مسافرت و حمل و نقل از تخیل ژول ورن تا واقعیت قرن 21

حمل و نقل همیشه خون جاری در رگهای صنعت گردشگری بوده است و برای گرامی داشت این پیوند حیاتی چه زمانی مناسبتر از امسال که مصادف با صدمین سالگرد درگذشته یکی از نویسندگان و تخیلی نویسان قصههای سیاحت و سفر است.

کد خبر: ۷۴۰۵۹

به گزارش ایسنا ، فرانچسکو فرانجیالی - دبیر کل سازمان جهانی جهانگردی - در پیام خود به مناسبت روز جهانی جهانگردی ادامه داده است: ثمره بسیاری از رویاهای ژول ورن را دیدهایم و در آینده خواهیم دید اما در زمان مرگش در سال 1905 سخنانش موجب برانگیخته شدن قوه تخیل خوانندگان مشتاق و مسافران بالقوه سراسر جهان گردید.
در عصر او ، سفرهای فرامرزی در بسیاری از موارد هنوز یک ماجراجویی به شمار میآید ، امروزه در حالی که آدمها بیشتر و بیشتر به منظور کار و کسب، شرکت در مسابقات ورزشی، شرکت در جلسات ، دیدار از دوستان و خویشان یا تنها برای هیجان به تعطیلات یا مسافرت میروند، ما در زمینه حمل ونقل به استانداردهای بهره وری، راحتی وامنیت که تاحد زیادی تعیینگر کیفیت تجربهی نهاییمان میباشد، اهمیت میدهیم.
شاید تصادفی نباشد که دو اختراع مربوط به حمل و نقل که امروزه عوامل اصلی جهانگردی به شمار میآیند، یعنی اتومبیل و هواپیما، هر دو درست اندکی پس از درگذشت ژول ورن پا به عرصهی جهان گذاشتند.
حمل و نقل مسافر از آغاز نخستین سرویسهای مقرون به صرفهی هوایی در 70 سال پیش از هواپیماهای جت اولیه تا بوئینگ 747 جامبو تا کنکورد و اخیرا ایرباس دوطبقه 380-E راهی دراز را پیموده است.
در طی سده اخیر ، مسافرت فرامرزی آنچنان به زندگی روزمرهی انسان پیوند خورده که اکنون ظرفیت حمل و نقل به عاملی تعیین کننده در توسعهی هر گونه مقصدی بدل گردیده است.
نبود زیرساختهای کافی به ویژه در زمینه فرودگاهها و جادهها ، مانعی عمده بر سر راه رشد توریسم میباشد.
در مورد برخی مقصدها همچون جزایر کوچک و کشورهای در خشکی ، دسترسی مناسب هوایی جهت آوردن توریست از اهمیتی اساسی برخوردار است.
رشد سریع این صنعت در سالهای اخیر رابطهای تنگاتنگ با رشد یک پدیده مدرن دیگر یعنی جهش خیره کننده و رو به جلوی ارتباطات داشته است.
در زمانی که ما به طور فزایندهای توسط اطلاعات چه از منابع سنتی و چه از منابع الکترونیکی بمباران میشویم ، داریم روز به روز نیز بیشتر و بیشتر سفر میکنیم.
افزایش درآمدهای قابل خرج نیز بدان معناست که افراد بیشتر استطاعت سفر کردن را دارند.
تعداد مسافران بینالمللی در سال 1950، بیست میلیون و در سال گذشته 760 میلیون بوده و انتظار میرود که تا سال 2020 این رقم از مرز 1.6 میلیارد هم فراتر رود.
اما چقدر میتوانیم فراتر رویم؛ واپسین مرزهای این عزم به سفر در کجاست؛ آیا بشر تنها آندم راضی خواهد شد که مسافرت به فضا امری سهل الوصول گردد؛
آنچه که روزی چیزی بیش از شاهکاری برآمده از مخیلهی نویسندان علمی، تخیلی، همچون ژول ورن نبود، امروزه با پیشرفت انجام شده و رو به انجام در حیطه حمل و نقل دارد روز به روز به واقعیت نزدیکتر میشود.
اما با این همه نباید اهداف بنیادین سفر را به فراموشی بسپاریم. سفر ما را قادر میسازد زندگیمان را با تجربیاتی نو غنیتر سازیم و لذت ببریم و فرهیخته شویم، احترام گذاشتن به فرهنگهای بیگانه را یاد بگیریم، دوستی برقرار کنیم و پر ارجتر از همه اینکه در همیاری بینالملل و صلح و صفا در سراسر جهان نقش داشته باشیم.