حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
مواضع دوگانه لندن و فشارهای پشت پرده امریکا
توافق هسته ای نوامبر گذشته میان ایران و 3 کشور اروپایی تاثیر مستقیمی بر سودای اروپاییان در تحقق اهدافشان داشته است ، از همین رو اروپاییان با وجود همه تهدیدها و تطمیع ها مقابل مذاکره کنندگان ایرانی تلاش داشتند روند گفتگوها فرجام مطلوب پیدا کند.
به عبارت دیگر ضامن اهداف اروپاییان ، کسب توافق تهران با طرح پیشنهادی برای پایان بخشی به بحران پیش آمده بر سر پرونده هسته ای ایران بود. این امر نکته برجسته ای است که نه تهران و نه واشنگتن غافل از آن نبوده و هر یک به نوبه خود کوشیده اند بهره برداری لازم را در این باره دنبال کنند: اما واشنگتن با وجود قبول واگذاری مدیریت اداره پرونده هسته ای ایران و تمکین مقابل توافق های به دست آمده ، هرگز خواستار فرجام معلوم و موفق در روند گفتگوها و توافق های ایران و اروپا نیست بنابراین دو شیوه را در این باره توامان دنبال می کند:
1- تاکید بر اهداف مشترک امریکا و اروپا برای خلع ایران از فناوری هسته ای
2- ارائه مطالبات تازه پیش روی پرونده هسته ای که ادامه گفتگوهای تهران و اروپا را دچار اختلال کند.
در راستای شیوه اول ، جورج بوش ، رئیس جمهور امریکا سعی کرد در سفر اروپایی خود این موضوع را با شرکای اروپایی اش هماهنگ کند هر چند خود نیز مجبور شد برای ایجاد این هماهنگی تهدیدهای نظامی خود را تعدیل کند و با سیاست دیپلماتیک اروپا همراه شود به طوری که ریچارد بوچر ، سخنگوی وزارت خارجه امریکا در خصوص آمادگی احتمالی امریکا برای بررسی مخالفت نکردن با طرح درخواست عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی گفت : رئیس جمهور امریکا در سفر اروپایی خود گفته است گفتگوهای خوبی درباره ایران با اروپایی ها داشته و در نظر دارد پس از بازگشت به واشنگتن در مورد برخی از آن مسائل گفتگوهای بیشتری داشته باشد ، اما واشنگتن به دنبال این چرخش سیاسی هدف دیگری را مد نظر دارد. نماینده امریکا و آژانس بین المللی انرژی اتمی یادداشتی را در میان اعضای شورای حکام توزیع کرد که حاکی از آمادگی ایالات متحده برای حمایت از کشورهای اروپایی تا نشست آینده شورای حکام در خرداد سال آینده و در صورت موفق نبودن آن ، ارجاع پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل است . در نشست خرداد شورای حکام قرار نیست به بحث درباره ایران پرداخته شود ولی جلسه خرداد را باید جبهه دیگری از دشمنی های امریکا علیه ایران دانست . در یادداشت نماینده امریکا از مدیر کل آژانس بین المللی انرژی اتمی خواسته شده است یک گزارش جامع و مشروح از برنامه هسته ای ایران تا قبل از نشست خرداد تهیه کند. ریچارد بوچر ، سخنگوی وزارت خارجه امریکا در خصوص توزیع این یادداشت در میان اعضای شورای حکام ، گفت : در نشست خرداد بر اساس گزارش مدیر کل آژانس تصمیم خواهیم گرفت . وی درباره مذاکرات جاری 3کشور اروپایی با ایران و تعیین جدول زمانی برای ادامه آن گفت : این موضوع برای ایران حایز اهمیت است که فورا کارهایی را انجام دهد که قبلا وعده داده بود و مطابق با خواسته های آژانس نیز موظف به انجام آنها می باشد. اگرچه بوچر توصیه نامه پخش شده را به معنی تعیین مهلت برای مذاکرات ندانست اما مفاد آن چیزی جز تعیین مهلت را نشان نمی دهد اما در باب شیوه دوم امریکا یعنی ایجاد اختلال در روند پرونده هسته ای ، امریکا از متحد سنتی خود یعنی انگلیس به بهترین شکل ممکن بهره برداری می کند تا روند مذاکرات ایران با کشورهای اروپایی مختل شود. لندن در چند ماه گذشته نشان داده است با وجود آن که در کنار برلین و پاریس با تهران گفتگو می کند موضعی همخوان تر با واشنگتن در قبال ایران دارد و اتحاد با امریکا را فدای قرار گرفتن در صف اروپا نمی کند. تونی بلر، نخست وزیر انگلیس در اظهارنظرهای اخیر خود درباره ایران از جمله اتهام حمایت تهران از تروریسم ، آشکارا به موضع جورج بوش نزدیکتر شده است اگرچه سخنان او به گزندگی هشدارهای بوش به تهران نیست . هم اکنون موضعگیری اخیر انگلیس در اصرار بر توقف دایم برنامه غنی سازی اورانیوم توسط ایران باعث ایجاد شکافی عمیق میان مذاکرات ایران و اروپا شده است. وزارت خارجه انگلیس اعلام کرده است برای پایان دادن به چالش برنامه هسته ای ایران به چیزی کمتر از توقف همیشگی غنی سازی قانع نیست . این موضع لندن باعث شد که روحانی دعوت انگلیس را برای دیدار با وزیر خارجه این کشور رد کند. اکثریت قریب به اتفاق تحلیلگران این موضع جدید انگلیس را نشانه تلاش برای نمایش استقلال رای از آلمان و فرانسه 2 کشور دیگر اروپایی مذاکره کننده ارزیابی کردند. سخنگوی رسمی وزارت خارجه انگلیس افزود: دادن امتیازهایی ویژه همچون فروش هواپیماهای ایرباس به ایران در ازای رها کردن برنامه غنی سازی اورانیوم مورد قبول لندن نیست . این موضعگیری استدلال سیاستمداران ضد جنگی همچون جورج گالوی و تونی بن را تقویت می کند که سران دولت کارگری انگلیس درصدد هستند با اتخاذ این سیاست راهبردی بدون آن که امتیازی به ایران داده باشند از نقطه بحرانی انتخابات سراسری گذر کرده و پس از آن با خیالی آسوده تر آنچه در دل دارند بیان کنند.
گفت و گو
