کشورهای توسعه نیافته از عضویت در سازمان تجارت جهانی نفعی نمی برند

وزیر بازرگانی گفت : جهانی شدن ، فرصت ها را در کنار چالشها خلق کرده است اما روند فعلی به شکاف بیشتر جوامع اقتصادی منجر شده است

کد خبر: ۵۱۲۹

شریعتمداری در همایش جهانی شدن اقتصاد در موسسه مطالعات و پژوهشهای بازرگانی گفت : گرچه در اثر جهانی شدن و آزاد سازی تجاری متوسط نرخهای تعرفه در کشورهای ثروتمند کاهش یافته است اما متاسفانه و به علت عدم وجود مکانیسمی برای اداره جهانی شدن کشورهای مزبور به حفظ موانع تجاری خود درست در مورد محصولاتی که کشورهای در حال توسعه در آن دارای مزیت هستند اصرار دارند کشورهای توسعه یافته هنوز به ادامه یارانه به محصولات کشاورزی خود ادامه می دهند و با توسل به سیاستهای به اصطلاح ضد دامپینگ به نوعی به بازگشت به حمایت گرایی دامن می زنند.شریعتمداری گفت : سازمانی که پیش برنده اهداف جهانی شدن اقتصاد است ، سازمان جهانی تجارت است . این سازمان نیز قادر به هدایت موثر این پدیده نیست زیرا اولا سازمان مزبور فعلا بر خلاف نام آن یک سازمان جهانی نیست چون کشورهای بزرگیاز جمله روسیه و ایران در آن عضو نیستند و دوم تجربه عملکرد این سازمان تاکنون حاکی از این است که کشورهای در حال توسعه در آن سازمان بیشتر قاعده و قانون پذیر هستند تا قاعده و قانون ساز و سوم اینکه انسجام و وحدت بین کشورهای پیشرفته در سازمان مزبور به مراتب قویتر از کشورهای در حال توسعه است و ساز و کار تشکیلاتی مربوطه آن را نیز این کشورها فراهم ساخته اند، در حالی که کشورهای صنعتی از تشکیلاتی قوی بهره مند هستند و در حالی که اغلب کشورهای اروپایی در قالب اتحادیه اروپا عمل می کنند، کشورهای در حال توسعه فاقد گروه منسجمی برای حمایت از منافع خود در این سازمان هستند .وی افزود: از طرف دیگر به علت اینکه جهانی شدن تغییرات عمده ای را در ساختار قدرت در جهان ایجاد می کند ساختار و تشکیلات مجامع جهانی در سالهای آینده نیز تغییر خواهد یافت و در این میان کشورهای در حال توسعه به صورت یک گروه و همچنین انفرادی نمی توانند نسبت به تبعات پدیده جهانی شدنبی تفاوت مانده و اجازه دهند که در این عرصه کشورهای پیشرفته به جای آنان تصمیم گیری کنند .وزیر بازرگانی گفت : بعد دیگر برخورد با جهانی شدن برخورد در سطح ملی است لازم است کشورها به خوبی ابعاد و زوایای آن را بشناسند و محدودیتها و مزیتهای خود را در ارتباط با آن شناسایی و آنگاه استراتژی بهینه را تنظیم کنند . انجام این امور با گوشه گیری و عزلت طلبی امکان پذیر نیست کشورها باید فعالانه با این پدیده برخورد کنند.