وقتی مبتلا به شانه منجمد می‌شوید

حدود 3 درصد افراد جامعه را درگیر می‌کند و رده سنی آن 40 تا 75 سال است. بیشتر خانم‌ها درگیرش می‌شوند و احتمال دوطرفه بودن آن وجود دارد. اگر یک مفصل درگیر شود، مفصل مقابل در ادامه بیماری حدودا 50 درصد احتمال درگیری دارد‌. سیر بیماری مشخص است و با درد شروع می‌شود. حدود دو تا 9 ماه درد وجود دارد و بیماری پیش می‌رود تا به مرحله دوم برسد که خشکی مفصل، شایع و فرد دچار محدودیت حرکتی می‌شود. درد مزمن در این مرحله وجود دارد. مرحله سوم بیماری، مرحله بهبود است که درد و خشکی از بین می‌رود. اگر این بیماری درمان نشود، طی یک تا سه سال خود‌به‌خود بهبود می‌یابد، اما مشکل اینجاست که فرد کارایی خود را از دست می‌دهد.

به علت بی‌حرکتی، عضلات شانه بسیار ضعیف و ناتوان می‌شود. منشأ درد از گردن (دیسک گردن) یا از طولانی نشستن پشت میز رایانه است که عضلات را درگیر می‌کند یا از مفصل شانه است. شانه یخزده علت خاصی ندارد.

عواملی که احتمال شانه یخزده را بیشتر یا آن را تشدید می‌کند، نام ببرید.

بیماری دیابت، دیسک گردن، کم‌کاری تیروئید، انجام عمل جراحی و دستکاری ناحیه سر و گردن و قفسه سینه و سابقه وارد شدن ضربه.

به کسی که احساس می‌کند، شانه‌هایش به سمت جلو آمده و آن را جلوی آینه به شکل قوز می‌بیند و موقع صاف راه رفتن احساس درد دارد، چه توصیه‌ای دارید؟

این موضوع، کمی با شانه یخزده یا منجمد مرتبط است. افرادی که در جوانی شانه‌هایشان گرد می‌شود و شانه به سمت جلو افتاده، به علت ضعف عضلات بین دو کتف است. در دانشجویان، این عارضه شایع‌تر است‌. این افراد، موقع صاف راه رفتن دچار درد ناحیه شانه می‌شوند و علت آن، این است که عضلات کوتاه شده، کشیده و دردناک می‌شود. درمان این افراد با استفاده از بریس و تمرینات ورزشی ممکن است.

با توجه به این که شانه منجمد ممکن است خود به خود بهبود یابد، آیا می‌توان از درمان بیماری خودداری کرد؟

این حالت می‌تواند منجر به کارایی پایین در فرد شود، یعنی کیفیت زندگی فرد پایین می‌آید. اگر قرار است با کیفیت پایین زندگی کنیم، خیلی از درمان‌ها را نباید انجام بدهیم. بعلاوه تحمل درد در طولانی مدت منجر به بروز افسردگی، اختلالات اضطرابی و بیقراری می‌شود. اگر قرار است فرد سالم و توانمند به جامعه برگردد، باید هرچه زودتر درمان صورت گیرد.

درمان اصلی شانه منجمد چگونه صورت می‌گیرد؟

درمان اصلی، غیر جراحی است. در موارد بسیار نادر می‌توان با عمل جراحی، چسبندگی‌های موجود در مفصل را که باعث دردناکی شده برطرف کرد. درمان اصلی، توانبخشی و ورزش درمانی است. در صورت بی‌توجهی به درمان، محدودیت حرکتی ادامه می‌یابد و برای فردی که در مراحل انتهایی به پزشک مراجعه کرده، کاری نمی‌توان انجام داد.

دکتر علی پناهی

متخصص طب فیزیکی و توانبخشی