برای مخاطبان فعال نمایشگاه تسهیلات قائل شویم

اما بسیاری از کارشناسان رسانه در ایران، نظرات مختلفی درباره این رویداد مهم مطبوعاتی ایران دارند. برخی استادان ارتباطات، از هم‌اندیشی خبرنگاران در این جشنواره سخن می‌گویند و برخی هم به نواقص اجرایی این جشنواره اشاره می‌کنند.

دکتر امید علی مسعودی، استاد ارتباطات دانشگاه سوره در گفت‌وگو با «جام‌جم» معتقد است که این نمایشگاه می‌تواند هم برای رسانه‌ها و هم برای مخاطبان بسیار مفید باشد، ولی برای ارتباط بهتر رسانه‌ها با مردم، رسانه‌های مختلف می‌بایست سیاست‌های تشویقی بیشتری برای جذب مخاطب اعمال کنند.

مشروح گفت‌وگوی ما با این صاحبنظر حوزه رسانه در پی می‌آید.

برگزاری نمایشگاه مطبوعات چه کارکردهایی در بهبود اوضاع مطبوعات دارد؟

نمایشگاه فرصت مناسبی برای ارتباط خبرنگاران، دبیران و سردبیران رسانه‌ای مختلف است، همین‌طور این نمایشگاه محیط بسیار خوبی برای ارتباط مدیران مطبوعاتی کشور هم به حساب می‌آید.

در این‌گونه نمایشگاه‌ها، نشست‌های مختلفی با حضور دست‌اندرکاران رسانه و مردم برگزار می‌شود که این نشست‌ها می‌تواند در نهایت به طرح مساله و پیدا کردن پاسخ برای رفع مشکلات پیش روی رسانه‌ها منجر شود.

بنابراین می‌توان این نمایشگاه را محل مناسبی برای برقراری ارتباط حضوری بین خبرنگاران و مردم است و مثلا می‌بینید که در غرفه‌های مطبوعات ورزشی، مردم علاقه‌مند هستند که با چهره‌های ورزشی در این غرفه‌ها دیدار کنند.

یک بخشی از نمایشگاه هم به مقوله‌های حرفه‌ای و فنی مطبوعات برمی‌گردد که در مجموع، وجود چنین نمایشگاهی به ارتقای کیفی رسانه‌های ایران کمک خواهد کرد.

یکی دو سال هست که نمایشگاه مطبوعات و جشنواره مطبوعات به صورت مستقل برگزار می‌شود و این نشان می‌دهد که مطبوعات هم مخاطبان ویژه خودش را دارد. به همین دلیل هم می‌توانیم بگوییم این نمایشگاه روی مخاطبان و خبرنگاران تاثیرگذار است.

اما به نظرم در این‌گونه نمایشگاه‌ها باید یک‌سری سیاست‌های تشویقی نیز برای مردم در نظر گرفته شود، مثلا برای دانشجویان، استادان دانشگاه و مشترکان مطبوعات ایران، یک‌سری تسهیلات مثل اشتراک‌های چندماهه رایگان در نظر گرفته شود.

اگر قرار است یخ ارتباط بین مخاطب و رسانه آب شود، باید به نیازهای مخاطب احترام گذاشت؛ یعنی اگر مخاطب با خرید روزنامه‌ای احساس کند که نیازهای فکری و خبری‌اش با خواندن این رسانه برطرف نمی‌شود، بی‌شک از این رسانه دل می‌کند.

بنابراین من فکر می‌کنم که کار اصلی‌تر این نمایشگاه در مخاطب‌شناسی و شناخت نیازهای اصلی مخاطب خلاصه می‌شود.

امروزه رسانه‌های الکترونیک مختلفی در کشور به وجود آمده که فکر می‌کنم ما هم باید به استقبال این رسانه‌ها برویم، زیرا هم کیفیت بالاتری دارند و هم تیراژ خوبی دارند. مثلا در جریان هستید که روزنامه بزرگی مثل «نیویورک تایمز» پس از گشت بیش از صد سال، نسخه کاغذی‌اش را جمع کرده و به نسخه‌های آنلاین روی آورده است.

اما همان‌گونه که در جریان هستید، مطبوعات کاغذی ما از تیراژ بالایی برخوردار نیست و به همین خاطر نیز معتقدم تا رسیدن به مرحله‌ای که در آن تیراژ رسانه‌ها به سطح قابل قبولی برسد و رسانه‌های آنلاین نیز جا بیفتد، باید دولت از رسانه‌ها حمایت بیشتری به عمل بیاورد.

برای افزایش بازده این‌گونه نمایشگاه‌ها، باید کلاس‌های آموزشی حرفه‌ای برای روزنامه نگاران و خبرنگاران برگزار کرد. همچنین می‌توان برای مدیران رسانه‌ها نیز کلاس‌های علم مدیریت برگزار کرد و با ارائه سیاست‌های تشویقی چون بن‌های خرید، مخاطبان را هم در گستره بیشتری جذب کرد. درکل با همپوشانی این اقدام‌ها می‌توان امیدوار بود که راندمان نمایشگاه مطبوعات افزایش یابد.