خلیج چابهار زیستگاه گونه ارزشمند آبسنگ‌های مرجانی

به گزارش ایرنا، آبسنگ‌های مرجانی مختص آبهای کم عمق (حداکثر تا 30 متر) مناطق گرمسیری هستند و نسبت به تغییرات دما و شوری حساس وقادر به تحمل کدورت آب نیستند.

مرجان‌های سواحل ایران به دلیل دمای کم آب در زمستان و حرارت زیاد آب در تابستان، شوری زیاد و کدورت آب و رقابت با جلبکهای قهوه ای از نظر اکولوژیک تحت فشار قرار دارند و می‌توان گفت در آستانه تحمل اکولوژیک خود واقع شده اند.

در سالهای اخیرمطالعات انجام شده کاربرد مرجانها در علوم پزشکی مانند پیوند استخوان، استخراج مواد دارویی، دندانپزشکی و چشم پزشکی را آشکار ساخته است و در کنار نقش اکولوژیک آنها در حمایت زنجیره غذایی دریا و تنوع آبزیان همزیست اهمیت حفاظتی این مجموعه ، حیات دریا را دو چندان می‌کند.

مرجان‌ها از اهمیت زیادی برخوردارند بطوریکه 25 درصد تمام حیات را در خود حفظ و بسیاری از انواع ماهی‌ها در اطراف مرجان‌ها زندگی می‌کنند.

هر کدام از مرجان‌ها یک اکوسیستم کامل هستند و سواحل دریاها و خشکی‌ها را از برخی مشکلات و تهدیدها محافظت می‌کنند مثلاً جزیره‌های کم ارتفاع را در برابر خشم امواج و فرسایش دریاها محافظت می‌کنند.

جذابیت‌های طبیعی 10% از کل صنعت توریست را تشکیل می‌دهند که وجود مرجانها یکی از راههای جذب توریست است و علاوه بر این از مرجان‌ها برای تولید داروهای ضد سرطان و پیوند استخوان استفاده می‌شود.

رئیس اداره حفاظت محیط شهرستان چابهار اظهار داشت: در آبهای کرانه ای ایران تاکنون 28 گونه آبسنگ مرجانی در حاشیه 16 جزیره خلیج فارس و 2 منطقه ساحلی(بندر طاهری بوشهر و خلیج چابهار) مورد شناسایی قرار گرفته اند که از انواع حاشیه ای، تخت یا پراکنده هستند.

اشرفعلی حسینی افزود: آبسنگ‌های مرجانی کند رشد بوده و نرخ رشدی معادل 38 درصد تا 12 متر در هر هزار سال برای آنها تعیین شده است و روند ترمیم آنها پس از آسیب، بسیار سخت خواهد بود.

وی بیان کرد: خلیج چابهار در برگیرنده گونه‌های ارزشمند و منحصر بفرد از آبسنگ‌های مرجانی در کشور هستند که وسعت منطقه مرجانی آن تقریبا هشت هکتار بوده که این مرجان‌ها زیستگاه بسیار مطلوبی برای انواع آبزیان و ماهی‌های زینتی بوده و به عنوان موج شکن‌های طبیعی محافظ مناطق ساحلی از جریان‌های دریایی نیز هستند.

وی تصریح کرد: خلیج چابهار با 17 کیلومتر طول، 20 کیلومتر عرض و میانگین عمق 20 متر در دهانه خلیج، به عنوان بزرگ‌ترین خلیج در سواحل دریای عمان مطرح است.

وی ادامه داد: این مرجان‌ها پس از جنگل‌های تروپیکال، دومین بیوم غنی جهان را تشکیل می‌دهند و با وسعت حدود 600 هزار کیلومتر مربع 17 درصد تمام اقلیم دریایی را به خود اختصاص داده اند.

وی گفت: آلودگی نفتی دریا، توسعه فعالیت‌های تفرجی، صید آبزیان زینتی، برداشت مستقیم مرجان‌ها، ساخت و ساز در ناحیه ساحلی و برداشت شن و ماسه از سواحل از جمله عوامل تخریب کننده آبسنگ‌های مرجانی و بر هم زننده شرایط زیست آن در ایران هستند.

رئیس اداره حفاظت محیط شهرستان چابهار با بیان اینکه آبسنگ‌های مرجانی تولید سالانه 12 هزار گرم در متر مربع را دارند،خاطرنشان کرد: از خصوصیات بارز مناطق مرجانی تنوع زیستی بالا در این مناطق است بطوریکه از 33 شاخه جانوری و گیاهی که در زیستگاههای دریایی یافت می‌شوند 30 شاخه در مناطق مرجانی زندگی می‌کنند.

حسینی گفت: 10 درصد صید ماهیان شیلاتی در مناطق مرجانی صورت می‌گیرد و هر یک متر مربع مرجان از نظر اقتصادی برابر با 47 هزار دلار است.

وی افزود: در مطالعات اخیر دو ناحیه اصلی تجمع توده‌های مرجانی در منطقه چابهار مورد شناسایی و ارزیابی قرار گرفته است و این 2 ناحیه شامل محدوده دریایی اطراف موج شکن فرعی اسکله شهید بهشتی ( به وسعت بیش از 6 هکتار) و محدوده دریایی اطراف موج شکن اسکله شهید کلانتری (به وسعت حدود 2 هکتار) شامل آبسنگ‌های دریایی است.

وی گفت: یکی از مزیت‌های قابل توجه منطقه وجود انواع مختلف مرجان‌های نرم ، شاخ گوزنی، مغزی و سیاه است که علاوه بر قابلیت‌های زیست محیطی بالای آن استعداد سرمایه گذاری در زمینه ی گردشگری دریایی را نیز داراست.چابهار در 645 کیلومتری جنوب زاهدان مرکز استان سیستان و بلوچستان و در ساحل دریای عمان واقع شده و از نظر گردشگری و توریستی از اهمیت زیادی برخوردار است.