منتقدان و مدافعان «من مادر ‌هستم» زیر سقف ‌گفت‌وگو

به گزارش جام‌جم، سیدمحمد حسینی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی که پس از اکران فیلم سینمایی «من مادر هستم» هدف انتقادات بسیاری قرار گرفته است، درباره حواشی هفته اخیر گفت: بحث‌های فرهنگی همواره معرکه آراست و اختلاف نظر همواره وجود دارد، البته گاهی اوقات بحث‌های سیاسی هم دخیل می‌شود که به قضایا دامن می‌زند. او ادامه داد: به هر حال دوستان ما تلاش دارند در چارچوب ضوابط و قوانین کشور کار را پیش ببرند تا کمتر شاهد این موضوعات پرتنش باشیم.

وی با تاکید بر کارکرد مثبت نقد و حمایت صداوسیما در ایجاد فضای نقد گفت: بهتر این است که این نقدها و اعتراض‌ها در محیط‌های دانشگاهی و فرهنگی انجام پذیرد و ما به جای اعتراض در خیابان‌ها در این محافل فرهنگی با هم گفت‌وگو و بحث کنیم.

او افزود: مطمئن باشید ما به نقدها توجه داریم و معتقدیم این نقدها به ما در ساخت فیلم‌های بهتر کمک خواهد کرد.

حسینی اظهار امیدواری کرد با یاری خدا این مشکلات پشت‌سر گذاشته شود؛ چرا که وظیفه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی حمایت از هنرمندان و سینماگران در حالت‌های مختلف و البته تذکر دادن ضوابط است. وزیر ارشاد به فیلم «من مادر هستم» اشاره کرد و گفت: در فیلم «من مادرم هستم» بعضی‌ها مساله‌ای مطرح می‌کردند که شاید این شائبه به وجود بیاید که ما نسبت به احکام ضروری اسلام مانند قصاص، خدشه‌ای وارد کردیم؛ در حالی‌ که از نظر ما این‌گونه نبود و ما قسمتی را که بهانه‌ای برای مخالفت عده‌ای نشود اصلاح کردیم.

عصر روز سه‌شنبه چهاردهم آذرماه، نشست فیلم سینمایی «من مادر هستم» با حضور منتقدان و موافقان فیلم در فرهنگسرای رسانه برگزار شد.

این نشست اگرچه با تشنج و جدال لفظی همراه بود، اما به گفته مسعود فراستی، تمرینی برای بحث کردن محسوب شد.

غلامرضا موسوی، تهیه‌کننده فیلم سینمایی «من مادر هستم» گفت: خیلی خوب است کمی سعه‌صدر داشته باشیم و صحبت‌های همدیگر را تحمل کنیم. اگر این مباحث ادامه پیدا کند، بیشتر از روش‌های دیگر می‌تواند جواب دهد.

حجت‌الاسلام علیزاده به عنوان یکی از مخالفان فیلم «من مادر هستم» هم در این نشست گفت: این اولین فیلم آقای جیرانی با چنین مضامینی نیست و این امر ناشی از فهم غلط آقای جیرانی از ضرب‌المثل «ادب از که آموختی، از بی‌ادبان» است.

او با بیان این‌که زن نماد ملت و امت است، اظهار کرد: در این فیلم شاهد هستیم که زن به دنبال شهوت است و همین موضوع سیگنال‌هایی را به شیاطین داخلی و خارجی ارسال می‌‌کند، البته امثال این فیلم کم نیستند و روی صحبت ما کسانی است که چنین فیلم‌هایی با اجازه آنها در ایران ساخته و پخش می‌شود. همچنین در زمان ساخت این فیلم هنوز صحبتی از سبک زندگی بیان نشده بود.

فراستی هم در پاسخ گفت: دوستان، مساله‌شان سینما و این فیلم نیست. اینها مسائل دیگری دارند که حل نشده باقیمانده و نگاهشان به فیلم متحجرانه است. هدف مقدس وسیله‌ مقدس می‌خواهد و ما زمینه‌های بسیاری برای بحث‌های سیاسی و اخلاقی داریم، ولی الان بحث فرهنگ است. در مقطعی شهید آوینی و روزنامه کیهان نیز با هم اختلافاتی داشتند و شهید آوینی در آن مقطع گفت که فرهنگ سیاست نیست. جمله‌ مرتضی آوینی درست است که می‌گفت فرهنگ می‌تواند سیاسی باشد، ولی نه دنبالچه‌ آن.

این منتقد سینما افزود: این فیلم در جهت نقد و آسیب‌شناسی یک تیپ از زندگی شمال شهری است که دوستان طرفدار عدالت آن را ساخته‌اند. چرا دوستان به حضور ماشین فرنگی یک میلیارد تومانی در کشور نقدی ندارند و فقط به مباحثی چون حجاب می‌پردازند؟

فراستی تصریح کرد: فیلم «من مادر هستم» یکی از مهم‌ترین فیلم‌های پس از انقلاب در آسیب‌شناسی اقشار تازه به دوران رسیده‌ نفتی است و باید شرایطی را از نظر اقتصادی فراهم کرد که این قشر امکان رشد نداشته باشند. فیلم «من مادر هستم» اشاعه‌دهنده‌ فحشا نیست و حتی درباره‌ قصاص نیز نیست و این فیلم، فیلمی اخلاقی است و علت برآشفته شدن برخی از دوستان چیز دیگری است.

در بخش دیگری از این مراسم، سیدحسین علوی از مخالفان فیلم سینمایی «من مادر هستم»، در سخنانی گفت: سینمای ایران ورشکسته است و بابت اکران چنین فیلم‌هایی در چنین ایامی در کشوری که بالای 300 هزار شهید دارد، تسلیت می‌گویم.

او ادامه داد: من عضو انصار حزب‌الله نیستم و نسبتی با تحرکاتی که مقابل سینماها اتفاق افتاد ندارم. مخاطبان من نیز فیلمسازان نیستند، در حقیقت مسئولانی هستند که گویا گوشی برای شنیدن ندارند. داستان فیلم «من مادر هستم» داستان دو زنا است و اشاره‌ای به این امر نمی‌شود که زنا عملی درست است یا غلط؛ گناه است یا خیر.

در ادامه محمدتقی فهیم، روزنامه‌نگار و منتقد سینما در سخنانی گفت: فیلم از نظر فرم قادر نیست انحرافات را بیان کند و چون نمی‌تواند این کار را درست انجام دهد، در ورطه‌ بدآموزی می‌افتد. در فیلمی مانند «زیر نور ماه» یا حتی در سریال جیرانی این عوامل نشان داده شده بودند. نقص فرم در فیلم جیرانی مشهود است و فیلم محتوای مدنظر را نمی‌تواند القا کند و به همین خاطر به سمت خطا می‌رود.