میدان تحریر از دوران انقلاب تا پس از انقلاب

در ورودی های میدان تحریر، زباله ها انباشته شده است و موانع برای بستن راهها این جا و آن جا به چشم می خورد.

سیم های خاردار در قسمت اصلی میدان کشیده شده و جای جوانانی که پرچم های مصر را بدست گرفته و در میدان شعار تغییرات می دادند، اینک فروشندگان دوره گردی به چشم می خورند که چای و قهوه می فروشند و بیکار ان نیز به دور آنها پرسه می زنند.

احمد (47 ساله) فردی که در کنار بساط یکی از این ها نشسته می گوید یک هفته است که اینجاست. چون جای دیگری سراغ ندارد که برود. به تازگی از قهوه خانه ای که در آن کار می کرد اخراج شده است.

کمی آن طرف تر جوانان مخالف محمد مرسی چادرهایشان را برپا می کنند و در کنار آنها نمایشگاهی از انقلاب است که تصاویر برخی از شهدا را بر دیوار خود نصب کرده است.

در پلاکاردهای این جوانان شعارهایی به چشم می خورد که عمدتا «اخوان المسلمین» را هدف قرار داده و از «محمد مرسی» انتقاد می کنند. 

ورودی ها از سوی مخالفان، تحت کنترل قرار دارد. به نظر می رسد تمام کسانی که در داخل میدان هستند از مخالفان باشند. در بحث و جدل هایی که گاه درمی گیرد جز یک صدای واحد را نمی شود شنید.

در برابر تصاویر نصب شده، مردی سعی می کند ضررهایی را یادآور شود که به خاطر بسته شدن میدان و احتکار آن از سوی یک گروه به زندگی مردم وارد می شود اما وقتی می بیند گروهی به او هجوم می آورند حرفش را پس می گیرد.

میدانی برای مخالفان

نگهبان یکی از خیمه ها که خودش را «ایمن»‌ معرفی می کند می گوید هرکس بخواهد از رییس جمهور دفاع کند جایش دراین میدان نیست. او باید برای گرفتن روغن به خانه برود.

منظورش اشاره به اتهاماتی است که هنگام همه پرسی قانون اساسی مصر مطرح شد و مخالفان گفتند اخوان المسلمین برای جلب آرای مردم بین آنها آذوقه ومواد غذایی توزیع کرده است.

هشام (22ساله) می گوید طرفداران مرسی برای این ورودشان به میدان ممنوع شده که خشونت طلب هستند.

وی اظهارداشت: میدان تحریر فقط برای مخالفان است و نه برای موافقان.در این کشور، یک میلیون میدان برای کسانی وجود دارد که می خواهند اعلام موافقت کنند.

آنها می گویند تا هرزمان که لازم باشد درمیدان باقی خواهند ماند حتی اگر این مدت به اندازه تمام دوران ریاست جمهوری محمد مرسی باشد.

جوانان مستقر در میدان تحریر، مرسی را به خلف وعده متهم می کنند و می گویند در تحقق وعده هایش شکست خورده است.

با وجود اینکه طرفداران امروز محمد مرسی تا پیش از پیروزی انقلاب جزو همین کسانی بودند که درمیدان تحریر گرد آمده اند اما هم اکنون دیگر اثری از آنها نیست.

محمود که یک کارمند دولت است و درکنار دیوار حاشیه میدان ایستاده است می گوید:‌ چند روز پیش من به این میدان آمدم اما وقتی که فهمیدند من اخوانی هستم مرا اخراج کردند. 

این درحالی است که او می گوید : من نظرم فقط مخالف آنها بود ولی من طرفدار اخوانی ها نیستم. دموکراسی یعنی پذیرفتن نظر دیگران اما آنها هرکسی را که طرفدار مرسی باشد می زنند واز میدان بیرون می کنند. اسم این کار را چه می شود گذاشت ؟ همچنان مغازه های اطراف میدان تحریر یا کاملا بسته است یا به صورتی محدود کار می کنند. شرکت های گردشگری خصوصی به ویژه آنهایی که مقصدشان میدان تحریر بود تقریبا بازارشان کساد شده است. 

مرحله نخست رفراندوم قانون اساسی مصر برگزار شد و با توجه به نتایج اولیه انتظار می رود که میدان تحریر دوباره در کانون توجهات قرار گیرد.

در واقع تا زمانی که راه حلی میانی پیدا نشود به گونه ای بتواند طرفین را راضی کند، میدان تحریر پس از انقلاب مصر نیز همچنان قبل از انقلاب مرکز تجمع گروه های معترض خواهد بود.

منبع: الجزیره