دکتر علی لاریجانی در گفتگو با جام جم: کنفرانس «شرم الشیخ» باید از یکجانبه گرایی امریکا در عراق جلوگیری کند
دکتر علی لاریجانی نماینده مقام معظم رهبری در شورای عالی امنیت در آستانه برپایی اجلاس «شرم الشیخ» که درباره اوضاع عراق و با حضور امریکا و کشورهای همسایه و مصر برگزار می شود
آقای دکتر به گفته مقامات امریکایی قرار است در روزهای 22، 23 نوامبر در شهر ساحلی «شرم الشیخ» مصر در کنار دریای سرخ ، کنفرانسی پیرامون عراق برگزار شود و ایران نیز به آن کنفرانس دعوت شده است. هدف از برگزاری این کنفرانس چیست؛
دولت ایالات متحده برای حل موقعیت دشوار خود در کشور اشغال شده عراق به دنبال تامین چند هدف در این کنفرانس است.
اولا: امریکا و دولت موقت عراق به دلیل رفتار غیرانسانی با مردم عراق دچار بحران مشروعیت در داخل عراق شده اند، لذا برای حل بحران مشروعیت حضور خود و دولت موقت عراق ، به دنبال همراهی همسایگان با این دولت است تا زمینه های افکار عمومی در داخل عراق مساعد گردد و کنفرانس شرم الشیخ فرصتی برای متقاعد کردن همسایگان عراق در این باره است.
اما امریکا می خواهد همه چیز عادی و طبیعی جلوه کند و نوعی همکاری بی قید و شرط همسایگان را به تصویب برساند که در این زمینه حرف و سخن بسیار است.
ثانیا: امریکا برای سرکوب مقاومت در عراق در برابر اشغالگران نظامی ، خواستار آن است که کشورهای همسایه در تسهیل مقابله با مبارزات مردمی ، تضمین همکاری دهند و به همین بهانه هم اخذ تعهد از همسایگان عراق در حفظ امنیت مرزهای خود با این کشور جزو دستور کار این کنفرانس خواهد بود.
ثالثا: مشکل مقابله با نیروهای عراقی برای امریکا به یک مساله جدی تبدیل شده است.
در استان فلوجه امریکایی ها بیش از 500 نظامی تلفات داشته اند که حدود 50 تن از آنان جان باخته اند، هرچند خسارات بر مردم عراق خیلی بیش از اینها بوده است. ولی برای دولت امریکا همین مقدار خسارت قابل تحمل نیست.
اگر به آمار خسارات امریکا در فاصله اشغال توجه شود که حدود 000/10 نفر کشته و زخمی بوده است ، حدود 1500 کشته داده اند، عمق نگرانی امریکا از وضعیت مقابله مردم عراق درک می شود.
در این کنفرانس به دنبال همدست برای جایگزینی سربازان آنان به جای سربازان امریکایی می گردد، چراکه در این مدت هیچ یک از کشورهای اسلامی و عرب ، همکاری در این زمینه نداشتند.
رابعا: اهدافی نظیر تخفیف در بدهی های عراق و همکاری در بازسازی موارد دیگری است که به عنوان اهداف زمینه ساز مشارکت سایر کشورها جهت تامین هدف نخست در نظر گرفته شده است.
رسانه های ایالات متحده به نقل از دیپلمات های بلند پایه واشنگتن اعلام کرده اند که مقامات امریکایی در کنفرانس شرم الشیخ به ایرانی ها خواهند گفت که ایران نیز مانند همه همسایگان عراق باید به مسوولیت های خود در قبال حمایت از دولت موقت عراق عمل کند و این مسوولیت ها را نادیده نگیرد.
ایران چرا در این کنفرانس شرکت می کند؛
بدیهی است اگر ایران قرار باشد صرفا برای شنیدن و تعهد سپردن به سیاست های امریکا در عراق در کنفرانس شرم الشیخ شرکت نماید، از آن صرفنظر خواهد کرد.
ولی کنفرانس نباید یک سالن سخنرانی برای آنان باشد، باید مجالی تلقی شود که عمق فاجعه عراق و علل آن تشریح شود و مانع از یکجانبه گرایی امریکا در عراق گردد. در غیر این صورت ایالات متحده نمی تواند مشکلات خود را در عراق برطرف نماید.
از نظر شما در حال حاضر امریکا به دنبال چه سیاستی در عراق در تنظیم مناسبات با ایران است؛
ایالات متحده تمام تلاش خود را روی پیگیری ادامه سیاست صدام و حزب بعث برای تنظیم رابطه عراق با ایران متمرکز ساخته است.
