گردشگری؛ ظرفیت فراموش شده روستاهای کشور

در شرایطی که بسیاری از روستاهای کشور ما از نظر طبیعی، تاریخی و فرهنگی، جاذبه‌های فراوانی برای جذب گردشگر داخلی و خارجی دارند، به نظر می‌رسد، این ظرفیت عظیم اقتصادی در روستاها، چندان جدی گرفته نشده و این پتانسیل بالقوه اشتغال و آبادانی در روستاها به دست فراموشی سپرده شده است.

بجز چند روستای مشهور کشور که مقصد گردشگران شده، سایر روستاهای کشور ما ناشناخته باقی مانده است. اگر امروز کشور ترکیه، یکی از غول‌های گردشگری جهان به حساب می‌آید و اقتصاد این کشور به واسطه درآمد گردشگری،‌ شتاب قابل توجهی پیدا کرده است، این جایگاه را باید به تجهیز شهرها و روستاهای گردشگر پذیر این کشور نسبت داد.

واضح است که روستاهای ما، از نظر جاذبه و زیبایی، دست‌کمی از روستاهای کشور ترکیه ندارد، اما در زمینه معرفی جاذبه‌های گردشگری روستاهای ایران و توسعه فرهنگ گردشگری در آبادی‌های کشور، فرهنگسازی مناسبی صورت نگرفته است.

حتی خود روستاییان ایرانی نسبت به این گنج پنهان در روستاهای خود کم‌توجه هستند. خیلی از روستاییان، هنوز به این باور نرسیده اند که با جذب گردشگر، می‌توانند حتی گاهی خیلی بیشتر از کشاورزی و دامداری، درآمد داشته باشند.

به دلیل نگاه سنتی که در اقتصاد روستایی ایران رواج دارد، ظرفیت‌های نوین درآمدزایی در روستاها و استفاده از روش‌های بدیع و خلاقانه، جایگاه چندانی در اقتصاد روستایی ایران ندارد، اما در صورتی که رگه‌های این نگاه سنتی از روستاها زدوده شود و راه‌های کارآفرینی را به روستاییان آموزش دهیم، خواهیم دید که روستاها به قلب تپنده اقتصاد کشور تبدیل خواهند شد، طوری که در آن صورت برای مهاجرت به روستاها، رقابت جدی شکل می‌گیرد.