رویکرد میدان‎محور و ضرورت تحول در صنعت حفاری

زنجیره ارزش شرکت ملی نفت ایران تحت تأثیر فعالیت‌های حفاری است. بر این اساس لزوم برنامه‌ریزی، توسعه کیفی و افزایش راندمان حفاری در رویکرد جدید شرکت ملی نفت ایران ـ که به دنبال میدان محور کردن طرح‎ها و پروژه‎هاست ـ اهمیتی بسزا دارد. نکته حائزاهمیت در رویکرد میدان محور این است که تامین مالی بر عهده پیمانکاران حفاری خواهد بود و در این رویکرد، ریسک انجام کار از کارفرما به پیمانکار انتقال خواهد یافت.

بر این اساس، ضرورت تحول در صنعت حفاری کشور با توجه به رویکرد میدان محور (عملکرد محور) و تغییر چارچوب قراردادی سنتی و اجرای قراردادهای نوین نفتی در سال‎های آینده ضروری به نظر می‎رسد که لازمه آن تدوین برنامه راهبردی از جانب شرکت‎های حفاری است. به این ترتیب برنامه راهبردی باید مشخص، قابل اندازه‎گیری، قابل دستیابی، منطقی و دارای زمان‌بندی باشد. همچنین شرکت‎هایی که قصد دارند نقشی در عرصه بازار حفاری کشور ایفا کنند، باید مقوله استراتژی را جدی گرفته، با تدوین برنامه مناسب راهبردهایی را در پیش گیرند که سبب تعالی و پیشتازی شرکت می‎شود.

تجارب شرکت‎های بین‎المللی نشان می‎دهد در شرایط افت قیمت نفت خام، عواملی چون بهینه‌سازی قیمت تمام شده پروژه، مذاکره با بازیگران زنجیره پروژه برای کاهش قیمت، تغییر ساختار هزینه‎های داخلی سازمان با توجه به مدل‎های قابل توجیه، ادغام‎های عمودی و افقی، چابک‎سازی سازمان، ارائه خدمات قراردادی یکپارچه و بهینه‌سازی کسب و کارهای نامنسجم و توجه به بازارهای منطقه ازجمله مهم‌ترین موارد برای بقا در بازار حفاری است و بر این اساس تدوین برنامه استراتژیک با توجه به تغییر عوامل بازار،‌ حفاری ضروری به نظر می‌آید.

شرکت‎های فعال در زمینه حفاری باید با توجه به چشم‎اندازی که برای توسعه میادین شرکت ملی نفت ایران وجود دارد، با شناخت فرصت‌ها، چالش‌ها، پایش مستمر و راهبرد درست دارایی‎ها، برنامه‌ریزی‎های کوتاه‌مدت و بلند‌مدت تا رسیدن به اهداف تعیین شده را مدنظر قرار دهند؛ به گونه‎ای که در سرفصل برنامه‌ها افزایش بهره‌وری و بازدهی بیشتر مدنظر قرار گیرد و چشم‎اندازی روشن و تصویری مطلوب از آینده شرکت‎های حفاری ترسیم شود که بدون شک مبتنی بر واقعیت‌ها و توانمندی‌های صنعت حفاری کشور است.

عبدالصمد رحمتی

کارشناس حفاری در مدیریت برنامه ریزی تلفیقی شرکت ملی نفت ایران