قلعه بابک بنای اسطوره ای تاریخ ایران

اگر شما جزو آن دسته افرادی هستید که گشت و گذارهای یکنواخت و بازدید از اماکنی که بارها بدان جا رفته اید شما را خسته کرده است ، سری به قلعه بابک بزنید.

کد خبر: ۱۱۴۳۱۴

البته دیدن این قلعه اعجاب انگیز و رسیدن به آن از طریق راه صعب العبورش اندکی حس ماجراجویانه ، مهارت در کوهنوردی و علاقه مندی به تاریخ را طلب می کند. اما قطعا پای نهادن به قلعه ای که افزون بر معماری منحصر به فرد یادآور گوشه ای از تاریخ ایران زمین است ، به تمامی سختی هایش می ارزد.
قلعه بابک که آن را «قلعه بذ» نیز می خوانند در 50 کیلومتری شمال اهر در استان آذربایجان شرقی قرار دارد. این قلعه در منطقه ای به نام کلیبر قرار دارد که خود جزو مناطق زیبای کوهستانی است که درختان فراوان و آب روان آن زیبایی اش را دوچندان ساخته است.
این اثر تاریخی مرکب از دو قسمت قلعه و دژی است که بر قله کوهستانی که در حدود 2300 تا 2700 متر بالاتر از سطح دریاست ، قرار گرفته است. دسترسی به این قلعه تنها از طریق راهی باریک و صعب العبور امکان پذیر است و اطراف آن را دره های ژرفی با عمق 400 تا 600 متر فرا گرفته اند.
این راه از کنار هتل بابک در انتهای جاده کلیبر شروع می شود. از کلیبر تا قلعه حدود 30کیلومتر راه است اما به دلیل صعب العبور بودن آن ، رسیدن به قلعه 3ساعت به طول می انجامد. البته این زمان بسرعت طی می شود چرا که زیبایی های مسیر سختی و صعب العبور بودن راه را از یاد گردشگران می برد. همچنان که به سمت قلعه پیش برویم گویی از زمین جدا شده ایم و پای در میان ابرهای زیبای کوهستان گذاشته ایم. سیاه چادرهای عشایر شاهسون و زندگی آرام و دور از هیاهوی شهری آنان چشم اندازی زیبا ساخته است.
برای ورود به قلعه باید از گذری عبوری کرد که به علت باریک بودن یک نفر یک نفر باید از آن گذشت. بعد از طی این گذر 200 متری به دروازه قلعه می رسیم. دیدن قلعه ای با آن عظمت و زیبایی گویی در پوشش ابرها پیچیده شده خیلی باشکوه است. دو برج یکی مخروطی و دیگری مدور که از سنگهای تراشیده با ملاط ساروج ساخته شده اند در دو طرف دروازه خودنمایی می کنند. این برجها جایگاه دژبانان بوده که با قرارگیری در آن می توانستند به اطراف قلعه اشراف داشته باشند. پس از عبور از دروازه و دو برج آن برای آن که بتوان به دژ اصلی و یا همان قصر قلعه رسید باید از راهی بسیار باریک و سربالایی با مسافت 100متر گذشت. با رسیدن به دژ اصلی چهار برج دیده بانی در چهار طرف آن خودنمایی می کند. بلندی این برج و طراحی آنها به صورت نیمه استوانه سبب گشته تا دژبانان و دیده بان ها بتوانند هر جنبنده ای را تا کیلومترها از فراز درهها و کوهپایه ها زیرنظر داشته باشند.
دژ اصلی در دو طبقه و در برخی جاها سه طبقه است و دارای یک تالار اصلی و یا مرکزی است که 14اتاق اطراف آن قرار دارد که به داخل تالار نیز راه دارند. در قسمت شرقی دژ تاسیسات مرکبی از اتاق و آب انبارها ساخته شده است. در قسمت شمال غربی دژ نیز پله هایی سرتاسری بوده که اکنون تنها بخشهایی از آن باقی مانده و قسمت عمده آن از بین رفته است. گویا این پلکان امکان صعود به نقاط بالاتر دژ را فراهم می کرد و گمان می رود مورد استفاده سربازان هنگام جنگ برای داشتن تسلط کامل و همه جانبه بر دشمن بوده است. گفته می شود نوع طراحی و ساخت این قلعه به گونه ای بوده که ابزار جنگی دشمن به سربازان داخل قلعه کارگر واقع نشده و هیچ صدمه جانی برای آنان ایجاد نمی کرده و برعکس سربازان داخل قلعه می توانستند با تسلط کامل بر دشمن ، آنها را مورد هدف قرار داده ، نابود کنند. جایگیری در این برجها و تماشای مناظرش که شامل جنگلها و ارتفاعات مجاور است ؛ از توصیف خارج است.
بعضی کارشناسان تاریخ ساخت این قلعه را در روزگار اشکانیان و بخصوص ساسانیان می دانند، اما شهرت این قلعه همان طور که از نامش پیداست ، به سبب بابک خرمدین است ؛ که سال 201 هجری قمری علیه معتصم خلیفه عباسی شورید و توانست 22 سال مقابل ظلم و ستم خلفای عباسی بایستد.
علت این مقاومت طولانی را نیز باید موقعیت سوق الجیشی قلعه بابک و صعب العبور بودن دسترسی به آن دانست. بابک در نهایت به سبب خیانت یکی از سردارانش به نام افشین به دست خلیفه عباسی به فجیع ترین وضع ممکن کشته شد.