تامین دارو یا ساخت‌سلاح5میلیارد دلاری

این تیتر گزارش اخیر روزنامه‌آمریکایی وال‌استریت‌ژورنال است. تیتری که به اشتباه، ساخت تسلیحات جنگی را به ذهن متبادر می‌کند اما حقیقت، تلاش ایران برای تامین داروی مورد نیاز بیماران در دوران تحریم است.

در مقاله بلندبالای این روزنامه آمده است که یک بنگاه اقتصادی ایرانی به نام شرکت «سرمایه‌گذاری خارجی ایران» اقدام به سرمایه‌گذاری در صنایعی می‌کند که به ایران امکان دسترسی به پول، خدمات، کالاها و فناوری‌هایی را می‌دهد که این کشور ممکن است از آنها محروم شود.

سندی که این روزنامه در تایید ادعای خود آورده این است که یک دانشمند
فرانسوی‌-ایرانی به نام ریموند ابوالحسن اخیرا اعلام کرده است که طرحی سه میلیون دلاری برای سرمایه‌گذاری در یک کارخانه دارویی ورشکسته و احیای آن دارد.

آقای ابوالحسن گفته کار بازسازی تاسیسات تولید این ماه انجام می‌شود و کارخانه از سال دیگر محصولات خود را در سراسر جهان از جمله آمریکای جنوبی به فروش خواهد رساند.

اما وال‌استریت ژورنال به نقل از منابع مطلع که از آنها نامی نبرده می‌گوید 40 درصد سهام کارخانه در اختیار ابوالحسن است و 60 درصد آن نیز توسط شرکت سرمایه‌گذاری خارجی ایران خریداری شده است تا این کشور بتواند به داروهای مورد نیاز برای درمان بیماری‌هایی چون سل و سرطان مثانه دسترسی داشته باشد، در شرایطی که بازگشت تحریم‌های آمریکا ممکن است مشکلاتی در این مسیر پدید آورد.

وال‌استریت ژورنال مدعی است خرید چنین شرکت‌هایی یکی از روش‌های ایران برای دور زدن تحریم هاست.

این در حالی است که شرکت مزبور بیش از پنج‌میلیارد دلار سرمایه‌گذاری در صنایع مختلف از جمله خودرو، مالی و برق در 22 کشور جهان ترتیب داده و این سرمایه‌گذاری‌ها بعضا سودآوری زیادی هم داشته‌اند، پس این ادعا که هدف از فعالیت این شرکت کمک به مقابله ایران با تحریم هاست شاید چندان قانع‌کننده نباشد.

حتی اگر ادعای وال‌استریت ژورنال درست باشد، نحوه روایت داستان بسیار سوال برانگیز است چون استفاده از واژه‌هایی چون «سلاح» به مخاطب القا می‌کند که ایران در حال ارتکاب اعمالی مخفیانه و غیرقانونی
است.

این در حالی است که هیچ خدشه‌ای به این نوع فعالیت‌های یک کشور وارد نیست، چرا که اصولا تحریم‌دارو اقدامی ناجوانمردانه و نامشروع است چون به طور مستقیم مردم عادی یک کشور را هدف قرار می‌دهد و ممکن است امکان ادامه حیات را از آنها
سلب کند.

در این مقاله هیچ اشاره‌ای نشده که تحریم‌های آمریکا به طور کلی از مشروعیت برخوردار نیست و این کشور بدون ارائه هیچ دلیل قانع‌کننده‌ای و برخلاف تعهدات خود نسبت به خروج از توافق هسته‌ای و بازگرداندن تحریم‌ها اقدام کرده
است.

به نظر می‌رسد هدف دیگر این مقاله بزرگنمایی تاثیر تحریم‌هاست، مساله‌ای که به نظر می‌رسد در ماه‌های اخیر در دستور کار رسانه‌های جریان اصلی غربی قرار گرفته است.

بلافاصله بعد از خروج آمریکا از برجام، رسانه‌های غربی بخصوص خبرگزاری انگلیسی رویترز فعالیت پرحجم مشکوکی در حوزه اقتصاد ایران در پیش گرفته‌اند که جام‌جم نیز در گزارش‌هایی به آن پرداخته‌است.

طراحان راهبرد رسانه‌ای غربی‌ها با بمباران ذهن مخاطبان به وسیله انتشار اخبار با سوژه‌های متفاوت اما با مضمون یکسان، افکار عمومی را به این سمت و سو هدایت می‌کنند که با قریب‌الوقوع بودن بازگشت تحریم‌ها، اولا آشوب ایران را فرا گرفته و اقتصاد این کشور در وضعیت بسیار آشفته‌ای است و ثانیا جهان به پیروی از واشنگتن در حال قطع همکاری اقتصادی با ایران
است.

علیرضا هاشمی

بین‌الملل