فناوری​هایی که در مسیر پیشرفت ارتباطات تاثیرگذار بوده است

مکانیسم تلگراف مورس

اولین گیرنده مورس وسیله‌ای پاندولی شکل بود که از یک نوار لوله شده کاغذی برای ثبت خط و نقطه استفاده می‌کرد و بعد این اطلاعات توسط اپراتور رمزگشایی و خوانده می‌شد. در سال‌های بعد استفاده از یک کلید جایگزین شد و به این ترتیب اپراتورها می‌توانستند با صدای قلم نشانه‌گذاری پیام را بخوانند. بعدها با افزودن صداسنج به تلگراف مورس، تلگراف کاغذی به تلگراف اکوستیک تبدیل شد. پس از مدتی این امکان فراهم شد که از سیم تلگراف رها شده در بستر اقیانوس اطلس برای ارسال پیام‌های تلگرافی استفاده شود. کابل‌های کف اقیانوس اطلس می‌توانستند سیگنال‌های مخابراتی را در امتداد اقیانوس منتقل کنند. امروزه اقیانوس اطلس، دریای مدیترانه و اقیانوس هند به کابل‌های پیشرفته‌ای مجهز شده در حالی که گستره عمیقی از اقیانوس آرام هنوز برای فرستنده‌های الکتریکی غیر قابل نفوذ است.

گرامافون‌ها چگونه کار می‌کنند

اساس عملکرد گرامافون به این صورت است که با چرخاندن دسته گرامافون چرخ دنده‌های موتور شروع به حرکت کرده و دیسکی که موسیقی روی آن ذخیره شده را به گردش درمی‌آورد. روی دیسک شیارهای زیگزاگی وجود دارد و با پایین آوردن سوزن روی شیارهای لبه خارجی دیسک سوزن به صورت مارپیچی به سمت مرکز حرکت می‌کند. شیارهای دیسک سبب ارتعاش سوزن می‌شود و ارتعاش سوزن سبب ارتعاش دیافراگم در پایه لوله شیپوری شده و با تشدید ارتعاشات آواهای ضبط شده شنیده می‌شود.

دستگاه رادیویی اختراعی ​مارکونی

فرستنده‌ای متشکل از دو کره فلزی با یک فاصله هوایی اندک برای انتقال جرقه‌های کوچک در این دستگاه رادیویی وجود دارد. آنتن این دستگاه از طریق یک سیم پیچ القایی ولتاژ بالا تغذیه می‌شود. وقتی جرقه‌ها بین کره‌های فلزی منتقل می‌شود جریان‌های نورانی با فرکانس‌های رادیویی در میله آنتن‌های فلزی به وجود می‌آیند و باعث انتشار امواج رادیویی می‌شوند. در گیرنده از یک آشکار‌ساز ابتدایی امواج رادیویی به نام کوهرر استفاده می‌شود. هنگامی که موج منتشر شده از فرستنده به کوهرر برخورد می‌کند، آن را رسانا می‌کند و کوهرر سبب می‌شود یک پالس جریان مستقیم از یک باتری به واسطه یک مدار ثانویه به مکانیسمی که بالای جعبه قرار دارد وارد شود. این مکانیسم یک رله ساده است که صدای کلیک ایجاد می‌کند.

‌ از امواج رادیویی تا تصاویر ​تلویزیونی

جان لاجی‌بایرد ابتدا تصاویر را به شکل گراف‌هایی از سایه‌های متحرک و بدون استفاده از سیم انتقال داد و این در حالی بود که تلاش برای تکمیل طرح ماشینی برای انتقال تصاویر واقعی ادامه داشت. در این دستگاه یک سیستم چرخان شامل لنزهایی روی یک دیسک که با سرعت 500 دور در دقیقه دوران می‌کند، عبور کرده و قطع و وصل می‌شود تا به سلول نوری کلوئیدی می‌رسد و تابش منقطع نور به این سلول موجب تبدیل آن به جریان الکتریسیته با شدت متغیر می‌شود. سپس این جریان پالسی به طریق معمول به ایستگاه گیرنده منتقل و تقویت می‌شود و جریان تقویت شده روشنایی لامپی را کنترل می‌کند که نور آن از لنزهای دیسک‌گردان دیگری عبور کرده و به یک صفحه نمایش از جنس شیشه مات می‌تابد و روی آن تصویری ظاهر می‌شود که از باریکه‌های سایه ​ روشن‌های متفاوتی تشکیل شده است.

آرپانتی که اینترنت شد

شبکه اینترنت فعلی در آغاز با نام آرپانت پا به عرصه وجود گذاشت. دپارتمان دفاع آمریکا با هدف ارتقای امنیت اطلاعات نظامی و علمی خود در برابر تهاجم احتمالی شوروی سابق با موشک‌های قاره‌پیمایی که به کلاهک هسته‌ای مجهز بودند، شبکه‌ای را با چهار گره اصلی در لس‌آنجلس، منلوپارک، دانشگاه یوتا و دانشگاه سانتاباربارا ایجاد کرد. درواقع هر زمان که یکی از مراکز مهم اطلاعاتی مانند ناسا، پنتاگون، سیا و مراکز مهم مورد تهاجم هسته‌ای قرار می‌گرفت، اطلاعات آن به​واسطه پردازشگرهای رابط پیام با سایر مراکز از طریق شبکه آرپانت حفظ می‌شد.

راه‌اندازی شبکه‌های ​​اینترنتی

www مخفف عبارتWorld Wide Web است که تحت عنوان W3 هم از آن نام برده می‌شود، Web به معنی تار و World Wide به معنی گستره جهانی است. این سه کلمه در کنار هم مفهوم تار جهانی یا تار گستر جهانی را دارد و در حقیقت منظور عبارت از تاری است که کل جهان را احاطه کرده است. تیم برنزلی سال 1369 طرح شبکه‌ای را مطرح کرد که توسط آن متنی می‌توانست به​صورت یکطرفه توسط بازدیدکننده و یک نرم‌افزار مرورگر مشاهده شود. وی پیشنهاد کرد صفحات قابلیت اتصال داشته باشد و از طریق یک آدرس هر​کس بتواند مطالب دلخواه خود را طوری بنویسد که از طریق لینک‌های ارتباط شخصی از یک طرف جهان به منبعی در سوی دیگر دسترسی داشته باشد.