چرا حقیقت فوتبال ما روشن نیست؟

این البته ذات فوتبال ماست که همیشه بخشی از حقایق خود را پشت پرده نگاه می‌دارد تا به رازی سر به مهر تبدیل شود. اجازه نمی‌دهیم همه حقیقت برای همه مردم عیان شود که اگر شود، برای خیلی‌ها بد می‌شود، اما چرا از بیان حقیقت عاجزیم؟ چرا به نقش بازی کردن برای مردم علاقه داریم؟ ریو فردیناند تنها به این دلیل که از آزمایش دوپینگ امتناع کرد، برای هشت ماه از فوتبال دور شد و این حکم از اردوی تیم ملی فوتبال انگلیس اجرا شد... وین رونی به دلیل رانندگی در شرایط نامتعارف، برای دو سال از رانندگی محروم و به صد ساعت خدمات اجتماعی محکوم شد... رونالدو و مسی به دلیل فرار مالیاتی، دادگاهی شدند و خیلی شفاف همه چیز گفته شد...، اما در این فوتبال هیچ تلاشی برای شفاف‌سازی دیده نمی‌شود و همه ترجیح می‌دهند در فضای پر از غبار و خاکستری موجود، به دنبال منافع خود باشند و ابهام‌ها را بیشتر کنند.

کاش فقط ذره‌ای به فکر فوتبال بودیم و منافع فوتبال را هم دنبال می‌کردیم. کاش حرف حق و حقیقت برای ما مهم بود و شجاعانه همه حقیقت را به مردم می‌گفتیم. بخش قابل توجهی از فساد حاکم بر فوتبال به دلیل شفاف نبودن فوتبال و پنهان ماندن حقایق آن است. توقع مردم ما از چهره‌ای چون عادل فردوسی‌پور مبارزه برای نابودی کامل فساد فوتبال ایران است. همان طور که تاکنون این گونه بود و به همین دلیل مافیای فوتبال همواره علیه او جبهه گرفته‌ و علیه او حرف زده‌اند، اما توقع داریم عادل به دلیل قدرت رسانه‌ای برای پاکسازی فوتبال تلاشی بیش از این انجام دهد.

رضا پورعالی

ورزش