کارخانه ها با 30 درصد ظرفیت کار می کنند کشور با کمبود سیمان روبه روست
موضوع سیمان دست کم در 1.5 سال اخیر به یکی از مهمترین دغدغه های اقتصاد کشور تبدیل شده است.
کمبود این کالای اساسی در کنار افزایش قیمت آن ، به بخشهای زیادی از اقتصاد کشور و فعالیت های عمرانی ضربه زده و طرحهای بزرگ اقتصادی را با خطر رکود فعالیت روبه رو کرده است . با وجود پیشنهاد راهکارهای گوناگون برای حل موضوع سیمان از قبیل ورود به بورس فلزات و خروج از سبد حمایتی دولت ، هنوز وضعیت تولید و قیمت این کالا به سامان نرسیده است . در گفتگو با علی اصغر کیهانی ، رئیس انجمن صنفی بتن استاندارد به بررسی راه حل های موجود برای رفع این مشکل پرداخته ایم : مشکل کمبود سیمان در بازار از کجا ناشی می شود؛ واقعیت این است که ما برای تولید سیمان در کشور مشکلی نداریم . چالش اصلی این بخش ، توزیع و مدیریت توزیع است که باید حل شود در حالی که ما با مشکل کمبود سیمان روبه رو هستیم کارخانجات سیمان کشور با 30 درصد ظرفیت کار می کنند و این نشان می دهد چرخه توزیع مشکل دارد. چه بخشی را در نامناسب بودن سیستم توزیع سیمان مقصر می دانید؛ در بخش مدیریت کوتاهی می شود؛ اما با راه حل های بسیار ساده می توان سیستم توزیع سیمان را ساماندهی کرد. به عنوان مثال یکی از مسائل مهمی که در این حرفه ما با آن سر و کار داریم ، مدیریت توزیع انواع خاص سیمان است . هم اکنون انواع سیمان که کاربردهای خاص خود را دارند ، به طور مستقیم به مردم فروخته می شود، حال آن که جای این سیمان در کارخانه است نه استفاده در منازل و تعمیرات . سیمان شماره 3516 ، سیمان مخصوص بنایی است که از نظر رنگ با سیمان صنعتی تفاوت دارد؛ اما از این نوع سیمان ، کمتر در مصالح فروشی ها وجود دارد و به جای آن ، انواع سیمان صنعتی که باید در طرحهای عمرانی مصرف شود ، در مصارف مردمی توزیع می شود. در نتیجه طرحهای عمرانی به مشکل کمبود سیمان برمی خورند و سیمانی که باید در این طرحها مصرف شود ، از منازل سر در می آورد و مقاومت و نتیجه لازم را نمی دهد. با این گونه برنامه ریزی ها می توان از تولید سیمان کشور بهترین استفاده را کرد اما این عزم وجود ندارد. نقش کارخانجات سیمان در بازار سیمان چیست؛ متاسفانه کارخانجات سیمان به سیستم درست توزیع تن درنمی دهند. به عنوان مثال آنها بیشتر مایلند سیمانی را تولید کنند که سود بیشتری برایشان داشته باشد. از سوی دیگر ، اجازه پایین آمدن قیمتها را نمی دهند و به نوعی درصدد حفظ بازار غیررسمی به نفع خودشان هستند. طوری جوسازی می کنند که انگار واردات سیمان به صرفه نیست و نباید سیمان وارد کرد تا با این حرفها، فضای ناآرام بر بازار این کالا حاکم کنند. بارها گفته شده ، هر تن سیمان در بیرون مرزها 100 دلار قیمت دارد و این با قیمت فروش داخلی سیمان یکی است و صرف نمی کند تا واردات داشته باشیم اما این درست نیست چرا که هر تن سیمان در آن سوی مرزها بدون هزینه حمل 42 دلار قیمت دارد و واردات آن به صرفه است . نکته دیگری که باید اشاره کنم ، بحث قیمت تمام شده سیمان در کشور است که با نوع عملکرد کارخانه های سیمان بالا تمام می شود. در حال حاضر هر تن سیمان به قیمت 36 هزار و 500 تومان فروخته می شود اما نقش سوخت و برق و مواد معدنی ارزان قیمتی که دولت در اختیارشان قرار می دهد به هیچ انگاشته می شود. در واقع سیمان تولیدی کشور گرانتر از سیمان تولیدی بسیاری از کشورها تمام می شود و این مساله در کنار سامانه نامناسب توزیع به کمبود و افزایش قیمت دامن می زند.
