سربازان امریکایی خطاب به بوش : ما را از عراق خارج کنید
بالاخره آن روز فرا رسید. اگر شما یکی از کسانی هستید که روی خودروی خود برچسب از سربازان امریکایی در عراق حمایت کنید ، چسبانده اید شما نیز ممکن است آنچه 72درصد این سربازان آرزوی آن را دارند یعنی بازگشت به وطن را مدنظر قرار دهید.
اگر شما اخبار را از تلویزیون یا روزنامه محلی خود دریافت می کنید یا حتی روزنامه نیویورک تایمز را می خوانید اما از خواندن صفحات نقطه نظرات صرف نظر می کنید ممکن است نسبت به این نکته واقف نباشید که موسسه نظرسنجی زاگبی اینترنشنال بتازگی از 944 سرباز و تفنگدار دریایی امریکایی مستقر در عراق یک نظرسنجی به عمل آورد.
براساس این نظرسنجی تقریبا سه چهارم این سربازان و تفنگداران معتقد بودند ایالات متحده طی یک سال آینده باید از عراق خارج شود. بیش از نیمی از آنان بر این عقیده بودند که ایالات متحده باید طی 6 ماه و 29 درصد اظهار کردند که باید فورا از عراق خارج شود.
این همان چیزی است که رئیس ستاد مشترک ارتش و نیز معاون رئیس جمهور - که هر دو از خدمت اجباری در جنگ ویتنام طفره رفتند مایلند آن را قطع و فرار بنامند.
نظرسنجی زاگبی باید خبر داغی باشد اما پخش این خبر توسط اغلب روزنامه های جریان اصلی مطبوعات و با برنامه های خبری مهم تلویزیونی مورد بایکوت خبری قرار گرفت . یکی از سخنگویان زاگبی با تامل اظهار کرد: این داستان (نظرسنجی) از آن داستان هایی است که از دوام زیادی برخوردار است . این نظرسنجی ها از آن نوع نظرسنجی هایی نیست که بسرعت دچار تغییر و تحول می شوند بلکه آنها نظرات و عقاید محکم و استواری هستند که سربازانی که در مصاحبه شرکت کردند ، اظهار داشتند.
ما دریافتیم این گونه نظرها در رسانه های گروهی امروز جایگاهی ندارد بلکه از آنها برای روشن کردن دیگر داستان ها در طول زمان استفاده می شود.
شگفت آن که این شلوغ ترین روزها از نظر میزان تلفن برای تهیه داستان و خبر نتیجه چندانی نداشت.
یک توضیح محتمل برای این تناقض ظاهری این است که خبرنگاران بوضوح ارزش خبری این نظرسنجی را که آشکار کرده بود اکثریت عظیم نیروهای امریکایی مستقر در عراق بر این عقیده اند که جنگ در عراق به یک فاجعه تبدیل شده و دیگر این که زمان آن فرا رسیده است که آنها هر چه سریع تر عراق را ترک کنند ، درک می کنند اما مدیران ارشد نشریات اجازه چاپ چنین داستان هایی را نمی دهند.
به همین علت است که نتایج این نظرسنجی به جای آن که به عنوان خبر داغ و فوری گزارش شوند در نهایت به عنوان ضمیمه یا بخشی از داستانی بزرگتر گزارش می شوند ، همان طور که واشنگتن پست این کار را کرد و اطلاعات و آمار این خبر را وسط مقاله ای که به روند نزولی محبوبیت رئیس جمهور بوش (که اکنون 34درصد است) مربوط می شد ، گنجاند.
به همین علت است که نیویورک تایمز در صفحات اخبار خود داستان این نظرسنجی را نیاورده و در عوض در ستون نظرات و دیدگاه ها به قلم نیکلاس کریستف آن را چاپ کرد.
این نظرسنجی که میان نیمه ژانویه و نیمه فوریه انجام شده از سربازان سوالاتی غیر از ماندن و جنگیدن یا بازگشت به وطن کرد.
