خسارات جبران‌ناپذیردر فضای سایبری

قتل پدر، شرط ازدواج با دختر

مدتی بود که در فضای مجازی با پسری آشنا شده بود. پسر جوان درکش می‌کرد. او را دوست داشت. وقتی ساغر با پدرش دعوا می‌کرد، فقط آن پسر می‌توانست آرامش کند، آن هم در فضای مجازی. ساغر همیشه با پدرش اختلاف نظر داشت و قهر می‌کرد. وقتی این موضوع را با امیر درمیان گذاشت، پسرجوان بعد از کمی فکر کردن به او گفت: اگر پدرت بمیرد، همه اموالش برای تو می‌شود.من پدر و برادرت را می‌کشم، به شرطی که بعد با من ازدواج کنی.

ساغر جریان را جدی نگرفت و برای تمام شدن بحث، موافقت خود را اعلام کرد.مدتی گذشت و پسر جوان آمادگی خود را برای کشتن پدر و برادر ساغر اعلام کرد. روز حادثه، امیر به خانه آنها رفت و قتل را انجام داد. ساغر وقتی با جسد پدرش رو به رو شد، باورش نمی‌شد دوست اینترنتی‌اش یک آدمکش بوده است. او یک دل نه صد دل دلباخته جنایتکاری شده بود که براحتی آدم می‌کشد .

دام شیاطین

دختر 19 ساله مدام گریه می‌کرد. خجالت می‌کشید در چشم دیگران نگاه کند و مدام چیزهایی را زیر لب تکرار می‌کرد.کلماتی مثل اصلا باورم نمی‌شد. او که مرد خوبی بود. او به من دروغ گفت...

زمانی که آرام‌تر شد، از اتقافاتی که برایش افتاده بود، حرف زد: حدود شش ماه قبل گوشی تلفن همراه هوشمند خریدم و عضو شبکه‌های اجتماعی شدم. همه دوستان عضو این شبکه‌ها بودند و من هم دوست داشتم خارج از محیط کلاس، با آنها در این شبکه‌ها ارتباط داشته باشم. جذابیت این ارتباط‌های مجازی برایم خیلی زیاد بود. خانوده‌ام از شبکه‌های مجازی و خطرهای آن اطلاعی نداشتند. من هم از طریق دوستانم یاد گرفتم، چطور وارد این فضای مجازی شوم. متاسفانه در همان روزهای اول در یک گروه مجازی با این پسر آشنا شدم. ارتباط ما با وعده‌های رویایی ادامه داشت تا این که امروز قرار ملاقات گذاشتیم.

دختر جوان بعد از کمی سکوت ادامه داد: نزدیک ظهر بود که از من خواست با هم بیرون برویم. من هم حرفش را قبول کردم. با ماشین دوستش آمده بود و می‌گفت ماشین را کرایه کرده است. در حال گفت‌وگو بودیم که از من خواست سوار ماشین شوم. او با زور و تهدید مرا به داخل خانه‌ای برد. در برابرش مقاومت می‌کردم. هر چه خواهش و تمنا کردم فایده‌ای نداشت. به او گفتم باورم نمی‌شود چنین نقشه‌ای برایم کشیده باشی. به صورتم خیره شده بود و انگار حرف هایم را نمی‌شنید.

هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم این طوری سرافکنده و شرمسار بشوم. من از اعتماد پدر و مادرم سوء‌استفاده کردم و دچار چنین مشکلی شدم. حالا هم نمی‌دانم چطور به چشمان پدر و مادرم نگاه کنم.

اعتماد به خواستگاران اینترنتی

پردیس فریدی، جامعه‌شناس درباره جنایات غیرقابل جبران در فضای مجازی گفت: اکثر این جنایات بین دو جنس مخالف صورت می‌گیرد. به‌طور مثال ما می‌بینیم که یک دختر و پسر با هم آشنا می‌شوند و رابطه آنها صمیمی‌تر می‌شود و فکر می‌کنند برای هم ساخته شده‌اند و کور‌کورانه هر کاری می‌کنند که به هم برسند. البته نمی‌شود به آنها سخت گرفت و آنها را تنبیه کرد، چرا که خاصیت فضای مجازی، کور‌کورانه بودن و کور‌کورانه حرکت کردن است.

