پروفسور امیرحسن عابدی (پدر زبان فارسی در هندوستان)

متن بالا یکی از مهم‌ترین سخنرانی‌های مرتبط با زبان فارسی است که در کشور هند برگزار شد، آن هم حدود 40 سال پیش در مراسمی که عنوان رسمی «پدر زبان فارسی» به پروفسور سیدامیرحسن عابدی اهدا شد.

امیرحسن عابدی به تعبیر دکتر غلامعلی حداد عادل رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی « تلاش و همت او در نشر متون کهن فارسی  ستودنی است.»

پروفسور عابدی، ادیب، نویسنده و مترجم، از چهره‌های فرهیخته و صاحب‌نام زبان فارسی در جهان سال 1921 م‌‌ -‌‌ 1300 ش، در شهر غازی‌پور ایالت اترپرادش متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در شهر لکهنو و دبیرستان را در بنارس به پایان رساند. سپس وارد دانشگاه آگره شد و دوره لیسانس تا دکتری را در همین دانشگاه گذراند و به دریافت دانشنامه دکتری در ادبیات فارسی نائل شد.

او برای تقویت توان علمی خود و درک محضر استادان صاحب‌نام به ایران سفر کرد و در سال 1955م‌‌ -‌‌ 1334ش، در دوره دکتری ادبیات فارسی دانشگاه تهران ثبت‌نام کرد و به تحصیل پرداخت. پس از اخذ مدرک دکتری به هند برگشت و در دانشگاه دهلی به تدریس زبان فارسی و اردو پرداخت و سال 1969 م‌‌ -‌‌ 1348ش، چون کرسی زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه دهلی دائر شد، دکتر عابدی با رتبه استادی، به ریاست شعبه فارسی و عربی دانشگاه دهلی انتخاب شد.

در سال 1927 م -‌‌ 1351 ش در سالگرد روز آزادی هند، از طرف رئیس‌جمهوری وقت هند از استاد عابدی به پاس خدمات وی ‌در‌گسترش زبان و ادب فارسی و با عنوان پدر زبان فارسی قدردانی شد.

عابدی بیش از 250 مقاله در حوزه‌های مختلف زبان فارسی منتشر کرد؛ مقاله‌هایی که هرکدام دست‌کمی از یک کتاب نداشته‌اند اگرچه او 25 کتاب تخصصی در حوزه زبان فارسی هم دارد که بخش عمده آن تمرکز بر آثار و نسخه‌های خطی سعدی شیرازی بوده است. از کتاب‌های این استاد گرانقدر می‌توان به گلزار حال، مثنویات فانی کشمیری، جوگ بَشست، سوز و گداز، منتخب اللطایف، داستان پدماوت، تاریخ سلاطین صفویه، پنج کیانه، تصحیح امیرخسرو دهلوی و کلیم کاشانی و... اشاره کرد.