نفوذ خارجی‌ها به بازار سوزن‌دوزی

هنر سوزن‌دوزی امروزه با تمام فرصت‌هایی که برای رشد داشته به منبع درآمدی برای اهالی سیستان و بلوچستان تبدیل شده است. در زمانی که کشورمان می‌توانست این هنر را به نام خود ثبت کند و خود تولید‌کننده مواد اولیه آن باشد، اما قدر این شرایط و فرصت را کشور همسایه یعنی پاکستان بهتر دانست و اکنون تولید‌کننده مواد خام و حتی سهم بیشتری از صادرات محصولات سوزن‌دوزی نسبت به کشورمان دارد.
کد خبر: ۱۱۱۶۲۷۰

مسلم که 37 سال دارد و اهل شهر بمپور است.‌ به همراه برادر کوچکش، معین مغازه فروش لباس محلی و لوازم سوزن‌دوزی دارند.

وی می‌گوید: «تمام مواد اولیه را از پاکستان تهیه می‌کنیم و تقریبا در کشور خودمان هیچ مواد اولیه‌ای دیگر تولید نمی‌شود. بتازگی چین هم وارد این بازار شده است و مواد اولیه ازجمله کاموا، پارچه، آینه و نوارهای نخی را تولید و به کشورمان صادر می‌کند.»

آن‌طور که مسلم می‌گوید کار اصلی را در تولید زیبایی‌ها و نقش‌های سوزن‌دوزی، زنان بلوچستانی انجام می‌دهند. اما متاسفانه سود این اجناس را پاکستان در بازارهای جهانی و حتی کشور خودش می‌برد و هنر دست زنان ما را به نام خود به فروش می‌رساند.

نقش و نگار اشتباه در اجناس وارداتی

کم نیستند معضلاتی که امروزه اقتصاد و کار زنان بلوچ را تهدید می‌کند. آنها که از حمایت کافی برای تولید و فروش برخوردار نیستند، هر روز با مشکل تازه‌ای روبه‌رو می‌شوند. یکی از مهم‌‌ترین معضلاتی که این روزها بازار سوزن‌دوزی را تهدید می‌کند، افزایش واردات پارچه‌ها و لباس‌هایی است که شکل و شمایل سوزن‌دوزی‌ها به صورت نقاشی و عکس روی آنها چاپ شده است.

عثمان بلوچ‌زاده، مغازه پارچه و خرازی دارد و به قول معروف درگیر کار خرید و فروش ابزار، پارچه، طرح و لباس‌های بلوچی است.

عثمان می‌گوید: اجناسی که طرح و نقاشی هستند بسیار بی‌کیفیت و اکثرا تولید چین است. حتی در بعضی از آنها از نقش و نگارهای غلط و متفاوت با فرهنگ ما استفاده شده است. جنس بسیار ضعیف و طرح‌های چاپی بدون هیچ‌گونه سوزن‌دوزی دارد. در واقع اصلا سوزن‌دوزی نیست و با استفاده از شابلون رویش طرح زده می‌شود.

او ادامه می‌دهد: ما چون واسطه هستیم، بازارمان کمتر تغییر می‌کند. اما از زمانی که لباس‌های آماده چینی وارد بازار شده، خودمان شرمنده مشتری‌ها هستیم، چون جنس با کیفیتی دست آنها نمی‌دهیم.

newsQrCode
ارسال نظرات

نیازمندی ها