وی ادامه داد: برای بسیاری از ما اتفاق افتاده که در فضای مجازی ناگهان از روی عصبانیت حرفی می‌زنیم که بعد پشیمان می‌شویم. چیزهایی را می‌گوییم که شاید در واقعیت هیچ وقت آنها را به زبان نمی‌آوردیم. ارتباط چون نوشتاری است، فرد راحت‌تر می‌تواند احساساتش را بیان کند و البته چون نمی‌تواند فرد مخاطب را ببیند، هرچه دلش می‌خواهد درباره او تصور می‌کند و این تصورات، تصورات مثبتی است. به طور مثال اگر یک دختر با یک پسر در فضای مجازی حرف بزند، چون رفتار واقعی او را ندیده، او را شاهزاده زیبای سوار بر اسبی تصور می‌کند که قرار است به خواستگاری‌اش بیاید. همین موضوع باعث می‌شود دختران و پسران زیادی براحتی در فضای مجازی به دیگران اعتماد کنند و در دام سوءاستفاده‌گران بیفتند.

پایان تلخ ارتباطات اینترنتی

سرهنگ حمید نیک‌نفس، سرپرست معاونت تشخیص و پیشگیری پلیس فتای ناجا درباره این موضوع می‌گوید: دلبستگی‌های به وجود آمده در دوستی‌های اینترنتی در دراز مدت ممکن است باعث سوء‌استفاده افراد فرصت طلب شود و در تجربه این دوستی‌ها، فرصتی برای انتخاب و شناخت صحیح دختر و پسر از یکدیگر به وجود نمی‌آید.

وی ادامه داد: اغلب افراد در این‌گونه دوستی‌ها که منشأ آن شبکه‌های اجتماعی است، فقط ادعا می‌کنند ارتباطشان با انگیزه ازدواج بوده و این رابطه بیشتر بر عشق‌ورزی کور استوار است و عنصر خرد‌ورزی و عقلانیت در این تصمیم‌گیری وجود ندارد .

سرهنگ نیک‌نفس افزود: دوستی‌های اینترنتی نه‌تنها مشکلی را برای پسران و دختران حل نمی‌کند، بلکه اگر هم این روابط به ازدواج بینجامد، در زندگی مشترک سوء‌ظن و بی‌اعتمادی را برای دو طرف همراه دارد. معمولا دوستی‌های اینترنتی با انگیزه تفنن، سرگرمی و هوسرانی شکل می‌گیرد و عمر این دوستی‌ها بسیار کوتاه است و آنچه باقی می‌ماند، تعارض فکری و احساسی دختران و پسران و از دست دادن اعتماد به نفس و به وجود آمدن بدبینی در بین آنهاست. برای پیشگیری از چنین آسیب‌هایی باید خانواده‌ها به نقش حیاتی خود در برابر فرزندان آگاه شوند تا بتوانند الگوهای صحیح رفتاری را به فرزندان ارائه دهند و آنها را در برابر آسیب‌های اجتماعی واکسینه کنند. جامعه، خانواده و سازمان‌های مسئول می‌توانند با تقویت ارزش‌های اخلاقی، معنوی و انسانی و سست گردانیدن معیارهای مادی در نظر جوانان، تقویت و توسعه مراکز ورزشی و تفریحی و برنامه‌ریزی صحیح برای اوقات فراغت‌، ارائه خدمات رفاهی و اجتماعی برای برطرف کردن کمبودهای عاطفی کودکان و نوجوانان و پرورش احساس عزت نفس و اعتماد به نفس کودک و نوجوان در خانواده و مدرسه، جلوی منزوی شدن جوانان در اجتماع و روی آوردن آنها به دوستی در فضای مجازی را بگیرند.

سرهنگ نیک نفس، استفاده از فیلم‌ها و برنامه‌های تربیتی، پرهیز از سختگیری و تنبیه و همچنین اجتناب از آسان گیری در تربیت فرزندان، تشویق فرزندان به رعایت تعادل و دوری از بی‌بندوباری، برقراری احساس امنیت در خانواده و جامعه و جلوگیری از بروز اضطراب در نوجوانان و جوانان را از دیگر زمینه‌های پیشگیری و مقابله با چنین آسیب‌هایی در فضای مجازی عنوان کرد .