حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
مجری برنامه سحرگاهی شبکه 2 در گفتوگو با چمدان:
غیر مسلمانها هم مخاطب برنامه ما بودند!
چند سالی میشود نام شبکه دو سیما با موضوع کودک و نوجوان گره خورده است. در سالهای گذشته با این خط مشی و سیاست هم شبکه برنامههای مناسبتی خود مانند برنامههای ماه رمضان و سحر را به شیوه نوجوانانه و کودکانه روی آنتن میبرد.
امسال اما تابوشکنی شبکه با برنامه سحرگاهی «خوان نیاز» در کنار خانوادهها، لحظههای سحری را معنوی کرد. سید مرتضی جوادی، مجری برنامه خوان نیاز که مخاطب پیشتر او را از نردبان آسمانی،بر بال نیایش، تصویر زندگی، خونه زندگی و آفتاب شرقی میشناسد. جامجم با او درباره اجرا و برنامه سحرگاهیاش به گفتوگو نشسته است.
این اولین سال است که شما در یک برنامه سحرگاهی ماه رمضانی حضور دارید. حس و حال این برنامه با بقیه برنامهها چیست؟
من قبلا اجرای سحر در ماه مبارک رمضان نداشتم اما اجرای برنامه سحر در ماههای شعبان را داشتهام. این اولین اجرای من در ماه رمضان بود. برنامههای معارفی یک تفاوت جدی با سایر برنامهها دارند. برنامههای معارفی با قلب و باور مردم سروکار دارند. مردم سالها با این باورها زندگی کردهاند؛ بنابراین حساسیت برنامههای معارفی خیلی بالاست. حساسیت بالا باعث میشود مجری خودش را در عالیترین سطح بخصوص در حوزه اطلاعات نگه دارد.
ما باید حال مردم را بشناسیم، مخاطبشناسی کنیم و ذائقه مردم را بدانیم. ما در این ساعت مخاطبان خیلی خاصی داریم. باید بدانیم چه چیزی به آنها بگوییم که خواستهشان برآورده شود، کانال تلویزیونی را عوض نکنند و شما را ببینند. باید کاری کنیم تا حس و حال سحری برایشان حفظ شود و در حوزه ماه رمضان و معنوی اطلاعات جدید بدهیم. کاری کنیم تا با برنامه ما مردم به بیدار شدن در سحر و نشستن پای سفره سحری ترغیب شوند.
به این مخاطبشناسی چطور رسیدید؟
جنس برنامههای سحرگاهی خاص است. خاص از این بابت که شما در طول روز بیدار هستید و در زمان بیداری هر زمانی میتوانید تلویزیون را روشن و برنامهای را تماشا کنید، اما برنامههای سحر در زمانی پخش میشوند که زمان خواب است. مخاطبانی که در زمان سحر تلویزیون را روشن میکنند و برنامه سحر را میبینند، یک قشر خاصی از جامعه هستند. منظور از قشر خاصی از جامعه حتما قشر مذهبی جامعه نیست یا قشری که حتما روزه میگیرد. ما حتی بینندههایی داریم که مسلمان هم نیستند اما برنامه ما را میبینند، پیام هم میدهند و میگویند حس و حال برنامه شما خوب است و ما را به یاد خدا میاندازد. مخاطبان ما از این جنبه خاصاند که بیدار میشوند تا مناجات بشنوند و حال خوبی را تجربه کنند. از این بابت مخاطبشناسی خیلی مهم است. تیم بسیار خوبی در حوزه محتوایی و نویسندگان داشتیم. با همین تیم نشستیم و مخاطبشناسی کردیم. من هم از نظر هر شخصی که در این حوزه صاحبنظر است، استفاده کردم و از آنها خواستم تجربیاتشان را در اختیارم بگذارند. از نظر مجریانی که در برنامههای سحرگاهی تجربه دارند، استفاده کردیم. سعی کردیم تنوعی در برنامه سحر ایجاد کنیم. با توجه به محتوا خواستیم این تنوع به لحاظ محتوایی ایجاد شود و آوردهای برای مخاطب به وجود بیاوریم. سعی کردیم آن چیزی که مدنظر مخاطب است به او بدهیم.
