نانوتکنولوژی و تشخیص بیوتوکسین ها در انسان

جام جم آنلاین: سنسورهای بیولوژیک که قابلیت تشخیص توکسین های بیولوژیک (که پیش از این غیرقابل بودند) و عوامل شیمیایی

کد خبر: ۵۳۴۰۲

سلاحهای جنگی را در بدن انسان دارند با استفاده از مواد ارگانیک تولید می شوند.
پوشش های در مقیاس نانو با ساختار تو خالی که در دانشگاه آریزونا ساخته می شوند با رنگهای اندیکاتور پر شده و در سلولها قرار داده می شوند.
سرپرست این تحقیق ، پروفسور کریگ آسپین وال ، می گوید روش وی دنیای کاملا جدیدی از ملکولها را به روی دانشمندان می گشاید.
طی این فرآیند منحصر به فرد ، سنسورها بوسیله سنتز پوشش های فنولیپدی (جزء اصلی غشاهای سلولی) در مقیاس نانو ایجاد شده و با رنگهای شاخص که از آتریم ها و پروتئین ها ساخته شده اند ، پر می شوند.
ساختار توخالی سنسورها این امکان را برای آنها فراهم می سازد که بدون تحت تاثیر قراردادن فرآیندهای سلولی ، رنگهای سمی یا محلول در آب را حل کنند.
سپس سنسورها بوسیله تزریق با جذب طبیعی - داخل سلولها قرار می گیرند - جایی که رنگها با یونها ، ملکول ها و گروه های ملکولی واکنش می دهند.
این واکنشها ، حضور یون ها یا ملکول های خاصی را به اطلاع محققانی که در حال استفاده از میکروسکپ های فلورسانس هستند می رساند.
گروه آسپین وال با استفاده از سنسور جدید حضور اکسیژن را نشان داده است و اینک در حال ساخت یک سنسور گلوکز هستند که می تواند به درمان دیابت کمک کند.
سنسورهای بیولوژیک اخیر از مهره های پلاستیکی سخت که توسط پوششی از مواد شیمیایی پوشانده شده اند ، ساخته می شوند اما این سنسورهای می توانند به طور شیمیایی شکسته شده ، فرآیندهای سلولی را به هم زده یا سمی باشند.
آسپین وال با استفاده از ترکیبات آلی برای ساخت سنسورهایش بر این باور است که وی سنسورهای بسیار پایدارتر و حساس تری را ایجاد کرده است.
وی می گوید آنها این نوع مواد را در هم آمیخته و در عین حال سطحی از اثبات شیمیایی را که پیش از این قابل حصول نبود ، بدان افزوده اند.
گرچه کاربرد طولانی مدت سنسورهای در تشخیص توکسین های بیولوژیک و عوامل شیمیایی سلاحهای جنگی در بدن انسان خواهد بود ، آزمایشات اخیر محدود به آزمایشگاه هستند.