حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
با هادی قضات، کارگردان اپرا تئاتر جان اسکیکی
میخواهم تعریف درستی از اپرا ارائه کنم
امشب و فرداشب آخرین فرصت برای حضور در اپرا تئاتر جان اسکیکی است. این اپرا ساخته هادی قضات است؛ کارگردانی که مدعی است بعد از 35 سال برای نخستینبار اپرا را به معنای واقعی روی صحنه آورده است.
با او درباره دلایل و انگیزههای اجرایش گفتوگویی کوتاه انجام دادیم. از جمله فعالیتهای اجرایی قضات میتوان به اجرای سولوی باس سمفونی شماره ۹ بتهوون به رهبری علی رهبری و شرکت در جشنواره موتزارت به رهبری و سرپرستی آقای لوریس چکناواریان در سال ۱۳۸۴ اشاره کرد.
سالها بود در ایران اپرایی برگزار نشده بود. چه شد تصمیم گرفتید در ایران اپرا اجرا کنید؟
نبود اپرا باعث شده است بسیاری از این واژه سوءاستفاده کنند و آن را به شکل غلط در جامعه معرفی کنند. تصمیم گرفتم با برگزاری اپرا در ایران تعریف درستی از این هنر ارائه کنم. مخاطبان قطعا خودشان هوشمند هستند و با دیدن اپرای واقعی میتوانند تفاوت آن را با سوءاستفادههایی که از این عنوان میشود، دریابند. این بود که تصمیم گرفتم بعد از 35 سال این اپرا را در کشورم روی صحنه ببرم.
فکر میکنید چه اتفاقی افتاده که توجهها به این هنر کم شده است؟
دلیلش کاملا مشخص است. حساسیت استفاده از صدای خانمها باعث شده است کمتر کسانی به دنبال این هنر بروند، اما در هر صورت اپرا یک هنر است و باید دوباره به کشور بازگردد.
و این بازگشت باید محکم و قوی باشد.
مسلما. باید بتوانیم اجراهایی با کیفیت مطلوب روی صحنه ببریم و تصویری واقعی و استاندارد از آن به مردم ارائه کنیم.
در گروه شما چهار خانم سولیست حضور دارند. این موضوع در گرفتن مجوز مشکلی ایجاد نکرد؟
ریسک کردم و کار را با حضور چهار سولیست زن آماده کردم. احتمال داشت با مشکل مواجه شویم، اما خوشبختانه کار به مرحله اجرای عمومی رسید و برای گرفتن مجوزها مشکلی ایجاد نشد.
البته مسئولان ما اپرا را نمیشناسند، وقتی سالهاست این هنر در کشورمان نادیده گرفته شده است، نمیتوان توقع زیادی از آنها داشت؛ اما در هر صورت مسئولان نگاه بازی به این کار داشتند و وقتی اجرا را دیدند برای شبهای بعد سفارش بلیت هم دادند.
این اپرا با زبانی غیر فارسی (ایتالیایی) روی صحنه میرود. این موضوع موجب نشده مردم ارتباط خوبی با آن برقرار نکنند؟
من سعی کردم برای اجرا، اپرایی را انتخاب کنم که داستانش خیلی از فرهنگ ما ایرانیها دور نباشد. محتوای این داستان، هم برای من و هم برای همه ایرانیها قابل لمس است و امکان دارد رویدادهای این داستان برای هرکسی اتفاق بیفتد.
آهنگساز اپرا این اثر را به صورت کمیک پیش برده است و یکی از ویژگیهای اثر غیرمتفرقه بودن اتفاقهاست و مخاطب بدون اینکه به زیرنویس احتیاج داشته باشد، داستان را متوجه میشود.
استقبال مخاطبان از این کار چگونه است؟
استقبال مردم بسیار خوب بوده و احساس میکنم مردم جای خالی این هنر را درک کرده و حالا وقتی با آن مواجه شدهاند از آن استقبال میکنند. البته در ایران شنونده حرفهای اپرا نداریم، اما مطمئن هستم در صورت ادامه این روند و تولید اپراهای واقعی و استاندارد، کمکم مخاطبان حرفهای این هنر را هم تربیت خواهیم کرد تا خبرنگاران، مردم عادی و همه شنوندهها به مرور همگام با یکدیگر در زمینه فهم این هنر و برقراری ارتباط عمیق با آن پیش بروند.
فکر میکنید تا چه میزان میتوانید با تولید آثارتان در تربیت این مخاطبان حرفهای اثرگذار باشید؟
قطعا میتوانم. این دست خودم است که بخواهم تاثیرگذار باشم یا نه و من میخواهم این اتفاق بیفتد، اما نیاز دارم فضای کار برایم فراهم باشد تا بتوانم براحتی کار کنم.
این روزها مشغول کار تازهای هم هستید؟
بله، نمایش موزیکال «اشکها و لبخندها» با خوانندگی سولیستهای پنج تا پنجاه و پنج ساله در تالار وحدت اجرا میشود.
اجرای نمایش موزیکال اشکها و لبخندها همراه با ارکستر است. در این اپرا یک کر ترکیبی از آقا و خانم و یک کر خانم نیز حضور دارد و مهر امسال روی صحنه میرود.
گفت و گو
