نمی‌توانم خوشحالی‌ام را پنهان کنم

نمی‌توانم خوشحالی‌ام را پنهان یا تکذیب کنم. من خوشحالم چون نتیجه‌ای بزرگ به دست آوردیم. ما تیمی را شکست دادیم که یکی از هجومی‌ترین و بهترین تیم‌های لیگ بود. من به بازیکنانم گفتم اگر بتوانید این پرسپولیس را شکست بدهید، نقطه عطف فوتبال ایران را رقم زده‌اید. من به بازیکنانم گفته بودم چند بازیکن حریف را باید مدیریت کنند که اولین آنها محسن مسلمان بازیکن خودم بود. بعد سروش رفیعی و بعد مهدی طارمی. ما گل اول را خوردیم و بعد به بازی برگشتیم و 3 گل در نیمه اول زدیم. برای این برگشت باید به بازیکنانم افتخار کنم. آنها می‌دانستند که پرسپولیس چگونه بازی می‌کند و خودشان از بازی چه می‌خواهند. تیم آنالیز ما پرسپولیس را به دقت آنالیز کرده بود و من باید از هواداران تشکر کنم، به دلیل این‌که به این کادر فنی اعتماد کردند و صبر و حوصله به خرج دادند. ما نیمه اول را با برتری به رختکن رفتیم و در نیمه دوم منتظر حملات پرسپولیس بودیم. ما 48 ساعت کمتر از حریف استراحت داشتیم و بازی ما هم به وقت‌های اضافی و ضربات پنالتی کشیده شده بود و استراحت کمتری داشتیم. به همین دلیل، خودخواسته به دفاع رفتیم تا دوندگی کمتری داشته باشیم. بین دو نیمه هم به آنها گفتم مراقب باشید بازیکنان پرسپولیس شاید به شیوه‌ دیگری روی بیاورند و شما نباید در دام نیفتید، اما متاسفانه اتفاقات تلخی در پایان بازی رقم خورد و در آن صحنه باید 4 یا 5 بازیکن از دو تیم اخراج می‌شدند. این تنها صحنه تلخ این بازی بزرگ بود. من با مراسم اول بازی که کادرهای فنی همدیگر را شدید در آغوش می‌گیرند و یا ضیافت‌هایی مانند آنچه هفته قبل رخ داد مخالفم. اگر قرار است آخر بازی این‌طور به جان هم بیفتیم، اول بازی اینقدر صمیمی نباشیم.»