خاطره تلخ لندن را با طلای جهان فراموش می‌کنم

شرایط به گونه‌ای بود که همه کارشناسان وزنه‌برداری مرادی و رستمی را شانس‌های مسلم طلا در المپیک لندن قلمداد کرده و رقابت اصلی برای تصاحب عنوان قهرمانی دسته 85 کیلوگرم را بین یکی از این دو وزنه‌بردار ایرانی می‌دانستند، ولی در سالن اکسل شهر لندن اتفاقی رخ داد که تا مدت‌ها از اذهان پاک نخواهد شد.

سهراب مرادی در کمال ناباوری بار دیگر به همه شوک وارد کرد و این‌بار شوکی منفی. او سه بار در برابر وزنه 166 کیلویی ناکام ماند تا اتفاقی را رقم بزند که در بدترین حالت هم کسی تصورش را نمی‌کرد.

وزنه‌برداری که شانس مسلم کسب مدال طلای المپیک بود در کمال ناباوری با این رقابت‌ها وداع کرد و حالا با گذشت هفته‌ها از آن بازی‌ها مرادی در پی آرزوهای تازه است. او می‌گوید بازگشت به گذشته و فکر کردن به آنچه اتفاق افتاده، برایش قابل هضم نیست.

بعد از آن روزهای سخت، ‌بار دیگر در لیگ وزنه زدی، آن هم در شرایطی که هنوز از بند مصدومیت به طور کامل رها نشده‌ای؟

من هفته اول وزنه زدم، اما در هفته دوم از ترس این که آسیب‌دیدگی‌ام بیشتر نشود روی تخته نرفتم. بعد از چند روز بار دیگر تمرینات را شروع کرده‌ام تا در هفته سوم هم وزنه بزنم.

به هر حال این طبیعی است که بعد از المپیک بدن‌ها افت کند و برای همه ورزشکارها این اتفاق می‌افتد، اما با توجه به قراردادی که با تیمم دارم باید در لیگ به میدان می‌رفتم. من بعد از بازگشت از لندن مدتی را استراحت و فکر می‌کردم پایم خوب می‌شود، ولی این‌طور نشد. هنوز هم خیلی درد می‌کند و مانده‌‌ام چه کار کنم. با همین درد شروع کردم و باید ببینم چه پیش می‌آید.

خب، هیچ‌کس به من نگفته چه کار کنم؟! نمی‌دانم پیش کدام دکتر بروم. مشخص نیست که چه کاری باید بکنم.

من تا به حال به فدراسیون پزشکی ورزشی نرفته‌ام، چون همیشه پزشک تیم ملی بوده که به من کمک کرده و مشکلات را حل کرده است. من قبل از المپیک مصدوم شدم و الان هم که پزشک تیم سرش شلوغ است و از فدراسیون هم کسی سراغ مرا نگرفته است. به هر حال این مشکل جدی است و باید پیگیری کنم.

دیگر چاره‌ای نیست و باید کنار آمد.

نه دیگر. فایده‌ای ندارد که به المپیک برگردم. بعضی وقت‌ها که می‌خواهم به اتفاق‌های المپیک بازگردم می‌بینم واقعا نمی‌شود به آن روزها فکر کرد. برایم خیلی سخت است.

چرا اتفاقا آنها مدام می‌گفتند، ولی من خودم بی‌احتیاطی کردم. نباید آن طور عجله می‌کردم. همه زحماتم را برباد دادم. تجربه بزرگی بود، ولی خیلی سخت. کاش یک مقدار باتجربه‌تر عمل می‌کردم. البته این را بگویم شاید هرکس دیگری هم جای من بود همان‌طور رفتار می‌کرد. مسابقات المپیک بود و نمی‌خواستم آن را از دست بدهم. من روی طلای المپیک برنامه‌ریزی کرده بودم، اما بی‌احتیاطی کار دستم داد.

بله، انگیزه زیادی دارم. من می‌توانستم در المپیک مدال کسب کنم، ولی جوانی کردم و این شانس را از دست دادم. حالا تجربه خوبی دارم و انگیزه‌هایم هم زیاد است. مسابقه‌های قهرمانی جهان سال آینده در لهستان برگزار می‌شود و می‌خواهم خیلی چیزها را ثابت کنم. من در مسابقه‌های قهرمانی آسیا سه کیلو بیشتر از وزنه‌بردار لهستانی که در المپیک مدال طلا گرفت وزنه‌زده بودم و در کشورش هم این را ثابت خواهم کرد. اول این آسیب‌دیدگی را رفع می‌کنم و بعد هم تمرین تیم ملی را سفت و سخت پی می‌گیرم. آن‌طور که شنیدم تمرینات تیم ملی از دی ماه شروع می‌شود. تا آن موقع به دنبال رفع آسیب‌دیدگی خواهم بود و بعد هم با تمام وجود تمرین خواهم کرد. من طلای مسابقات جهانی را می‌خواهم و جوری تمرین می‌کنم که قهرمان المپیک را در کشورش شکست دهم. طلای این وزن مال ایرانی‌هاست و حق ماست که این مدال را بگیریم.