هاشمی: برای صعود به قله‌ها ساخته شده‌ام

هم اینک نام محمود هاشمی در باشگاه کوهنوردان و در جمع فاتحان قله‌های 8000 متری ثبت شده است. او در گفت‌وگو با جام‌جم از کوهنوردی که برایش جدی است، همین طور خطرات صعود و برنامه آینده‌اش می‌گوید.

شما را باید کوهنورد حرفه‌ای نامید یا ورزشکار جدی این رشته؟

بهتر است بگویید کوهنورد جدی چرا که من از کوهنوردی نه فقط درآمدی ندارم بلکه از جیبم خرج می‌کنم.کوهنوردی در ایران به امکانات زیادی احتیاج دارد که تهیه آنها واقعا دشوار است.

از دوران کودکی به این ورزش علاقه داشتید؟

از دوازده سالگی کوهنوردی را آغاز کردم. همزمان در چند ورزش دیگر فعالیت داشتم اما ماندگارترین آنها کوهنوردی بود که تاکنون ادامه دارد. چند بار دوستانم توصیه کردند استعدادم را در ورزش‌های دیگر آزمایش کنم اما هر چقدر سعی کردم دیدم نمی‌توانم. من برای کوهنوردی و صعود به قله‌ها ساخته شده‌ام.

در این سال‌ها چند صعود داشتید؟

تاکنون به شش قله 8000 متری، دو قله 7000 متری و یک قله 6000 متری صعود کرده ام. یک بار هم کلیمانجارو را فتح کردم. همه این قله‌ها را که برفرازشان صعود کردم، دوست دارم. هر لحظه در این صعودها بخش‌های مهمی از دفتر خاطرات من باقی مانده است.

صعود خطرناک هم داشتید؟

همه صعودها با خطرهای متعددی همراه است. کوهنوردی با خطر زاده شده است. یک لحظه غفلت، یک لحظه از دست دادن تمرکز ممکن است به شما ضربه سنگینی وارد کند. در طول مسیر همیشه باید مراقب باشید و این انرژی زیادی از شما می‌گیرد.

تمرینات زیادی برای صعودهایتان انجام می‌دهید؟

بله. تمرینات استقامتی از برنامه‌های آماده‌سازی کوهنوردان است. تمرین و صعود به طور متناوب در برنامه‌هایمان قرار دارد تا در قله‌هایی که انتخاب می‌کنیم دچار مشکل نشویم.

شده مرگ و زندگی پیش چشمانتان بیاید؟

بارها این اتفاق افتاده و بارها شاهد حوادثی برای کوهنوردان دیگر بوده‌ام. برای خودم اتفاقی افتاد که تا حد مرگ پیش رفتم. یک بار در حال بازگشت از قله گاشر بروم پاکستان بودم که در مسیر یخکده بین سنگی گیر کردم و حدود 150 متر پایین‌تر پرت شدم. کم مانده بود بمیرم اما خدا را شکر این اتفاق نیفتاد و سالم ماندم.

شما در رشته‌ای فعالیت می‌کنید که خطرات زیادی دارد و در عین حال گران است.

دقیقا. خطرات این ورزش به کنار اما تجهیزات آن نیز گران است. متاسفانه اسپانسر مناسبی هم وجود ندارد از ورزشکاران این رشته حمایت کند.

برای فراهم کردن امکانات یک کوهنورد چقدر سرمایه لازم است؟

اگر به طور جدی باشد 30 تا 40 میلیون تومان. هزینه لباس، کفش، کوله، کیف و... خیلی سنگین است. در کوهنوردی بدن به طور مستقیم با طبیعت برخورد می‌کند بنابراین باید وسایل کاملی داشته باشید تا ضریب ایمنی‌تان در زمان صعود یا پایین آمدن از قله زیاد باشد.

تعداد صعودهایتان در قله‌های 8000 متری شش بار است در شرایطی که عظیم قیچی‌ساز کوهنورد دیگر ایرانی 13 بار صعودهای8000 متری داشته است. دلیل این اختلاف چیست؟

قیچی‌ساز اسپانسر دارد و می‌تواند حتی بیشتر از اینها صعود داشته باشد. من با هزینه شخصی کوهنوردی می‌کنم. از جایی حمایت نمی‌شوم. اگر اسپانسر داشتم این اختلاف را از بین می‌بردم.

برای حمایت اسپانسرها چه باید کرد؟

کوهنوردی ورزش خاصی است- روی این اصل کمتر کسی به سمت این ورزش کشیده می‌شود چه برسد به این‌که بیایند و برای کوهنوردان هزینه کنند. مخارج صعودهای برون‌مرزی بسیار بالاست و وقتی صعود کوهنوردان در جایی منعکس نمی‌شود، چه کسی حاضر است سرمایه خود را برای این ورزش بگذارد. با این حال باید فرهنگ‌سازی کرد. باید به این ورزش بیشتر از قبل توجه شود و انگیزه‌های مالی را در بین اسپانسرهای این رشته افزایش داد.

با این همه مشکلات هنوز می‌خواهید کوهنورد باقی بمانید؟

حتما، چرا که عشقم به کوهنوردی است. وقتی قله‌ای را فتح می‌کنم لذت می‌برم. هر چند تنها و هر چند کسی نیست آن لحظه اهتزاز پرچم ایران را در بالاترین نقطه ببیند اما احساس شادمانی که در وجودم دارم کافی است تا از کاری که انجام داده‌ام، راضی باشم.

برنامه بعدی‌تان چیست؟

نخستین صعود زمستانی به قله نانگا پاروات در پاکستان برنامه بعدی من است. می‌خواهم اولین کوهنورد دنیا باشم که این قله 8125 متری را در زمستان فتح می‌کند.