمیت می دهیم ، از آن روست که ما اینک در برهه ای از زمان هستیم که یک موجود به دلیل تعامل بیشتر عناصر و تبدیل شدن آنها از حدمعمول به شکل ارگانیسم ، دارای فعلیت های مختلفی شده است.از سوی دیگر مدرن ؛ اکنون به یک واژه نمادین تبدیل شده است و واقعیت های خارجی بیشماری را در عرصه های پیشرفت و کشفیات علمی ، صنعتی شدن ، جامعه مصرفی و گسترش رسانه های ارتباطی و گروهی می توان در این مقوله مشاهده کرد گر روزی ما در عرصه اجتماعی و هنری ، تنها با تقابل کهنه و نو روبه رو بودیم ، اکنون و در جهان حاضر این تقابل در سه جهت صورت می گیرد و آن تقابل کهنه ، از مد افتاده و نو است که این تقابل با از مد افتادن به خاطر سرعت دگرگونی ها و تحولات گسترده و سریعی است که در حال شکل گیری است.اگر بخواهیم به همین موضوع از منظری دیگر در عرصه اجتماع و جغرافیا بنگریم ، می بینیم عنصری به نام شمال جنوب وجود دارد که شمال بیشتر با نو، مد و گوناگونی و تنوع سروکار دارد و جنوب با مصرف پدیده های از مدافتاده آنها روبه روست و مدرن در شرق یا در جهان سوم، کهنه شمال است.مفهوم "مدرن " برای هر فرد درهر نقطه این کره خاکی یک تفسیر مدرن دارد و یک تفسیر کهنه که هر مورد به اقتضای خود قابل بحث و پیگیری است . لذاست که این چندرشته ای شدن های مفاهیم باید دایم گسترده شود و هرچه این ارتباطات گسترده تر شود، ما می توانیم از یک پدیده کهنه تاریخی ارزیابی نو و تازه و از یک پدیده جدید ارزیابی کهنه و قدیمی داشته باشیم عصر مدرن ، عصر پیچیدگی و دستیابی به افقهای ناممکن گذشته و هنجارها و ناهنجاری هاست شاید کمتر کسی باشد که در بیان ویژگی های عصر مدرن باز بماند و نتواند لااقل بخشی از آن را که به طور ملموس درک می کند، به قلم و بیان بیاورد در این عصر افکار متنوع و مختلفی پدید آمده و آدمی تلاش کرده تا از سیطره جبر طبیعت فاصله بگیرد و به عظمت گرایی و داشتن قدرت و ابزارآلات فراوان روی آورد توسعه جهانی از شتاب بیشتری برخوردار می شود و انقلاب عظیم صنعتی پدید می آید اصلی ترین ویژگی مدرنیسم که به گرافیک هم مربوط می شود نوعی مدرنیسم است که در قالب افزایش تصویر مطرح است تصویر به خاطر مکانیکی شدن وسایل تولید و تکثیر مرتبا در حال افزایش است و ما با یک افزایش اطلاعات سمعی و بصری مواجهیم و این دوران را می توان دوران گذر از فرهنگ تصویری به تکثر مکانیکی توصیف کرد.این پدیده دارای دوره های مختلفی است از عنصر داوینچی تا عصر رایانه ، ماهیت تصویر عمیقا دستخوش تغییر و تحولی شده که جذاب و مایه شگفتی بوده است ؛ اما گام نهادن به جهانی مملو از تصویر الکترونیکی ، می تواند هشداری برای به پایان رسیدن فرهنگی که بر مبنای مشاهده و زیبایی شناسی بود، باشد.اکنون در عصر مدرنیسم هنری ، روابط پیچیده ای میان انواع مختلف تصاویر عکاسی ، نقاشی ، طراحی ، سینما ، ویدئو ، تصویرهای سینمایی و ویدئویی رایانه ای برقرار شده و در این فرآیند زیبایی شناسی ، مفهوم و معنا از دست رفته است.طبق گفته بالا، تحول فرهنگ تصویری به تکثیر مکانیکی ، تکثیر آثار هنری به عکس و سپس به سینما و سرانجام به تصویر الکترونیکی ، موجب افزایش بی حساب تصاویر می شود افزایشی که یکی از وخیم ترین بیماری های تمدن امروز ماست و این ویژگی عصر مدرن است که سیطره حکومت صوت و تصویر را گسترش داده و تحکم بخشیده است در و دیوار کوچه و خیابان و هجوم تصاویر بزرگ و کوچک انواع و اقسام اجناس مصرفی که بر سر چهارراه ها و برروی اتوبوس های غول پیکر و هر جا که چشم بگردد، خواسته و ناخواسته به چشمهای مردم و آیینه روح آنها هجوم می برند و اصوات گوشخراش که از این شهرهای بی در و پیکر به گوش میرسند، همه و همه شاهد این مدعایند.در این عصر باید برای دیدن مظاهر متعدد گرافیکی ، از تعداد آنها کاست و به همین منظور باید مفهوم سازی گسترش یابد و مفهوم سازی ذهنی و نمادسازی و قدرت تجرید جای ادوات مکانیکی را بگیرد، آن گاه با دیدن یک نماد به واقعیت های خارجی و متعددی پی ببریم ؛ نه آن که برای هر واقعیت خارجی یک نماد بسازیم و به طور مرتب این نمادها را جلوی چشم مردمان حرکت دهیم یا آن که با تامل و تعمق بیشتر و با تلفیق سنت های تصویری و گرافیک معاصر، به یک هنر واحد در این زمینه برسیم.