صدور اولین قطعنامه شورای امنیت درخصوص جنگ تحمیلی
رژیم بعث عراق که با حمایت ها و چراغ سبزهای قدرتهای بیگانه به فکر دست اندازی به میهن اسلامی بود سرانجام با زیر پا گذاشتن قرارداد 1975 الجزایر چهره تجاوزکارانه خود را به نمایش گذاشت.
تنها 4 روز پس از آغاز جنگ تحمیلی ، دبیرکل وقت سازمان ملل به شورای امنیت اطلاع داد که به رغم کوششهای به عمل آمده برای توقف حملات ، جنگ میان دو طرف شدت یافته است و لذا پیشنهاد داد شورای امنیت مساله را با فوریت رسیدگی کند. در پی آن در روزهای چهارم تا ششم مهر ماه آن سال شورای امنیت تشکیل جلسه داد و طرح صدور قطعنامه ای به تصویب رسید تا این که قطعنامه 479 به عنوان اولین قطعنامه سازمان ملل در این باره صادر شد. اما با توجه به خواست برخی قدرتهای بین المللی مبنی بر تضعیف جمهوری اسلامی ، ترس از انتشار انقلاب اسلامی و به خطر افتادن منافع آنها، قطعنامه مذکور نمی توانست تامین کننده منافع کشور باشد. در این میان جمهوری اسلامی ایران در اظهارنظر راجع به این قطعنامه ، با اعلام نقض مکرر عهدنامه 1975 الجزایر توسط عراق و قصد رژیم بعث به تشدید اقدامات خصمانه در مقابل خویشتنداری ایران تصریح کرد مادام که این کشور در داخل مرزهای ما به اقدامات تجاوزکارانه مبادرت می ورزد قطعنامه مذکور نمی تواند راهگشای مناسبی باشد و راهی جز دفاع از خود برای حفظ حاکمیت کشور باقی نیست . قطعنامه 479 به دلیل آن که هیچ اشاره ای به متجاوز و آغازگر جنگ نداشته و دو طرف را به یک اندازه مورد خطاب قرار داده بود به عنوان ظالمانه ترین و غیرعادلانه ترین قطعنامه شورا در مورد جنگ تحمیلی عراق علیه ایران به شمار می رود.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
پشت پرده اتاقهای دود و طلسـم
