زمان احتمالی تحقق این فناوری: سال ۲۰۳۰

فناوری کنترل اشتهای زیاد در مغز

افراد بسیاری به اختلال پرخوری مبتلا هستند و نتایج مطالعات معمولا نشان می‌دهد زن‌ها بیش از مردها دچار این اختلال می‌شوند. در ایالات متحده حدود 1/3 میلیون مرد و 6/5 میلیون زن به پرخوری مبتلا بوده و دو سوم آنها چاق هم هستند. این افراد در معرض فشار خون بالا، دیابت نوع ۲، آرتروز، سرطان و بیماری‌های قلبی هم قرار می‌گیرند. افراد پرخور معمولا از نظر احساسی به غذا وابسته بوده و هر دو ساعت یک‌بار به غذا خوردن تمایل پیدا می‌کنند. آنها حتی ممکن است به عادت‌های ناسالم و وسواس‌گونه متفاوتی مانند بیش از حد تمیز کردن نیز گرفتار شوند.

کد خبر: ۱۱۶۱۳۵۷

نقش غلاف میلین در مغز و ژن CYFIP2

علائم ارسال شده از مغز با رشته‌های عصبی منتقل می‌شوند. رشته‌های عصبی درون غلافی به نام میلین قرار داشته و عایق‌بندی شده‌اند. جنس این غلاف از لیپید و پروتئین است. میلین در سیستم اعصاب مرکزی که دربرگیرنده نخاع و مغز است، با نام یاخته کم‌شاخه شناخته می‌شود. غلاف‌های میلین به شکل شاخه‌شاخه‌ای اطراف آکسون‌ها قرار دارند.

محققان دانشگاه بوستون با بررسی ژن‌ها به وجود نوعی پروتئین سیتوپلاسمی به نام CYFIP2 پی برده‌اند که نقش مهمی در پرخوری دارد. این محققان معتقدند احتمالا ژن‌هایی در بدن وجود دارد که باعث ایجاد اختلال‌های پرخوری و برخی از اعتیادهای دیگر می‌شود. آنها با بررسی موش‌ها و نوزادانشان به این نتیجه رسیده‌اند که وجود برخی از جهش‌های ژنی موجب رفتارها و اعتیادهای خاصی در موش‌ها می‌شود و جهش در ژن CYFIP2، پرخوری به‌وجود می‌آورد.

پرخوری در ارتباط با کاهش تولید ژن‌های خاصی در استریاتوم (جسم مخطط) در بخش زیرقشری مغز جلویی است. این بخش در واقع سیستم پاداش‌دهی مغز است. ژن 2 CYFIP در تشکیل غلاف میلین نقش دارد و کاهش تولید آن به‌طور غیرمستقیم موجب پرخوری در فرد می‌شود. یکی از راه‌حل‌های برطرف کردن این مشکل، بازسازی میلین است. به این ترتیب محققان با دستکاری ژن CYFIP2، قصد دارند که تشکیل غلاف میلین و عملکرد عصبی را در وضعیت مناسبی قرار داده و جلوی رفتارهای مخربی مانند پرخوری را بگیرند. این روش در آینده نه چندان دور در دسترس خواهد بود.