خالدان: ظرفیت‌های تنیس بیشتر از اینهاست

تنیس جایزه بزرگ اصفهان (جام شهید اصغر کازرونی) یک هفته تنیسورهای برتر به غیر از انوشا شاهقلی و امید سوری را دور هم و در حاشیه زاینده‌رود جمع کرده بود. بازی‌هایی که پای 140 تنیسور را در دو بخش انفرادی و دو نفره به میدان کشاند. در فینال بخش انفرادی شاهین خالدان و محسن حسین‌زاده برابر یکدیگر قرار گرفتند که خالدان این بازی و جایزه شش میلیون تومانی قهرمان تنیس جایزه بزرگ را مال خود کرد. البرز اخوان و فرشاد طلاور نیز مشترکا سوم شدند. در مجموع این بازی‌ها 11 میلیون و 800 هزار تومان به نفرات برتر اهدا شد که شاهین خالدان به عنوان تنیسور قهرمان بخش انفرادی شش میلیون تومان را از آن خود کرد. او پس از ناکامی تیم ملی در رقابت‌های دیویس کاپ اینک با روحیه‌ای مناسب به دلیل قهرمانی در اصفهان برای رقابت‌های فیوچرز در تهران آماده می‌شود. بازی‌های فیوچرز به مدت سه هفته در تهران برگزار می‌شود و شاهین خالدان می‌گوید ممکن است از روز دوشنبه آینده بازی‌های خود را آغاز کند.

تنیسور ملی‌پوش درباره رقابت‌های جایزه بزرگ اعتقاد دارد برگزاری این بازی‌ها از هر حیث مناسب بود. خالدان می‌گوید: اصفهان در برگزاری رقابت‌های جایزه بزرگ یا هر تورنمنت دیگری مشکل ندارد، زیرا اینجا بازی‌های تنیس به بهترین شکل برگزار می‌شود. زمین، کادر اجرایی، داوری‌ها، تماشاگران و تعداد شرکت‌کنندگان واقعا خوب بودند. بازی‌ها کیفیت بالایی داشت و بهترین تنیسورهای ایران به غیر از شاهقلی و سوری که نیامده بودند، سطح فنی بازی‌ها را بیشتر کردند.

ملی‌پوش تنیس ایران برگزاری رقابت‌های جایزه بزرگ، رفتن ملی‌پوشان تنیس به رقابت‌های بین‌المللی خارج از ایران و فعالیت‌های مداوم تنیسورها را عامل اصلی پیشرفت تنیس ایران می‌داند و می‌گوید: جایزه بزرگ اصفهان یک هفته در اصفهان برگزار شد و حرارت خاصی به خانواده تنیس بخشید. چنانچه همین رقابت‌ها در شهرهای مختلف ادامه داشته باشد، تحرک این ورزش چند برابر می‌شود و آن وقت استعدادهای بیشتری شکوفا می‌شوند و بازیکنان مطرح و ملی هم تجربیات بهتری به دست می‌آورند.

خالدان که در آمریکا زندگی می‌کند و برای بازی‌های ملی و حضور در فیوچرزها به ایران سفر می‌کند، درباره بومی‌سازی تجربیات بین‌المللی می‌گوید: درست است ما زیرساخت‌های لازم برای پیشرفت همه‌جانبه نداریم و امکاناتمان با تنیسورهای نوجوان و جوان آمریکا برابر نیست، اما وجه تمایز آنها باز هم در تعداد بازی‌هاست. یک جوان آمریکایی فقط در یک مرحله برنامه‌ریزی طی هفت هفته در کوران مسابقه قرار می‌گیرد. با این تعداد بازی‌ها بیشتر ترس بازیکنان می‌ریزد و رقابت‌ها نزدیک می‌شود، بنابراین پیشرفت به وجود می‌آید. ما در ایران به دلیل مشکلات فراوان نمی‌توانیم این تعداد بازی را برای بچه‌ها ترتیب بدهیم.

خالدان درباره برنامه‌هایش در آمریکا و این‌که چگونه مشغول آماده‌سازی خودش می‌شود، می‌گوید: من در آنجا به دلیل مسافت‌های دور و بالا بودن مخارج نمی‌توانم در مسابقه‌های زیاد شرکت کنم، اما تمرینات سختی دارم و حریفان تمرینی‌ام از بهترین‌های تنیس هستند. تمرین بدنسازی نیز از دیگر کارهایم در زمان اقامتم در آمریکاست. برای این‌که پیشرفت کنم، می‌خواهم در یکی از بهترین آکادمی‌های تنیس آمریکا ثبت‌نام کنم، از این‌رو در بازگشت به آمریکا حتما این مساله را پیگیری خواهم کرد.

محمد رضاپور - ورزش