جوجه‌آوری کورکور بال سیاه در استان فارس

دی 1389 اولین زادآوری کورکوربال سیاه در داراب استان فارس گزارش شد و سه آشیانه در سال 1390 یافت شد. تجزیه و تحلیل از 74 ریمه (Pellet) جمع‌آوری شده در اطراف لانه نشان داد موش خانگی 4‌/‌59 درصد و موش صحرایی 3‌/‌24 درصد از رژیم غذایی آنها را در این منطقه تشکیل می‌دهد. هنگام جوجه‌آوری زمانی که پرنده بالغ آشیانه را ترک می‌کند تا زمانی که دوباره به آشیانه باز می‌گردد‌49 دقیقه زمان می‌برد. با توجه به شواهد موجود به نظر می‌رسد کورکور بال سیاه در بسیاری از نقاط جنوب ایران وجود دارد.

محل مناسب آشیانه‌سازی روی درختان حاشیه زمین‌های زراعی محصور با درخت است. درختانی مانند زردآلو مناسب هستند و درختان دیگر از جمله گز و پرتقال احتمالا به دلیل نازکی شاخه‌ها و مقاومت اندک در برابر بادها و بارش‌های شدید، مناسب نیست.

اطراف لانه اغلب تمیز است و هیچ مدفوعی در زیر یا اطراف درخت لانه یافت نمی‌شود.

فصل جوجه‌آوری این پرنده در بهار همزمان با چیدن زردآلو و برداشت گندم است. آمدن چوپان وگوسفند به مزارع و استفاده از سایه درختان این امکان را تشدید می‌کنند که لانه استتاری پرنده از سوی چوپانان دیده شود به همین دلیل آنها جوجه نارس را پیش از آن‌که توانایی داشته باشد از لانه بیرون بپرد، از لانه خارج می‌کنند.

تیراندازی به پرندگان در این منطقه شایع و بادها و بارش‌های سنگین در فصل بهار از جمله عوامل تهدید است. در سال‌های اخیر، جمعیت زاغی در این منطقه افزایش یافته و این پرندگان ممکن است، تهدید دیگری برای تخم و جوجه کورکور بال سیاه باشد.

زینب اسدی