دلایل علی نصیریان برای حضور در «اعتراف»

دیروز و تنها یک روز بعد از اعلان این خبر، علی نصیریان با ایسنا به گفت‌وگو نشسته و حرف‌های جالبی زده است.

شهاب حسینی قرار است پس از پایان ماه مبارک رمضان، نمایشی با نام اعتراف را از یک متن خارجی در سالن اصلی تئاترشهر کارگردانی کند و در کنار او،‌ علی نصیریان هم دیگر نقش اصلی نمایش را ایفا خواهد کرد. این در حالی است که آخرین حضور نصیریان در تئاتر ـ که حدود سه سال قبل و نمایش تانگوی تخم مرغ داغ نوشته اکبر رادی با کارگردانی هادی مرزبان بود ـ چندان برای او خاطره خوبی به جای نگذاشت چرا که آن نمایش پس از 30 شب اجرا توقیف شد و این بازیگر به همراه کارگردان برای پیگیری، راهی دادسرا و دادگاه شدند.

حالا او گفته،‌ مهم‌ترین دلیل حضور دوباره‌اش در تئاتر، شهاب حسینی بوده است: به دلیل ارادتی که به شهاب حسینی دارم، علاقه‌مند بودم با ایشان همکاری کنم. البته خود نمایش هم کار خوبی شده، ولی حضور ایشان هم مرا به بازی در این نمایش ترغیب کرد.

نصیریان گفت: در این شرایط، کسی مثل شهاب حسینی که یکی از مهم‌ترین جوایز بازیگری را در یکی از جشنواره‌های مهم دنیا گرفته،‌ اسم و رسم و کار و استعدادش ایجاب می‌کند مردم به تماشای کارش بیایند و تصور هم می‌کنم نمایشش با موفقیت همراه باشد.

علی نصیریان در ادامه این گفت‌وگو درباره متنی که شهاب حسینی برای اجرا انتخاب کرده و این که چه حرف جدیدی برای مخاطب تئاتر خواهد داشت، بیان کرد: این کار براساس مقدورات و واقع‌بینی اجرا می‌شود، چون اصولا محدوده‌ای در این کارهای هنری وجود دارد که بیش از آن نمی‌توان پا را از گلیم درازتر کرد یعنی اجازه نمی‌دهند. نمونه‌اش هم همان نمایش تانگوی تخم‌مرغ داغ است که پس از 30 شب جلوی اجرایش را گرفتند،‌ با این بهانه که گفتند کلمات زشت در آن گفته می‌شود.

او افزود: وقتی می‌گویند کلمات زشت در یک نمایش وجود دارد؛ یعنی این که شما باید دیالوگ‌ها را عوض کنید، در حالی که دیالوگ یکی از ابعاد شخصیت است و اگر تغییر کند شخصیت هم تغییر می‌کند. چه زشت باشد چه زیبا. آن کلمات و زبانی که یک شخصیت به کار می‌گیرد، زبانی است که شخصیت را بیان می‌کند، اما این قضیه درک نمی‌شود چون تئاتر در اینجا معنا ندارد و آن کسی که نشسته، فقط به ظاهر قضیه نگاه می‌کند. یادم می‌آید آن زمان به مسئولانی که کار را متوقف کرده بودند، گفتم شما مثنوی را بخوانید، ببینید چه قصه‌ها و کلماتی در آن به کار رفته است، آن هم مثنوی که یک اثر معنوی است. آقای مولوی هم عقلش می‌رسیده کلمات زشت به کار نبرد، اما قصه‌ای را تعریف کرده تا مردم عادی آن را درک کنند و معنای حرف او را متوجه شوند، چرا که می‌خواسته با زبان مردم با آنها سخن بگوید.

این بازیگر گفت: آقای حسینی هم برای تئاتر خود انتخابی داشته که بر اساس شرایط موجود بوده و خودش هم دوست داشت آن را انجام دهد، ضمن این که معنا و مضمونی در آن وجود دارد که مورد نظرش بوده و به شکلی است که آن را تا حدودی می‌تواند اجرا کند.