حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
الگوی مردمی اقتصاد مقاومتی
چرخش چرخ اقتصاد مقاومتی با دستان کارآفرینان فرش دستباف در کردستان
فرش دستباف ریشه در فرهنگ بومی کردستان دارد و هنری سنتی است که زنان کرد، نسل به نسل آن را انتقال داده و زنده نگه داشتهاند؛ هنری که با کار و درآمد توام است. زمانی نهچندان دور در گذشته، فرش دستباف کردستان در بازارهای جهانی جایگاه ویژه داشت، اما در سالهای اخیر تمایل نسل جدید بویژه بانوان به فرش دستباف به دلیل تحصیل و گرایش به شغلهای پشتمیزنشینی کاهش پیدا کرد و همین موضوع باعث شده ، خانوادهها از این هنر سنتی درآمد آفرین فاصله بگیرند. سارا نوخاصی و حمیده محمدنژاد، دو بانوی کار آفرین سنندجی هستند که این هنر سنتی فرش بافی را با تمام چالشهایی که در استان با آن مواجه هستند، زنده نگه داشتهاند و برای تعدادی از بانوان سنندجی نیز ایجاد اشتغال کردهاند.
سارا نوخاصی میگوید: چون مادرم بافنده فرش بود از کودکی به این هنر علاقهمند شدم و شروع به فرش بافی کردم و دیپلم فرش گرفتم.
وی در ادامه میگوید: علاقه به فرش دستباف در من به اندازهای بود که سعی کردم کارم را توسعه دهم و تصمیم به راهاندازی کارگاه قالیبافی گرفتم. نوخاصی اظهار کرد: بعد از 14 سال سابقه کار خانگی در حال حاضر حدود یک سال است که کارگاه قالیبافی رُز را به همراهی شریکم راهاندازی کردهایم.
این کارآفرینان فرش دستباف برای 50 نفر خانم ایجاد شغل کردهاند که 30 نفر از آنها در کارگاه قالیبافی مشغول کار هستند و عمدتا به بافت قالی در طرح سنه مشغول هستند و 20 نفر نیز به صورت خانگی در خانهها مشغول بافت فرش هستند.
نوخاصی میگوید: برای دریافت تسهیلات به صندوق کارآفرینی امید مراجعه کردیم و قرار شد، 100 میلیون تومان وام دریافت کنیم، اما فقط 30 میلیون تومان به ما دادند و با وجود آن که از اول فروردین امسال به دنبال وام تکمیلی هستیم، اما موفق به دریافت آن نشدهایم. وی ادامه میدهد: فقط سازمان صنعت، معدن و تجارت و خانه فرش راهنمایهایی درخصوص شرکت در نمایشگاهها ارائه میدهند، اما این راهنماییها تا با پشتوانه مالی همراه نباشد ، نتیجه ندارد. این بانوان کار آفرین که سختیهای زیادی را در این راه متحمل شدهاند، می گویند: در بانکها بارها مشاهده کردهایم که فرد با عنوان کارآفرینی، در خواست وام 200 میلیون تومانی داده و وام را دریافت کرده بدون آن که صرف اشتغالزایی شود. اصلاً منصفانه نیست ما که برای 30 نفر در کارگاه اشتغالزایی کردهایم فقط 30 میلیون تومان وام دریافت کنیم و بقیه سرمایه را با کلی مشقت از جیب خودمان تأمین کنیم. محمدنژاد میگوید: همیشه سعی کردهایم حقوق ماهانه بافندهها را پرداخت کنیم، با وجود این که توانایی مالی نداریم چراکه مثلا یک فرش 24 متری در دو سال بافته میشود و زمان زیادی است تا پول فروش آن به دستمان برسد. به همین دلیل مجبوریم از جیب خودمان برای دستمزد بافندهها هزینه کنیم.
نوخاصی به خبرنگار ما میگوید: در استان تاجر قدری در حوزه فرش دستباف نداریم که فرشهای تولیدی ما را صادر کند و به فروش برساند؛ حتی آنهایی که حرفهای کار میکنند باز هم راضی نیستند و باید بازار فرش و صادرات آن به خارج از کشور تکانی بخورد.
کارآفرینان از نبود حمایت مالی برای بازاریابی تولیدات کارگاه خود شکایت دارند و میگویند، نمایشگاه ملی فرش هر ساله در تهران برگزار میشود ولی ما حتی توانایی شرکت در این نمایشگاه و عرضه کردن تولیدات خود را نداریم.
گفت و گو
