سهره ها را دوباره بشناسیم

نرها از نظر رنگ‌آمیزی پرهای درخشان‌تری دارند. در سهره‌ها آرواره‌ها علاوه بر حرکت به سمت بالا و پایین، حرکت جانبی (چپ و راست) هم دارند. سهره‌ها به گروه‌ها یا زیرخانواده‌های متعددی تقسیم می‌شوند که دو گروه اصلی آنها گونه‌های جن Fringilla و جنس Carduelis هستند. گونه‌های جنس Fringilla شامل سهره جنگلی و سهره سرسیاه است. این دو گونه خویشاوند نزدیک یکدیگر با الگوی رنگ‌آمیزی و رفتار مشابه هستند و در زمستان اغلب دسته‌هایی از این دو گونه به یکدیگر می‌پیوندند.

سهره‌ها خارج از فصل تولید‌مثل پرندگانی اجتماعی و گروه‌زی هستند. در زیستگاه‌های متنوعی از قبیل مزارع، باغ‌ها، جنگل‌ها، علفزارها و شیب‌های سنگی کوهستان دیده می‌شوند.

از دانه‌ها و بذرهای درختانی چون توس، توسکا، صنوبر، کاج، غنچه‌ها و جوانه‌ها، حشرات و لارو پروانه‌ها تغذیه می‌کنند.

آشیانه آنها به شکل فنجان و از علف، برگ، خزه، تارعنکبوت، گلسنگ، ریشه، پوست درخت و مو ساخته می‌شود. حداقل سه و حداکثر هفت تخم  می‌گذارند. یافته‌های فسیلی سهره‌های حقیقی نادر است. قدمت آنها به میوسن میانی یعنی ده تا 20 میلیون سال پیش برمی‌گردد.