گفتگو با رئیس خانه کشاورز: کمبود سرمایه مهمترین مشکل بخش کشاورزی است

براساس آمار رسمی اعلام شده بخش کشاورزی ایران در حال حاضر 15 درصد تولید ناخالص داخلی ، 25 درصد اشتغال و 25 درصد صادرات غیرنفتی را به خود اختصاص داده است اما با وجود این بشدت از کمبود سرمایه گذاری و عدم بهره برداری مکانیزه از این بخش رنج می برد.

کد خبر: ۸۶۵۳۰

در این باره گفتگویی را با عیسی کلانتری وزیر اسبق کشاورزی و رئیس خانه کشاورز انجام دادیم که می خوانید:

مهمترین دغدغه بخش کشاورزی با توجه به این که لایحه بودجه سال 85 در مجلس در حال بررسی است ، چیست؛
آنچه بخش کشاورزی را فلج کرده ، کمبود سرمایه است. در حال حاضر هزینه تولید در این بخش بسیار بالاست و به دلیل افزایش قیمت تمام شده در این بخش رقابت پذیری وجود ندارد. در واقع رقابت پذیری با تزریق پول نفت در این بخش به وجود آمده است و این بخش برای رشد و توسعه داخلی نیاز به سرمایه گذاری دارد.

اختصاص منابع بانک کشاورزی در چه حد است؛
بانک کشاورزی خوشبختانه 95 درصد منابع را به بخش کشاورزی اختصاص می دهد اما کل مجموعه بانکها آنچه را که به این بخش اختصاص می دهند حدود 12 تا 13 درصد است و می توان گفت بخش کشاورزی با کمبود سرمایه مواجه است . از سوی دیگر اگر یارانه فقط به بخش مصرف کننده و تولیدکننده سوق پیدا کند ، کمکی به بخش زیربنایی بخش کشاورزی نمی شود.

بنابر گفته وزیر جهاد کشاورزی ، در برنامه چهارم توسعه ایجاد یک میلیون و 740 هزار شغل پیش بینی شده است که در سال اول برنامه این رقم معادل 277 هزار شغل است. آیا ظرفیت این میزان اشتغالزایی وجود دارد؛
بعید می دانم چراکه برای ایجاد هر فرصت شغلی ، البته دایمی در بخش کشاورزی نیاز به حدود 20میلیون تومان سرمایه است که در مجموع برای ایجاد 277هزار شغل دایمی در این بخش به بیش از 5هزار میلیارد تومان سرمایه نیاز است که با توجه به کمبود سرمایه و پایین بودن انگیزه سرمایه گذاری در این بخش ، رسیدن به این ارقام مشکل است.

آمار بیکاران در بخش کشاورزی چقدر است؛
در حال حاضر 3040 درصد در بخش کشاورزی بیکاری پنهان وجود دارد.

برای جذب سرمایه گذاری به بخش کشاورزی چه شرایطی باید فراهم شود؛
برای رونق این بخش و جذب سرمایه باید قوانین یک بام و دو هوا در تمام بخشها یکسان شود. بخش کشاورزی به دلیل دخالت دولت در قیمت گذاری و واردات محصولات ، سودآوری بالایی ندارد و از طرف دیگر ریسک سرمایه گذاری در این بخش بالاست و بیمه های پیش بینی شده نیز کافی نبوده و خسارت های وارده و ریسک موجود را به طور کامل نمی پوشاند.