واکنش های منتقدان داخلی دولت به نامه رییس جمهور به بوش
نامه رییس جمهور محمود احمدی نژاد به بوش رییس جمهور آمریکا، علاوه بر بازتاب هایی که در خارج مرزها بر جای گذاشت و تاثیرات فوری بر بازار نفت و جریان فشار های ضد ایرانی کشور های غربی مخالف برنامه هسته ای ایران داشت
در داخل کشور تقریبا همه حامیان رییس جمهور اقدام وی به نوشتن نامه به بوش را شجاعانه و بجا ارزیابی کرده اند، اما منتقدان دولت که از هر بهانه ای برای تخریب بهره می برند، اقدام به انتقاد های مختلفی از نامه رییس جمهور به بوش کردند.
در میان فعالان سیاسی برخی مانند قدرت علیجانی در مجلس در همان ابتدا آن را بی اثر قلمداد کردند، عده ای دیگر مانند محمد علی ابطحی با لحنی مطایبه آمیز "تجاهل" کرده و نوشتند:" به قول پیر برره من نو}ف}همم این نامه چه فایده ای برای ملت ایران داشت"؛! ابطحی در عین حال گفته است نوشتن این نامه در بدترین زمان ممکن اتفاق افتاده است و فرصت های طلایی بسیاری در قبل بود که صرف مکاتبه، مذاکره، و یا ملاقات می توانست بسیاری از مشکلات بزرگ کشور را به نفع مردم حل نماید! او در عین حال نگران آن است که مخالفان سرسخت هر نوع گفت و گو با "شیطان بزرگ" چگونه آن را توجیه می کنند.
قاسم شعله سعدی از چهره های افراطی مخالف نظام به رادیو آلمان گفته است که نامه احمد0نژاد به بوش م0تواند تلاش برا0 ایجاد شکاف در جامعه جهان0 تلق0 شده و اثر0 منف0 داشته باشد!
یوسف مولایی حقوقدان منتقد نیز لحن نامه را خلاف عرف دیپلماتیک خوانده و گفته است طبق عرف جاری دیپلماتیک هر گونه مکاتبه بین سران کشور باید دربارهی مسایل فیمابین باشد و خارج از این چارچوب معمولا در یک نامهی رسمی مطرح نمیشود!
و علی تاجرنیا از نمایندگان تندرو مجلس ششم گفته است که در لحن نامه احمدینژاد به بوش اقتدار چندانی ندیدم. وی گفته است که فکر میکنم فرستادن نامه از سر ناچاری بوده است.
ومحمدتقی فاضل میبدی با بیان اینکه نامه احمدینژاد به بوش شبیه سخنرانی ایشان در سازمان ملل متحد بود، گفت: شان دیپلماسی غیر از این نوع سخنرانیها، نامهنگاریها و بیانیههاست و به اعتقاد من مشکل ایران و آمریکا با این نوع ادبیاتها حل نمیشود! وی افزود: این نامه نکات خوبی داشت اما مشکلی را حل نخواهد کرد و به اعتقاد من عدم واکنش مناسب و بیتوجهی نسبت به این نامه موجب تحقیر ایران خواهد شد.
اما ابراهیم یزدی رییس گروه غیر قانونی نهضت آزادی هم به این نامه نگاری واکنش نشان داده و گفته است علایمی از اثرگذاری نامه آقای احمدی نژاد مشاهده نمی شود. وی که بلافاصله سعی کرده است انتقاداتی در عملکرد دولت در داخل مطرح سازد افزوده است نامه آقای احمدی نژاد را خواندم و از آن خوشم آمد اما خیلی حرف ها است که باید به احمدی نژاد گفته شود. ابراهیم یزدی در مورد برخورد سرد مقامات آمریکا با این نامه گفت: آنها احساس کردند که رئیس جمهور ایران از موضع یک قدیس آنها را نصیحت می کند. وی افزود: نامه آقای احمدی نژاد خوب است اما نامه ای نیست که بتوان از آن برداشت آغاز مذاکره داشت.»
اما در حوزه رسانه ای نشریات جبهه مدعی اصلاح طلبی بیشتر به نقد به محتوای دینی ، تاریخی و فلسفی نامه احمدی نژاد پرداخته اند.
روزنامه همبستگی که آن را "نامه ای لازم اما ناقص" ، خوانده نوشته شده است: "این نامه خیلی سازگاری با مسایل روز ندارد!" هادی قابل رئیس دفتر جبهه مشارکت قم هم به این روزنامه گفت: متن نامه دور از انتظار جامعه مدنی بود! وی که گویا از گوشزد کردن خطاهای بوش ، عصبانی به نظر می رسد افزوده است: احمدی نژاد نباید نامه ای برای همتای خود بنویسد و او را نصیحت اخلاقی و موعظه کند.
شرق اما با نگاهی دیگر به نامه نگریسته و در سرمقاله ای با عنوان "رئیس ایران یا ناجی جهان" نوشت: خاتمی فیلسوفانه و مبهم سخن می گفت و احمدی نژاد پیامبرانه سخن می گوید ، تبشیر و تبلیغ رسالت انبیاء کار هیچکس جز خود انبیاء و شاید اولیاء نیست!!
اما همه مدعیان اصلاح طلبی را نمی توان در یک جبهه قرار داد. برخی از چهره های شناخته شده این جبهه نگاهی معتدل و منطقی تر به ماجرا دانسته و جنبه های مثبت آن را مورد توجه قرار دادند. از جمله حجت الاسلام محتشمی از یاران رئیس جمهور سابق در مصاحبه ای با خبرگزاری العربیه تأکید کرد: "سوالهایی که آقای احمدی نژاد مطرح کرد ، سوال های بسیار اساسی و جدی بود و معتقدم او اراده آمریکا را به محاکمه کشید". وی افزود: "آمریکایی ها باید پاسخ سوالات رئیس جمهور ایران را بدهند"
اولین واکنش آمریکایی ها به فشار افکار عمومی درباره برنامه هسته ای ایران 