در میان دیگر نکات تکان دهنده ، زاگبی دریافت : در حالی که دولت (بوش ) مدام از مبارزان خارجی به عنوان مشکل در عراق نام می برد ، تنها 26درصد سربازانی که مورد سوال قرار گرفتند ، عقیده داشتند حذف مبارزان خارجی شورش را تضعیف خواهد کرد.
شدیدترین مخالفت با ادامه وضع موجود در عراق از سوی سربازان گارد ملی و ذخیره های ارتش اظهار شد؛ اما حتی میان تفنگداران فعال نیروی دریایی ، افراطی ترین سربازان حاضر در عراق ، 58 درصد با بیرون کشیدن نیروهای امریکایی طی یک دوره یک ساله موافقت کردند. تقریبا نیمی از سربازان ذخیره و گارد از ترک فوری عراق جانبداری کردند.
در حالی که بوش درباره شروع کاهش شمار سربازان امریکایی در عراق صحبت می کند که شمار آنها در حال حاضر به 136هزار نفر می رسد (با توجه به انتخابات آینده کنگره در نوامبر امسال این موضوع یک ضرورت سیاسی است) ، بیشتر سربازان حاضر در عراق می گویند برای کنترل شورش مبارزان عراقی ، تشدید بمباران هوایی و دو برابر تعداد فعلی سربازان ، لازم است . اکثریت نسبتا قاطعی از سربازان مخالف شکنجه و روشهای بازجویی تهاجمی بوده و 4 نفر از 5 نفری که مورد نظرسنجی قرار گرفتند ، با استفاده از تسلیحات ممنوع مانند بمبهای ناپالم و فسفری مانند آنچه نیروهای امریکایی در نوامبر 2004 در حمله به فلوجه استفاده کردند، مخالف بودند.
این گونه اطلاعات (نظرسنجی ها) که مخالف با جریان فکری رایج درباره سربازان حاضر در میدان جنگ است ، براساس استانداردهای خبرنگاری باید میان اخبار داغ و مهم باشد اما تا این زمان رسانه های گروهی بیشتر اوقات با آن به عنوان اخبار حاشیه ای برخورد کرده اند.
جهل و ناآگاهی کماکان پایدار درباره علل جنگ مثال خوبی است از این که چگونه این نوع روزنامه نگاری بزدلانه ، گفتمان سیاسی موثر را در امریکا تضعیف و ناکارآمد می کند.
حتی در خود امریکا ، درصد عظیمی از مردم با تمام مدارک و شواهد موجود علیه آن ، کماکان بر این باورند که حمله به عراق اقدام درست و معنی داری بود ، چرا که صدام حسین پشت جریان حوادث 11سپتامبر قرار داشت . صدام حسین پشت جریان 11 سپتامبر قرار نداشت همان طور که بوش نیز با اکراه و ناراحتی به پذیرش آن مجبور شد.
با این حال رسانه های گروهی در تبیین و روشن ساختن این که طبق گزارش زاگبی 85درصد سربازان در عراق کماکان بر این باورند آنها برای انتقام گرفتن از نقش صدام در حملات 11 سپتامبر می جنگند ، بسیار بدعمل کرده اند.
روشن ترین پیام نظرسنجی زاگبی این است : آنها که می خواهند از سربازان حمایت کنند اکنون می دانند خود این سربازان چه می خواهند. آنچه آنها می خواهند، ترک عراق است . آن دسته از امریکایی هایی که می خواهند کاری مهم و شایسته ماورای نشان دادن یک نوار زرد بی معنی برای سربازان بکنند ، می توانند به روزنامه های محلی خود تلفن کنند. از آنها بپرسند چرا تاکنون مقاله ای درباره آخرین نظرسنجی زاگبی به نگارش در نیامده است . در ادامه آنها می توانند به نماینده های محلی اعضای گنگره زنگ بزنند و توجه آنها را به نظرسنجی فوق معطوف کنند و با تحکم از آنها بخواهند در حمایت از منافع سربازان امریکایی به جنگ خاتمه بخشند.
