مرگ تلخ پسر 13 ساله در آبنمای بوستان

به گزارش جام‌جم، عصر شنبه سی‌ام مرداد امسال پسر 13 ساله‌ای به نام علی هوشنگی ، از خانه‌شان در محله شمیران‌نو به سمت بوستان الغدیر به راه افتاد تا فوتبال بازی کند. علی و دوستانش در گوشه‌ای از بوستان فوتبال بازی می‌کردند و صدای شادی آنها فضا را پر کرده بود. نیم ساعتی از بازی‌شان نگذشته بود که به‌دلیل شلوغ شدن آنجا، برای ادامه بازی به سمت خلوت بوستان رفتند. در همین موقع با شوت یکی از بچه‌ها، توپ به داخل آبنما افتاد. علی برای برداشتن توپ به سمت آبنما رفت و غافل از این‌که چه حادثه تلخی قرار است برایش بیفتد، در حالی که کتانی به پا داشت، پایش را روی میله آهنی داخل آبنما گذاشت و دستش را دراز کرد تا توپ فوتبال را بردارد که ناگهان شوک برق او را به داخل آب پرت کرد. با دادوفریاد بچه‌ها، افراد حاضر در پارک متوجه حادثه شده و به سمت آبنما رفتند تا او را نجات دهند.

دو مرد پیکر او را از آب خارج و شروع به تنفس مصنوعی کردند اما علی نفس نمی‌کشید. یکی از مردان، او را به آغوش کشید و به بیمارستان الغدیر رساند. پزشکان عملیات احیا را آغاز کردند، اما چند دقیقه از مرگ او گذشته بود و تلاش تیم پزشکی بی‌نتیجه ماند.

در حالی که شاهدان ماجرا و خبرگزاری‌ها مرگ علی را برق گرفتگی اعلام کردند، شهردار ناحیه 2 منطقه 4 گفت: آتش نشانی و کلانتری 136 فرجام پس از بررسی آبنما اعلام کردند که آب حوضچه بدون برق است اما باید تا اعلام نظر پزشکی قانونی منتظر بمانیم.

هشدار داده‌بودیم

سمیه، زن جوانی که شب حادثه در بوستان همراه پسر و دخترش حضور داشت، به جام‌جم گفت: هنگام عصر با دو فرزندم برای تفریح به این بوستان آمده بودیم. با شنیدن سروصدا از نزدیک آبنما همراه فرزندانم به آنجا رفتیم و دیدیم پسر نوجوانی داخل آبنما افتاده و دچار برق‌گرفتگی شده است. دو مرد او را از آب بیرون کشیدند و سعی کردند آب داخل ریه‌اش را خارج کنند. چهره پسرک سیاه شده بود. مردم وحشتزده بودند و بچه‌های حاضر در بوستان گریه می‌کردند.

وی افزود: بارها با اورژانس تماس گرفتیم، اما آمبولانسی نیامد. مردی او را با پای پیاده به بیمارستان رساند. از چندی پیش بچه‌های همسایه‌مان که به این بوستان می‌آمدند، می‌گفتند که سیمی روی میله آبنما وجود دارد که روکش ندارد و احتمال می‌رود کسی درآنجا دچار برق‌گرفتگی شود.

زن جوان تصریح کرد: چند نفری از خانواده‌ها که متوجه موضوع شده بودند، روزهای بعد به بوستان آمده و حتی پس از گفت‌وگو با مسئولان حاضر در بوستان ماجرا را خبر داده و از آنها خواسته بودند نظارت بیشتری برآبنما داشته باشند.

شاهد دیگر دختر خردسالی بود که به جام‌جم گفت: من و دو نفر از دوستانم برای بازی به این بوستان آمدیم. پسری می‌خواست توپش را از آبنما بردارد که بدنش شروع به لرزیدن کرد و داخل آب افتاد.

حادثه چطور اتفاق افتاد؟

امیرحسین 12 ساله که از دوستان علی است نیز به جام‌جم گفت: روز شنبه تصمیم گرفتیم برای فوتبال به بوستان محله‌مان برویم. علی را مقابل در خانه‌شان دیدیم و به او گفتیم برای بازی فوتبال می‌رویم که کتانی‌هایش را پا کرد و با ما همراه شد. با ورود به بوستان دو گروه شدیم و بازی فوتبال را شروع کردیم. در جریان بازی حوالی آبنما با شوت بلند یکی از بچه‌ها توپ داخل آب افتاد. یکی از بچه‌ها به سمت آبنما رفت تا توپ را بیاوردکه به‌دلیل کوتاهی قدش، پایش به توپ نرسید و نتوانست آن را بردارد. همان موقع علی گفت من توپ را می‌آورم.

وی افزود: او به محض این‌که پایش را روی میله آبنما گذاشت، یکباره سیم‌های بدون روکش روی میله آبنما جرقه شدیدی زد و علی لرزید و داخل آب افتاد. خواستیم او را از داخل آب خارج کنیم که وزنش زیاد شده بود و نتوانستیم. یک مرد افغان و مردی ایرانی آمدند و پس از قطع کردن برق، علی را از آب خارج کردند. پسر نوجوان تصریح کرد: مرد افغان دوستم را به آغوش کشید و بسرعت به سمت بیمارستان حرکت کرد تا او را نجات دهد.

گفته‌های مادر داغدیده

مریم، مادر علی می‌گوید: من دو پسر دارم که علی فرزند دوم من بود. او قرار بود تا یک ماه دیگر سر کلاس هفتم بنشیند که این حادثه تلخ رخ داد و ما را داغدار کرد. رویای کودکانه فرزندم با بی‌احتیاطی مسئولان بوستان رنگ باخت.

تفریح علی بازی با برادرش، رفتن به کلاس زبان و نقاشی کردن بود. شوهرم نگهبان پاساژ است و در خانه‌ای اجاره‌ای زندگی می‌کنیم. او با روزی حلال هزینه زندگی‌مان را تامین می‌کند.

وی افزود: پسرم علی زیاد به بوستان محله نمی‌رفت. گاهی وقت‌ها هم که با دوستانش می‌رفت، زود بازمی‌گشت. آن روز پسرم مقابل درخانه ایستاده بود که دوستانش از او خواستند همراهشان برای بازی فوتبال به بوستان برود. علی از من اجازه گرفت و قرار شد خیلی زود بازگردد. ساعتی بعد از رفتنش دلشوره عجیبی وجودم را فراگرفت.

می‌خواستم به دنبال او بروم که زنگ در به صدا درآمد. دوستان پسرم بودندکه گفتند علی داخل آبنما افتاده است. به شوهرم زنگ زدم و سراسیمه به بیمارستان رفتم، اما او فوت کرد. شاید اگر مسئولان بوستان، حفاظی اطراف آبنما می‌گذاشتند، علائم هشداردهنده در آنجا قرار می‌دادند و سیم برق روی میله آبنما را درست می‌کردند، اکنون پسرم زنده و کنارم بود. از مسئولان قضایی می‌خواهم با افرادی که در این ارتباط سهل‌انگاری کرده‌اند، قاطعانه برخورد کنند.

همزمان با تشکیل پرونده قضایی در دادسرای امور جنایی تهران، تحقیقات برای مشخص شدن علت حادثه و شناسایی مقصران آن آغاز شده است.