در واقع هنر و صنعت ابریشم بافی از حدود یک قرن پیش در مناطق شرق استان گلستان و متناسب با ویژگیهای اقلیمی بویژه در شهرستانهای رامیان، مینودشت و کلاله راهاندازی شده و به فعالیت خود ادامه میدهد.
تهیه و تولید پارچههای ابریشمی مستلزم طی مراحل مختلف از جمله نوغانداری و نگهداری از تخم ابریشم جهت تولید پیله است. در بین صنایع دستی روستاییان این استان، ابریشم بافی جایگاه ویژهای به خود اختصاص داده است و معمولا به همان شیوه سنتی خود انجام میشود و زنان بیش از مردان به کار نوغانداری و ابریشمبافی میپردازند. انواع دستبافتههای سنتی ابریشمی عبارتند از انواع شال و روسری، انواع چادرشب،انواع دستمال، انواع روسری و…
روستاهای شهرستان مینودشت یکی از قطبهای اصلی تولید ابریشم است، اما افسوس که اوضاع اقتصادی این مردم تعریفی ندارد و اغلب مردان بیکار و یا دارای شغلهای فصلی هستند و زنان با ابریشمبافی بار زندگی را به دوش گرفتهاند. بهار که میشود و اردیبهشت که سر میزند کرمهای ابریشم به دنیا میآیند تا بزرگ شوند و پروانه شوند، اما در پیله تنهایی خویش در این حسرت میمانند و عجیب است که زنان ابریشمکار هم به امید روزهای بهتر پارچه و لباسهای نفیس میبافند، اما به دلیل تولید خانگی و اندک، فروششان کم است و به همین دلیل است که ابریشمبافی شغلی ناپایدار و فصلی است. زنان ابریشمباف در این روستاها نیازمند کارگاه هستند تا بتوانند کارشان را رونق دهند.
با هوشنگ نصیرزاده، وکیل بیرانوند
با تهیهکننده «سفینه نجات» به مناسبت روز جهانی کودک، از ضرورت سرمایهگذاری پایدار در انیمیشن ایران گفتیم