جغدها، دلیجه ها، قوش ها و دیگر پرندگان شکاری معمولا جزو مهمترین کنترل کنندگان طبیعی موشها و جوندگان هستند که برخی از آنها بیشترین زاد و ولد را دارند و مخرب ترین آفات برای کشاورزی هستند.
جوندگان خسارت های مشهودی را به محصولات و تولیدات کشاورزی ایجاد می کنند و ناقلان مستقیم یا غیرمستقیم بیماری های مهلکی برای انسان هستند. اگر پرندگان یک جفت موش را نابود کنند بدین ترتیب سالانه پتانسیل 880موش از میان می رود.
چند جغد و پرنده شکاری روز پرواز به میزان زیادی از موشها و جوندگان تغذیه می کنند. در حقیقت برخی کشاورزان تقریبا با وجود آنها زنده هستند. از وقتی این پرندگان در کنترل جوندگان مضر مفید شناخته شده اند بعضی کارشناسان ، پرورش آنها را به صورت مصنوعی پیشنهاد می کنند.
به این منظور دلیجه معمولی و پرندگان شکاری شب پرواز مانند انواع جغدها و بخصوص جغد سفید که به زندگی انسانی خو گرفته اند می توانند تکثیر یابند.
اشاره آخر
با توجه به ارزش حیاتی پرندگان در بقای دیگر موجودات زنده و از جمله خود ما، بایستی به فکر محافظت از این گنجینه های طبیعی بود پیش از آن که خیلی دیر شود.