در سالهای قبل شکل جدیدی در برنامههای سحری ایجاد شد. به نظرتان نسبت به آنها برنامهتان را موفق میدانید؟ تفاوت برنامه و اجرای شما در چیست؟
برنامه ما پرمخاطب بوده است. نکته این است که شکل جدید برنامههای سحری را در مدت شش هفت سال به وجود آوردند، اما برنامه ما اولین سالی است که روی آنتن میرود.
موضوع دیگر، نوع نگاه دوستانم در بخش تولید است. نگاه آنها با نوع نگاه برنامههای سحر قبلی کاملا متفاوت است. ما سعی کردیم برنامهای بسازیم که دارای بخشهای متنوعی باشد. درصورتی که آن برنامهها بخشهای کمتری داشت و از تنوع کمتری برخوردار بود. برای مقایسه ما هم باید شش هفت سال از پخش برنامهمان بگذرد. در اینجا این قیاس درست نیست، ولی احساس میکنم به نسبت برنامهای که داشتیم جذب مخاطب خیلی خوب بود. من فکر میکنم با این روند و با گفتوگویی که با دوستان داشتیم، ما هم میتوانیم موفقیتهای خوبی را در کارمان داشته باشیم. شاید به شیوه دیگری موفقیتهایی را به دست بیاوریم.
یعنی ممکن است برنامهتان در سالهای دیگر ادامه داشته باشد؟
از الان نمیشود گفت، اما در سالهای بعد ممکن است برنامه خوان نیاز دوباره تولید شود یا بنده توفیق اجرا داشته باشم. مسلما این تجربه خیلی متفاوت خواهد بود.
تا یک تیم برنامهساز با هم جور شود، زمانبر است. سال دوم و سوم قطعا شما برنامه پختهتری را، هم از لحاظ بخشها و هم از لحاظ محتوا خواهید داشت. ما در برنامه خودمان فرصت خیلی کمی داشتیم.
یک برنامه 30 روزه در زمان ویژه مناسبتی مانند سحر نیاز به پیش تولید خیلی قوی دارد. حداقل دو سه ماه از قبل نیاز است تا پیشتولید برای نوشتن بخشها انجام شود. ما فرصت خیلیخیلی کمی داشتیم. یک فرصت
ده دوازده روزه داشتیم و در این فرصت کم توانستیم با کیفیت خوبی برنامه را جمع و جور کنیم و به آنتن برسانیم. البته باید توجه داشت تا تیم تشکیل و هماهنگیها انجام شود، زمانبر است ولی مطمئن هستم اگر سالهای بعد هم برنامه باشد انشاءا... برنامه خیلی بهتر خواهد بود.
بازخوردها نسبت به اجرا و برنامه چطور بوده است؟
برنامه ما نسبت به سایر برنامههای تلویزیون دیده شد. بسیاری از برنامهها ،هم عنوان برنامه و هم سبک برنامه، بیش از شش سال سابقه اجرا دارند، ولی نسبت به سال اول بازخوردهای خوبی دریافت کردیم. ما مخاطبانی بیشتری داشتیم. نه اینکه آنها مخاطب نداشتند. به نسبت این که ما اولین سال بودیم و ساختار جدیدی ارائه کردیم، مخاطبان خوبی داشتیم و به تعبیری بیشتر از همه مخاطب داشتیم. از صد پیامی که در سامانه پیامکی ما ثبت شد یک پیامک منفی هم نداشتیم. من چند بار در آنتن اعلام کردم انتقاد کنید. درباره اجرای من هم این که کار و اجرای من خوب است، قطعا غلط است؛ چون هر کسی ضعفها و توانمندیهایی دارد. من سعی خودم را کردم و به نظرم خیلی بهتر هم میتوانستم اجرا کنم و البته بازخورد مخاطب درباره اجرایم مثبت بوده است. نگاه پخته دستاندرکاران برنامه خیلی کمک کرد و خطهای خوبی، هم از لحاظ محتوایی و هم از لحاظ شیوه اجرا به من دادند که باعث شد برنامه را به سمتی ببرم که مدنظر مردم باشد. مثلا درباره اسم برنامه ما، هر کدام از اعضای تیم، پیشنهاداتی داشتیم اما اسم برنامه را آقای جعفر جردی انتخاب کردند و ما فکر نمیکردیم اسم برنامه این قدر مورد توجه قرار بگیرد، ولی بعدا دیدیم تجربه و پختگی ایشان چقدر کمک کرد تا این اسم بین مردم جا افتاد.
لیلا شوقی - خبرنگار
گفت و گو
