استقلال در انتظار یک زلزله واقعی؟

مساله شکست یا نتیجه نگرفتن تیم نیست که او در زمان مدیرعاملی استقلال نشان داده تحت تاثیر فشار رسانه‌ای قرار نمی‌گیرد چون اصولا اعتقادی به صحت جریان‌سازی‌های رسانه‌ای ندارد. او زمانی که مدیرعامل استقلال بود، کاری را می‌کرد که فکر می‌کرد درست است، او مشاورانی داشت و با تکیه بر مشاوره آنها سعی می‌کرد بهترین‌ تصمیم ممکن را بگیرد، اما قریب نه به حضور یک نفر در هیات مدیره که به یک جریان و یک تفکر انتقاد می‌کرد. قریب می‌داند که سیستم فعلی اداره استقلال یک سیستم معیوب است، سیستمی که فقط به فکر همین فصل پیش‌روست و تقلا می‌کند پول فصل را به هر وسیه‌ای جور کند. مدیریت مالی استقلال با ده‌ها میلیارد بدهی یک مدیریت شکست خورده و تقریبا ورشکسته است که هیچ بنگاه اقتصادی عاقلی آن را نمی‌پذیرد. قریب، باتجربه‌ترین عضو هیات مدیره استقلال است و شاید باتجربه‌ترین فرد فوتبال ما در زمینه اقتصادی. او پروژه‌‌های کلان اقتصادی را به شکلی قابل قبول به سرانجام رسانده و خوب می‌داند چگونه از استقلال زیان‌د‌ه، یک تیم مستقل بسازد؛ اما همه این تفکرات اقتصادی قریب وقتی محقق می‌شود که او سمتی غیر از رئیس هیات مدیره داشته باشد. مدیرعاملی؛ این صندلی شاید برای قریب (که برای فدراسیون فوتبال نامزد شده بود) اغواکننده نباشد؛ اما به هر حال بهتر از ریاست هیات مدیره است.

او در صورت مدیرعاملی می‌داند چه باید بکند و می‌داند که تصمیم‌هایش کاملا و به صورت صددرصد اجرا می‌شود. او در گفت‌وگو با وزیر ورزش هم از ایده‌های کلان اقتصادی برای خودکفاشدن استقلال حرف زد و وزیر هم تمایل بسیاری نشان داد که چنین فردی در تشکیلات جدید استقلال حضور داشته باشد؛ اما استقلال فعلی همچنان وامدار و محتاج این و آن است.

استقلال این روزها حال خوبی ندارد. هیات مدیره‌ جدید نتوانست کمکی به استقلال بکند و هم‌سنگ و هم‌وزن قریب هم نیستند. با ماجراهای دنباله‌دار روزهای اخیر شاید استعفای قریب همان محرک اصلی برای آتشفشان واقعی باشد. یک زلزله بزرگ برای زیر و روشدن همه چیز. اگر وزیر اصرار به بودن قریب داشته باشد، باید او را در جای اصلی خودش به کار بگیرد که به این ترتیب خیلی‌ها از هیات مدیره و باشگاه استقلال دور می‌شوند و شاهد تغییرات بسیاری خواهیم بود و اگر وزیر به رفتن قریب رای دهد، آن وقت شاید آب‌ها تا مدتی کوتاه از آسیاب بیفتد و استقلال برای چند روزی روی آرامش ببیند؛ آرامشی که بی‌تردید با یک نتیجه بد دیگر به هم خواهد ریخت.