یعنی چه؛
یعنی این که پس از سقوط صدام که عاملی تهدیدآمیز برای منطقه در همسایگی غربی ایران بود، ایالات متحده قصد دارد، دوباره وضعیت دشمنی بین عراق و ایران را حاکم ساخته و دوباره عراق را تهدیدی بر علیه ایران سازد.
البته این بار با پشتیبانی و حمایت مستقیم نیروهای امریکایی در عراق. امریکا مایل نیست که مرز بین عراق و ایران پس از سقوط صدام تبدیل به مرز دوستی و مراودات کامل بین مردم دو کشور همسایه شود.
آقای دکتر چرا امریکا باید بدنبال تحمیل چنین وضعیتی بر روابط بین عراق و ایران باشد؛
ببینید از نظر عوامل طبیعی و انسانی و تاریخی و منطقه ای در واقع عراق متحد طبیعی ایران است. با کنار رفتن صدام و بعثی ها مانع عمده بر سر راه این اتحاد طبیعی برداشته شده است.
اگر دوباره مانعی بر سر مراودات مردمی ، مرزی و تجاری ایران و عراق تراشیده نشود، ایران شریک اول اقتصادی و دوست سیاسی عراق خواهد شد.
تردد ماهانه بیش از سیصد هزار ایرانی زائر به عراق که سالانه به بیش از سه میلیون زائر ایرانی می رسد، درآمد بزرگی برای مردم عراق خواهد بود.
گشایش مراودات تجاری و بازرگانی و پیوندهای دو کشور را بیش از پیش مستحکم خواهد ساخت. در افق یک دهه در نظر بگیرید که عراق و ایران به صورت شرکای استراتژیک اقتصادی یکدیگر بتوانند نقش متحدین منطقه ای را بازی کرده و نهایتا به عنوان کشورهای رتبه دوم و سوم دارای ذخایر نفتی و تولید نفت در خلیج فارس و اوپک به دنیای سیاست یکپارچه بپردازند. ایالات متحده از چنین وضعیتی نگران است.
در حال حاضر که ایالات متحده در عراق حضور مستقیم دارد، چگونه می توان از تحمیل وضعیت دشمنی بر روابط بین عراق و ایران که هزینه بسیاری را بر منافع ملی ایران تحمیل می نماید، جلوگیری کرد؛
قبل از هر چیز، دولت فعلی ایالات متحده باید متقاعد شود که رابطه ایران و عراق ، مانند رابطه ایالات متحده با مکزیک است.
یعنی همانطور که مکزیک نباید دشمن ایالات متحده باشد، عراق هم نباید و نمی تواند تهدیدی برای ایران بشمار رود.
در مکزیک هر گونه بی ثباتی و ناامنی و بحران و حضور طرف های ثالث خطرناک ، مستقیما روی امنیت ملی ایالات متحده تاثیر خواهد گذاشت.
امریکایی ها اگر عاقل باشند، متقاعد خواهند گردید که هر گونه بی ثابتی و بحران و ناامنی در عراق ، آثار آن علیه امینت ملی ایران خواهد بود و تهران نمی تواند امنیت خود در همسایه غربی را از دست بدهد.
در حال حاضر امریکا باید در عراق چه کند؛
دولت ایالت متحده برای برطرف ساختن مشکلات خود در عراق باید یک راه حلی واقعی و عملی برگزیند، در غیر این صورت نمی تواند شکست استراتژی خود در حمله و اشغال عراق را جبران نماید.
چگونه؛
اول: آن که ایالات متحده باید عملا بپذیرد امنیت عراق بدون امنیت همسایگان آن غیر قابل دسترسی است. امنیت عراق و همسایگان آن به هم گره خورده است.
دوم: ایالات متحده باید برای ایجاد حکومتی واقعی و دمکراتیک در عراق بر اساس آرای اکثریت مردم عراق ، امکان برگزاری یک انتخابات آزاد را فراهم آورد و به بهانه شرایط، تاریخ انتخابات را به عقب نیندازد و دخالت در انتخابات را طراحی نکند چه این مسائل امروز در صحنه سیاسی عراق مثل روز روشن شده است.
سوم: ایالات متحده به جای تهدید و تحمیل وضعیت غیرطبیعی به عراق ، بهتر است راه را برای مشارکت واقعی همسایگان برای برقراری وضعیت طبیعی در عراق فراهم نماید.
نه این که وضعیت اسف آور در عراق ایجاد کند و اهداف استراتژیک را طراحی کرده و دیگران را به عنوان رعیت بکار گیرد.
