خروج «ویلای نمازی» از ثبت ملی و خطر قطع صدها درخت دیگر درتهران

به گزارش ایسنا، ویلای نمازی در 22 آبان 1386 به شماره 20154 و با رضایت مالک بنا حاج‌احمد ابریشم‌چی در خیابان نیاوران، در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید.

این بنا سال 1339 به سفارش شفیع نمازی ـ بازرگان ثروتمند ـ توسط جوپونتی، معمار مشهور ایتالیایی ساخته شد. اگر از نگاه جامعه‌ بین‌الملل بویژه یونسکو به این ویلا بنگریم، اهمیت این بنا اگر از حریم کاخ جهانی گلستان و سرای دلگشا بیشتر نباشد، کمتر هم نیست. از سوی دیگر، این بنا با متراژ بالغ بر 8000 متر یک باغ محسوب می‌شود که تخریب آن باعث از بین رفتن یک شریان مهم زیست‌محیطی در شمیرانات خواهد شد. ویلای نمازی همچنین از این جهت حائزاهمیت است که به همراه ساختمان شورای برنامه‌ریزی و توسعه در بغداد، تنها آثار جوپونتی در خاورمیانه محسوب می‌شود. اثر جوپونتی در بغداد در جنگ سال 2003 آسیب فراوان دید که اکنون توسط یونسکو در حال مرمت است. مرمت این بنا توسط یونسکو نشان از اهمیت کارهای این معمار در جهان دارد.

صدور مجوز تخریب

آن‌طور که کمیته پیگیری خانه‌های تاریخی تهران اعلام کرده، ویلای نمازی بعدها توسط احمد ابریشم‌چی فروخته شد و سال 1391 بعد از انتقال مالکیت بنا، به شخصی به نام ناصر صفری رسیده است.

ناصر صفری و شرکا در 15 مرداد 1391 از اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان تهران درخواست مجوز احداث هتل پنج ستاره در مجتمع چندمنظوره در ویلای نمازی می‌کند که مدیرکل وقت میراث فرهنگی استان تهران این درخواست را تائید و موضوع را در نامه‌ای به شهردارِ وقت منطقه یک تهران اعلام می‌کند.

اما بعد از تغییر مدیرکل میراث فرهنگی تهران، مدیرجدید در نامه‌ای به شهردار وقت منطقه یک درخواست «کان‌ لم یکن شدن» عاجل مجوز صادرشده برای ویلای نمازی را اعلام می‌کند.

اما پس از شکایت مالک به دیوان عدالت اداری، رای به نفع مالک بنا مبنی بر خروج اثر از فهرست میراث ملی داده می‌شود و قاضی پرونده با توجه به قانون مصوب سال 1309 مبنی بر ثبت ملی تمامی بناهای تاریخی تا پایان دوره‌ زندیه، این بنا را خارج از شمول ماده یک این قانون عنوان کرده و رای اولیه بر خروج اثر از فهرست آثار ملی می‌دهد.

اما پس از صدور این رای، مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری استان تهران در نامه‌ای به دیوان عدالت اداری، درخواست تجدیدنظر در مورد این حکم می‌کند، اما در دادگاه رای قطعی به خروج ویلای نمازی از فهرست آثار ملی می‌دهد و به این ترتیب ویلای نمازی با حکم خروج از ثبت ملی به تخریب نزدیک می‌شود.