حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
حیف از استعدادهای سرشار فوتبال ایران
تیم ایران در میان تیم های جام جهانی شاید تنها تیمی بود که پشتوانه فکری نیمکت فنی را - باوجود همه استعدادهای سرشار و لژیونرهای مطرح اروپایی - آن طور که باید و شاید احساس نمی کرد.
تیم ایران چه در بازی نخست و چه در بازی دوم به هیچ عنوان از توان فکری ، قدرت آنالیز و بخصوص کوچینگ سرمربی خود بهره نبرد. در کنار همه اینها برانکو تیم ما را در ترس خود شریک کرد و اگر در بازی اول و دوم این گونه ظاهر شدیم تنها به دلیل این بود که سرمربی تیم ، چیدن ترکیب ، کنترل بازی و تعویض های خود را با فکر و جسارت انجام نداد و نتیجه این شد که همه دیدند. بازیکنان ما دیروز همه آن چیزی را نشان دادند که در توان داشتند اما این تیم قدرت فوق العاده و کنترل کننده و مربی قدرتمندی را باید بالای سر خود می دید تا سطح فوتبال خود را بالاتر ببرد. 6 ماه پیش از شروع جام جهانی ، میلوتینوویچ اعلام آمادگی کرده بود که تیم را در جام جهانی هدایت کند. جلسات مکرر سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال به دلیل اعتقاد رئیس فدراسیون به برانکو بی نتیجه ماند حتی تیم کارشناسی سازمان تربیت بدنی پیش بینی کرده بود با مربیگری برانکو از دور مقدماتی صعود نمی کنیم و این بررسی در اختیار فدراسیون هم قرار گرفته بود.
فوتبالی فراتر از مربی
باید پذیرفت سطح فوتبال ایران بالاتر از مربی آن بود. فردی که به دلیل اصرار فدراسیون بر روی نیمکت جام جهانی نشست و بخصوص در یک سال اخیر از ادبیات تند و نابجایی در برخورد با همه منتقدان استفاده می کرد. او هیچ گاه اشتباهات خود را نپذیرفت . اصرار او به اشتباهاتش حتی باعث بلند شدن صدای اعتراض کریمی شده بود و این را پیش از سفر به آلمان علنی کرد. کریمی و یکی دو لژیونر دیگر معتقد بودند سطح فنی فوتبال ایران بالاتر از مربیان درجه 2 اروپاست.
برنامه ریزی برای جام ملت ها
حذف از جام جهانی هیچ گاه به معنای خاتمه اتفاقات فوتبالی دنیا نیست. پاراگوئه با آن غنای فوتبالی ، ساحل عاج با آن همه ستاره و نامدار و حرفه ای و صربستان و مونته نگروی مدعی همه حذف شده اند اما پس از گذشت مدتی اندک دوباره برنامه ریزی برای آینده را آغاز خواهند کرد. فوتبال ما 2 اتفاق مهم را تا سال آینده پیش رو دارد: رقابت های فوتبال بازیهای آسیایی 2006 و جام ملتهای آسیا 2007 که در 4 کشور حوزه آ.سه.آن برگزار می شود. حضور پرقدرت ، با یک مربی بزرگ در این 2 تورنمنت می تواند به احیای فوتبال ما کمک قابل توجهی کند. ملی پوشان فوتبال ایران با این میزان شایستگی نباید با تفکرات بی جسارت یک مربی درجه 2 بسوزند. آنها دیروز هم هر چه از دستشان برمی آمد انجام دادند ولی فرد بزرگ و شجاعی تیم را رهبری نمی کرد تا دوندگی بازیکنان جهت دار و هدفمند شود. نه چین که در دور مقدماتی جام جهانی در قاره آسیا توسط کویت حذف شد و نه کویت که یک مرحله جلوتر کنار رفت و به جام نرسید و نه تیمهایی که به جام رسیدند و در دور مقدماتی حذف شدند ، «حذف» را به معنای «ایست مطلق» در فوتبال تلقی نمی کنند. این را فراموش نکنیم که فوتبال جریان دارد. مانند زندگی. اگر بخواهیم بایستیم همیشه بازنده خواهیم بود. 
گفت و گو
