پست های جهانی به جز پست هاشمی طبا سودی نداشت

به گزارش جام جم ورزشی ، محمد مایلی کهن مدیر اسبق دفتر امور مشترک فدراسیون‌ها درباره‌ی انتخاب محمود گودرزی به عنوان وزیر ورزش و جوانان گفت: خوشحالم حداقل کسی انتخاب شد که سال‌هاست با ورزش آشناست. گودرزی تخصص کافی در امور ورزش را دارد اما برخی برای انتخاب وزیر به این مقوله فکر نمی‌کنند. مثلا آقای غفوری‌فرد گفته بود گیریم که یک متخصص ورزش هم به عنوان وزیر پیشنهاد شود، مگر او در چند رشته می‌تواند تخصص داشته باشد چون ورزش دارای رشته‌های بسیار زیاد است؟! این اظهارنظر غفوری‌فرد برای من جای تعجب و تاسف داشت و در پاسخ به او گفتم سال‌ها می‌بینیم در پست وزارت بهداشت همیشه یک پزشک متخصص وزیر می‌شود؛ حال سوال این‌جاست یک پزشک مگر در چند گرایش می‌تواند متخصص باشد؟! طبعا همان‌طور که وزارت بهداشت نیاز به یک متخصص دارد وزارت ورزش هم همین‌گونه است.

وی افزود: البته بنده اعتقادم این است که تبدیل سازمان تربیت بدنی به وزارت ورزش و جوانان یک کار سیاسی بود و در این‌جا در حقیقت جفا به سازمان ملی جوانان هم شد. سازمان تربیت بدنی را تبدیل به وزارتخانه کردند تا به نوعی تحت حیطه‌ی خودشان باشد تا در هر جایی که نیاز به گماردن نمایندگانی از وزارتخانه بود بتوانند از افراد خودشان در استان‌های مختلف استفاده کنند و نمایندگان به نوعی در این وزارتخانه صاحب نفوذ شوند. ورزش نه آب مملکت است و نه نان مملکت اما سر و صدایش از همه اینها بیشتر است؛ چون توجه‌ها به آن زیاد است و سه گزینه‌ی پیشنهادی پیش از گودرزی رای نیاوردند. این نشان می‌دهد حساسیت‌ها نسبت به وزیر این وزارتخانه بالاست.

مایلی‌کهن با بیان این‌که گودرزی ساختار ورزش را می‌شناسد، گفت: او نسبت به مسائل ورزشی آگاه است و بد بود اگر کسی می‌آمد و تازه چهار سال طول می‌کشید تا ورزش را بشناسد. امیدوارم با نوع مدیریتی که او دارد بتواند به جامعه‌ی جوان و ورزشی کشور خدمت کند. حداقل آن این است که او افراد متخصص در ورزش را به خوبی می‌شناسد و این در شرایطی است که در گذشته برخی افراد به خاطر عدم آشنایی با حوزه‌ی ورزش، لطمات غیر قابل وصفی را به ورزش کشور زدند.

وی با بیان این‌که کسب پست‌های جهانی برای مسوولان ورزش ایران نه تنها سودی ندارد بلکه هزینه‌بر است، به ایسنا گفت: بنده سال‌ها در دفتر امور مشترک فدراسیون‌ها کار کرده‌ام و بر اساس تجربه‌ام می‌گویم که اکثر این پست‌های جهانی نه تنها سودی برای ما ندارد بلکه هزینه‌بر هم هست. سال‌ها این را لمس کردم. شخصی بود که بیش از 25 سال نایب رییس یکی از فدراسیون‌های جهانی بود اما هیچ اثری را از حضور او در آن مجمع جهانی به نفع رشته ورزشی مورد نظر ایران ندیدیم. با این حال ایشان در همه‌ی مجامع فدراسیون جهانی هم حاضر می‌شد و آن زمان باید هزینه‌های رفت و برگشت او را هم ایران تقبل می‌کرد. تنها جایگاهی که برای ما خوب بود پستی بود که هاشمی‌طبا بعد از 25 سال آن را به دست آورد. جایگاه عضویت در کمیته بین‌المللی المپیک که بر اساس لیاقت و دانش خودش هم بدست آمد. البته متاسفانه این پست هم در مقطع زمانی بعدی توسط رییس وقت سازمان تربیت بدنی که آشنا به وضعیت کار نبود، تنها صرف یک رقابت سیاسی، حذف شد.

مایلی‌کهن در پاسخ به این‌که درخصوص دو باشگاه پرسپولیس و استقلال چه توصیه‌ای به وزیر ورزش و جوانان دارید، گفت: بنده زمانی که در سازمان تربیت بدنی مسوولیت داشتم در سال 1362 که معاون ورزشی اداره کل تربیت بدنی تهران بودم پیشنهاد کردم که زمینی در تهران به پرسپولیس و استقلال اختصاص یابد. آن زمان در تهران زمین‌های زیادی بود که می‌شد بدون آن‌که پولی پرداخت کنیم این زمین‌ها از شهرداری گرفته شود. همان موقع گفتم که این دو باشگاه باید مثل اداره کل دیده شود. یعنی مدیران آن کسانی باشند که بودجه‌ی تعریف شده‌ای را تحویل گرفته و تنها بخشی از آن را مجاز باشند برای گرفتن بازیکن، مربی و ... هزینه کنند و مابقی را در حوزه‌ی ساخت و ساز و مسایل زیرساختی صرف کنند. بر اساس آن طرح بودجه‌ی قابل توجهی از این دو باشگاه به توسعه‌ی زیرساخت‌ها اختصاص داده می‌شد و پس از سال‌ها این دو باشگاه صاحب مجموعه‌های ورزشی خوبی هم می‌شدند اما متاسفانه تاکنون این اقدام صورت نگرفته و هر زمان مدیرعاملی می‌آید ضمن انتقاد از عملکرد مدیر قبلی، مدتی کار می‌کند و هر وقت هم می‌رود چند میلیارد هم بر میزان بدهی‌ها افزوده است.

کاپیتان اسبق پرسپولیس با بیان این‌که واگذاری این دو باشگاه به بخش خصوصی دردی را از آنها دوا نمی‌کند، گفت: این‌که این دو باشگاه را واگذار بکنیم یا نکنیم دردی را از ما دوا نمی‌کند. باید اگر قرار است این دو باشگاه دست دولت باشد با توجه به راه‌های درآمدزایی هم که برای آنها وجود دارد، همین سیستمی که گفتم را درباره‌شان پیاده کنند. بهتر است مدیران این باشگاه در همان اول سال به طور شفاف اعلام کنند که چه مبلغی بابت چه قراردادی به چه کسی داده‌اند. اگر بدون حاشیه و در شفافیت این کار شود همه چیز روشن خواهد بود و دیگر هیچ‌کسی هم از پرسپولیس طلبکار نیست.