او میگوید: خوشحالم که این قهرمانی نشان داد ثباتم را در چند ماه اخیر حفظ کرده ام. او البته اعتراف میکند در رقابت با جوانها کار سختی داشته: سطح مسابقات خیلی خوب بود. همه بچهها با انگیزه بودند و من برای قهرمانی با نسل جوان پینگپنگ بازان رقابت کردم. نسلی بعداز من، فرقدانی،احدی، اخلاق پسند و... . نسلی که انگیزه برای بازی با ما و حتی شکست ما دارند. همین مساله کار را کمی سخت کرده بود، اما من بعداز 21 بازی در سه روز قهرمان شدم، آن هم با پنج باخت.چهار باخت دور اول و یک باخت دور دوم. نوروزی از نتیجه دور اول انتخابی تیم ملی خیلی راضی نیست: من دور اول چهار باخت گرفتم که نتیجه خیلی خوبی نبود. البته این دور خیلی حساس نبود و باید انرژیام را تقسیم میکردم. اما داستان دور دوم فرق میکرد. به خاطر این که مقام میخواستم نباید امتیاز از دست میدادم و به خاطر همین با جدیت بیشتری بازی کردم.
نوروزی قهرمانی این رقابتها را خیلی سخت میدانست: با این که قهرمانی را میخواستم اما واقعا فکر میکردم خیلی سخت است. چرا که فشردگی مسابقات و خستگی مرا نگران عود مصدومیتهای کهنهام کرده بود. اما خدا را شکر با مدیریت بازی و انرژیام در 21 بازی مقابل برترین پینگپنگبازان ایران به هدفم رسیدم. به نظر او شاید تعداد کمتر بازیکنان در انتخابی به نفع همه باشد: شاید بهتر باشد انتخابی تیم ملی ده نفره برگزار شود. البته بازیکنان با ثباتی مثل نیما، نوشاد و من که در رنکینگ جهانی نفرات اول تا سوم ایرانیها هستیم از دور مقدماتی معاف میشدیم و پنج تا هفت نفر دیگر بالا میآمدند و با ما در دور دوم بازی میکردند. این جوری دیگر بازیکنان به خاطر مصدومیت انصراف نمیدهند.
با هوشنگ نصیرزاده، وکیل بیرانوند
با تهیهکننده «سفینه نجات» به مناسبت روز جهانی کودک، از ضرورت سرمایهگذاری پایدار در انیمیشن ایران گفتیم