مهاجرت روستاییان به‌دلیل نبود امکانات

به گزارش مهر، راه دسترسی این روستا در زمان جنگ ایران و عراق احداث شده و از آن زمان تاکنون نه تنها هیچ‌گونه اقدامی برای بهسازی آن صورت نگرفته، بلکه قسمتی از راه روستا نیز بر اثر سیلاب‌های فصلی تخریب شده است.

هرچند زندگی در روستای بدون آب و برق حسن‌قندی نیز سخت است و شاهد این مدعا نیز خانه‌های خالی از سکنه است؛ خانه‌هایی گلی که با هزاران امید و آرزو برای زندگی برافراشته شده است.روستایی که به جای صدای اهالی‌اش، فقط صدای شن‌ها و ماسه بادی که با سوز تند بادهای گرم منطقه به حرکت درمی‌آید، به گوش می‌رسد و اکنون فقط سه نفر در آن ساکن هستند.

صالحه چنانه، یکی از معدود ساکنان روستای حسن قندی با بیان این‌که در این روستا خبری از آب و برق نیست، گفت: فقط هشت خانوار در این روستا زندگی می‌کنند که آنها هم به‌دلیل نبود آب شرب و برق در کنار چاه‌های اطراف ساکن شده‌اند.وی افزود: شغل من دامداری است و ناچار هستم که در این روستا زندگی کنم و از آنجا که روستا آب شرب ندارد، مجبورم برای تهیه آب یا به روستاهای اطرف یا دهستان دشت‌عباس بروم.

این جوان روستایی خاطرنشان کرد: به‌دلیل نبود آب و برق در روستا، بیشتر مردم خانه‌های خود را خالی کرده و به مکان‌های دیگر رفته‌اند، چون زندگی بدون آب و برق بسیار سخت است.چنانه با بیان این‌که متاسفانه داخل روستا تیر برق‌های فلزی عظیمی نصب شده که در حال صادر کردن برق به کشور عراق هستند، گفت: ولی ما در کنار این تیر برق‌ها در گرما بدون آب و برق زندگی را سپری می‌کنیم.

این جوان بیست و دو ساله روستایی خاطرنشان کرد: بارها برای حل مشکل برق مراجعه کردیم، ولی مسئولان می‌گویند باید تعداد خانوارهای روستا بیشتر شود تا برق بکشند؛ این در حالی است که هیچ ‌کسی حاضر به ادامه زندگی در این روستا و تحمل شرایط موجود نیست.

عبدالزهرا خودمهر یکی دیگر از افرادی است که همچنان در این روستا زندگی می‌کند. وی با بیان این‌که در این روستا آب پیدا نمی‌شود و برای تامین آب احشام خود باید مسافت زیادی را طی کنم تا به چاه آب کشاورزی که آن هم شور شده برسم تا احشامم از تشنگی تلف نشوند، گفت: حدود دو سال از نصب تیرهای برق در روستا می‌گذرد، ولی متاسفانه بی‌توجهی مسئولان به سیم‌کشی، باعث شده بیشتر ساکنان، روستا را تخلیه و به محلی دیگر مهاجرت کنند.

خودمهر افزود: امروز در حالی روستا خالی از سکنه شده است که تا مدت‌ها قبل زندگی در این روستا در جریان بود، ولی نبود آب شرب، برق، خانه بهداشت و... باعث شده امروز در روستا فقط چند خانوار به زندگی خود ادامه بدهند.