حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
مجید صفاتاج در گفتوگو با جامجم بررسی کرد:
رایزنیهای سیاسی تاثیر خود را بر تحولات سوریه میگذارد
ارتش سوریه و گروههای مسلح در مورد آتشبس ۴۸ ساعته در الزبدانی، کفریا و الفوعا به توافق رسیدند. پس از آنکه تکفیریها در آستانه شکست کامل در زبدانی قرار گرفته و ناتوان از رویارویی با نیروهای ارتش و حزبالله شدند مناطق مسکونی فوعا و کفریا را با انواع اسلحه زیر آتش گرفته و بیش از 300 نفر را به شهادت رساندند. حال قرار است با این آتشبس، زخمیان گروههای تکفیری از الزبدانی خارج و مردم عادی نیز از دو شهر کفریا و فوعه خارج شوند و کمکهای دارویی و غذایی به این مناطق ارسال شود. در همین رابطه با مجید صفاتاج، پژوهشگر، نویسنده و مدرس دانشگاه گفتوگو کردهایم که میخوانید:
آتشبس 48 ساعته در سوریه به چه معنایی است؟
این آتشبس که بین نیروهای ارتش سوریه و مقاومت از یکسو و گروههای تروریستی در الزبدانی و کفریا و الفوعه صورت میگیرد اولین بار نیست که میان دوطرف برقرار میشود. این آتشبس پیشتر در منطقه راهبردی القصیر که به تصرف و کنترل نیروهای مقاومت و نیروهای مردمی و ارتش سوریه درآمده بود نیز اجرا شد تا گروههای تروریستی در منطقه الزبدانی و برخی از مناطقی که در آستانه سقوط قرار دارد، عقبنشینی کنند و به مناطق دیگر بروند. این آتشبس و ابتکار عمل میتواند تلفات انسانی را کم کند و باعث تسلط ارتش سوریه و نیروهای مقاومت در الزبدانی و برخی از روستاهای دیگر بدون درگیری بیشتر شود. در حقیقت حزبالله و سوریه بدون درگیری خونین میتوانند یک معبر برای تروریستها ایجاد کرده و این مناطق را در اختیار بگیرند.
اهمیت این مناطق برای حزبالله و ارتش سوریه چیست؟
الزبدانی منطقهای استراتژیک و راهبردی بوده و بین لبنان و دمشق قرار دارد. این منطقه در واقع گذرگاه ارتباطی و پشتیبانی گروههای تروریستی لبنان و سوریه است. هر نیرویی که بر این منطقه سیطره پیدا میکند، میتواند آزادراه دمشق ـ بیروت را تحت تاثیر حضور خود قرار دهد. پاکسازی منطقه الزبدانی نیز به معنای تلاش برای جلوگیری از ورود تروریستها از لبنان به سوریه و قطع خط پشتیبانی نیروهای ترویستی از لبنان به سوریه است.
گفته میشود که این آتشبس با تلاش ایران و ترکیه بهدست آمده است، آیا این آتشبس میتواند زمینهساز برقراری آتشبس در بقیه مناطق باشد؟
به نظر میرسد چنین انتظاری قابل تحقق نباشد. این آتشبس محدود به الزبدانی و یکی دو روستا در ادلب است که در آستانه سقوط کامل قرار دارد. ایران ابتکار عمل خود را از طریق ترکیه به معارضان سوری رسانده اما نمیتوان انتظار داشت که آتشبس طولانی مدت در سوریه اجرا شود، زیرا شرایط بهگونهای است که ایران و ترکیه در سوریه تنها ذینفع نیستند و کشورهای دیگر همچون عربستان، قطر، آمریکا و رژیم صهیونیستی در سوریه نقشآفرینی میکنند. از سوی دیگر، ایالات متحده پایان بحران سوریه را فقط منوط به کنارهگیری بشار اسد از قدرت میداند.
آیا ارتباطی بین این آتشبس و تلاشهای اخیر دیپلماتیک روسیه و ایران برای حل بحران سوریه وجود دارد؟
هدف از اجرای این آتشبس جلوگیری از خونریزی بیشتر و انتقال تروریستها به مناطق دیگر است اما به هر حال بحثهایی که ایران و روسیه با یکدیگر داشتند و رایزنیهای تهران با دیگر کشورهای ذینفع در بحران سوریه نمیتواند بیارتباط با این مساله باشد. در حقیقت میتوان گفت که این رایزنیها تاثیر خود را بر بحران سوریه گذاشته و روز به روز بر میزان این تاثیرگذاریها افزوده میشود.
مدتی است که از یک راه حل ایرانی برای بحران سوریه بحث میشود، این راهحل در چه مرحلهای است؟
راهحلی که ایران ارائه کرده مبتنی بر آرای عمومی، مردم سالاری و دموکراسی است. ایران راه حل سوریه را کاملا سوری ـ سوری و بدون دخالت بازیگران منطقهای و جهانی میداند و بارها تاکید کرده است که بحران سوریه راه حل نظامیندارد بلکه راهحل سیاسی دارد. ابتکار عمل ایران میتواند به حل بحران سوریه کمک کند و در این طرح طرفین از هرگونه خشونت و رویکرد نظامی بازداشته شدهاند. در این طرح به مساله آوارگان سوری نیز پرداخته شده است که این طرح مورد حمایت روسیه نیز قرار دارد. این در حالی است که برخی از کشورهایی که منافع خود را در تضاد با راهحل سوری میدانند همچون عربستان، ترکیه و آمریکا به مخالفت با آن پرداختهاند زیرا این طرح را مساوی ابقای بشار اسد در قدرت میدانند.
معصومه زارع
بینالملل
گفت و گو
