حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
یادداشت
تماشاگرانی که به فکر فوتبال ایران نیستند
همین چند هفته قبل بود که حکم فیفا برای بازی ایران و چین صادر شد. کمیته انضباطی فیفا سنگینترین حکم مالی ممکن را برای فوتبال ایران در نظر گرفت؛ اما گویا این هشدارها، این تنبیهها و این احکام، برای ما کافی نیست. در بازی استقلال و السد (در پلیآف لیگ قهرمانان)، نور کورکننده لیزر در تمام 90 دقیقه روی صورت ژاوی بود؛ اما او آنقدر مهربان بود که بعد از بازگشت به مرتضی پورعلیگنجی بگوید سفر لذتبخشی به ایران داشتم. اما دنیا که این نور را روی صورت بازیکنان حریف میبیند، چه تفسیری از فرهنگ ما میکند؟
در بازی پرسپولیس با الوحده امارات خاویر آگیره تمام تلاش خود را به کار بست تا فوتبال ما نقرهداغ شود. حالا کنفدراسیون فوتبال آسیا پرسپولیس را از دیدار حساس حذفی مقابل لخویا محروم از تماشاگر کرده تا این تیم در ورزشگاه خالی آزادی بازی رفت را برگزار کند. بیتردید نیمی از توان پرسپولیس در این بازی به تماشاگران بستگی داشت. در طول این فصل تماشاگران کنار تیم بودند و نقشی غیر قابل انکار در قهرمانی این تیم داشتند؛ اما چند تماشاگر بیمبالات، کاری کردند که چوبش بر تن فوتبال نشست. عدهای که جز به لذت زودگذر خود در سنگپرانی و فشفشه و لیزر و ترقهبازی فکر نمیکنند. آنها به خود و وجدانشان چه خواهند گفت اگر پرسپولیس در مجموع این دو دیدار ناکام بماند؟
امید توفیقی
ورزش
گفت و گو
